Forwarded from Hadi
معماري سرويس-گرا
با بررسي
ديدگاه هاي امنيتي آن
با بررسي
ديدگاه هاي امنيتي آن
Forwarded from Hadi
seminar_dara.pdf
1.6 MB
Forwarded from Hadi
سیستم های محاسبات ابرین : نمونه ها، کاربردها ، چالش ها
Forwarded from Hadi
معماری سرویس گرا - فارسی
Forwarded from Hadi
Seminar_Ghaffari.pdf
4.6 MB
Forwarded from Hadi
ServiceOrientedArchitecture.pdf
1.2 MB
Forwarded from Hamid Madanizadegan
با سلام و احترام به اعضای گروه از اینکه فعال نیستم عذر خواهی میکنم این ترم سرم شلوغ هست
Forwarded from Hadi
امروزه ITIL فراگیرترین رویکرد مدیریت خدمات فناوری اطلاعات در جهان است؛ رویکردی که بهگونهای عملی و نه صرفا نظری، قالبی را برای شناسایی، برنامهریزی و طراحی، ارایه و انتقال، پشتیبانی و بهبود مستمر خدمات فناوری اطلاعات، با تمرکز بر نیازمندیهای یک کسبوکار فراهم میکند.
همزمان با توسعه استفاده کاربردی از سرویسهای فناوری اطلاعات در کسبوکارهای نوین، آژانس مرکزی کامپیوتر و ارتباطات دولت انگلستان(CCTA) در سال 1980 مجموعهای از رهنمودهای ارایه خدمات فناوری اطلاعات را توصیه کرد که مبتنی بر آن، هر ارگان خصوصی یا دولتی برای ارایه یا دریافت سرویس IT میتواند قالبی را متناسب کسبوکار خود تدوین کند. ITIL نه تحت قالب یک استاندارد، بلکه بهعنوان چکیده روشهای موفق آزموده شده (Best Practices) مطرح شد که در آن به تناسب هر کسبوکار بر مبنای الگو و چارچوبی واحد، قالبهای فرایندی متناسب تدوین میشود. این روشهای موفق در قالب کتابهای مرجع و واژهنامههایی با ویرایشهای V1 از 1989 تا 1996، V2 در 2006 و v3 در سال 2007 منتشر شدند. شايان ذکر است که استاندارد سری ISO/IEC 20000 با اصول ITIL همراستا است؛ هرچند تفاوتهای قابل توجهی بین این دو چارچوب مشاهده میشود.
آخرین نسخه ویرایش ITIL(2011) بر پایه پنج دستهبندی مرجع تدوین شده که هر یک از آنها یکی از مراحل چرخه حیات سرویس فناوری اطلاعات را پوشش میدهد. این پنج دستهبندی به ترتیب راهبرد سرویس (Service Strategy)، طراحی سرویس(Service Design)، انتقال سرویس (Service Transition)، راهبری سرویس (Service Operation) و توسعه مستمر سرویس(Continual Service Improvement) هستند که هر یک از آنها دارای فرایندهای تشریحی زیرمجموعه خود هستند.
به تناسب راهبردهای مدیریتی، اجرایی و تجاری اتخاذ شده در هر کسبوکار، سرویسهای فناوری اطلاعات آن بهگونهای تدوین میشود که فرایندهای مناسبی برای حصول اطمینان از مدیریت شایسته سطح خدمات بر مبنای میزان پایداری تعهد شده، ظرفیت منابع و تامینکنندگان آن سرویس مستقر شود و برای موارد رخدادهای غیرمترقبه، روشهای مقابله در جهت تضمین تداوم خدمات پیشبینی شود. همچنین ITIL بر تغییرات، نیازمندیهای پیکربندی و روش تعمیم سرویس و ارایه نگارشهای اصلاحی در فاز انتقال، نگاه و تمرکز ویژهای دارد. در فاز راهبری عملیات، فرآیندهایی برای مدیریت ارایه خدمات پشتیبانی چندلایه به درخواستهای کاربران، متناسب با رخدادها اعم از حوادث شناسایی شده یا مشکلات ناشناخته تدوین و استفاده میشوند. در نهايت اینکه ITIL با اتخاذ رویکرد اساسی پیشگیرانه، به مدیریت بهبود و توسعه سرویسها با سنجش و پایش مستمر آنها میپردازد. ناگفته نماند؛ اینکه یک کسبوکار چه مدل یا استاندارد مدرن و پیچیدهای را اتخاذ کند، الزاما متضمن کیفیت خدمت یا محصول آن نیست. میزان التزام عملی به تفکر سیستمی، فرایندهای مدون و اصل بهبود مستمر است که میتواند اطمینانبخشی لازم را برای مشتریان و کاربران از کیفیت خدمت و کالا فراهم آورد.
همزمان با توسعه استفاده کاربردی از سرویسهای فناوری اطلاعات در کسبوکارهای نوین، آژانس مرکزی کامپیوتر و ارتباطات دولت انگلستان(CCTA) در سال 1980 مجموعهای از رهنمودهای ارایه خدمات فناوری اطلاعات را توصیه کرد که مبتنی بر آن، هر ارگان خصوصی یا دولتی برای ارایه یا دریافت سرویس IT میتواند قالبی را متناسب کسبوکار خود تدوین کند. ITIL نه تحت قالب یک استاندارد، بلکه بهعنوان چکیده روشهای موفق آزموده شده (Best Practices) مطرح شد که در آن به تناسب هر کسبوکار بر مبنای الگو و چارچوبی واحد، قالبهای فرایندی متناسب تدوین میشود. این روشهای موفق در قالب کتابهای مرجع و واژهنامههایی با ویرایشهای V1 از 1989 تا 1996، V2 در 2006 و v3 در سال 2007 منتشر شدند. شايان ذکر است که استاندارد سری ISO/IEC 20000 با اصول ITIL همراستا است؛ هرچند تفاوتهای قابل توجهی بین این دو چارچوب مشاهده میشود.
آخرین نسخه ویرایش ITIL(2011) بر پایه پنج دستهبندی مرجع تدوین شده که هر یک از آنها یکی از مراحل چرخه حیات سرویس فناوری اطلاعات را پوشش میدهد. این پنج دستهبندی به ترتیب راهبرد سرویس (Service Strategy)، طراحی سرویس(Service Design)، انتقال سرویس (Service Transition)، راهبری سرویس (Service Operation) و توسعه مستمر سرویس(Continual Service Improvement) هستند که هر یک از آنها دارای فرایندهای تشریحی زیرمجموعه خود هستند.
به تناسب راهبردهای مدیریتی، اجرایی و تجاری اتخاذ شده در هر کسبوکار، سرویسهای فناوری اطلاعات آن بهگونهای تدوین میشود که فرایندهای مناسبی برای حصول اطمینان از مدیریت شایسته سطح خدمات بر مبنای میزان پایداری تعهد شده، ظرفیت منابع و تامینکنندگان آن سرویس مستقر شود و برای موارد رخدادهای غیرمترقبه، روشهای مقابله در جهت تضمین تداوم خدمات پیشبینی شود. همچنین ITIL بر تغییرات، نیازمندیهای پیکربندی و روش تعمیم سرویس و ارایه نگارشهای اصلاحی در فاز انتقال، نگاه و تمرکز ویژهای دارد. در فاز راهبری عملیات، فرآیندهایی برای مدیریت ارایه خدمات پشتیبانی چندلایه به درخواستهای کاربران، متناسب با رخدادها اعم از حوادث شناسایی شده یا مشکلات ناشناخته تدوین و استفاده میشوند. در نهايت اینکه ITIL با اتخاذ رویکرد اساسی پیشگیرانه، به مدیریت بهبود و توسعه سرویسها با سنجش و پایش مستمر آنها میپردازد. ناگفته نماند؛ اینکه یک کسبوکار چه مدل یا استاندارد مدرن و پیچیدهای را اتخاذ کند، الزاما متضمن کیفیت خدمت یا محصول آن نیست. میزان التزام عملی به تفکر سیستمی، فرایندهای مدون و اصل بهبود مستمر است که میتواند اطمینانبخشی لازم را برای مشتریان و کاربران از کیفیت خدمت و کالا فراهم آورد.