#cyber #security

#computer #memory #units

#cyber,#defence,#DID,#security

#micro#frontend, #service,#design

نوع بشر تا بـه امروزشـ کل‌های مختلفی از جامعه را بر اساس تطور تکنولوژی رسانه و ارتباطات تجربه کرده است[۱]:

جامعه‌ی باستانی؛ که تنها ابزار ارتباط در آن، زبان و آواهای بدوی بوده است؛

جامعه‌ی شکاری؛ که در آن نوشتن روی تخته‌سنگ به ابزارهای برقراری ارتباط اضافه شد؛

جامعه‌ی متمدن (شهرنشین)؛ که در آن نوشتن روی کاغذ و حروف چاپی ابداع شد؛

جامعه‌ی صنعتی؛ که روزنامه، تبلیغات، عکاسی و تلفن به مرور به ابزارهای ارتباطی آن اضافه شد؛

جامعه‌ی اطلاعاتی؛ که رادیو، تلویزیون، اینترنت (وب و ایمیل) و … به عنوان ابزارهای ارتباط در آن پدید آمد؛

جامعه‌ی دانشی؛ که مشخصه‌ی آن وب ۲ با امکاناتی چون پادکست، وبلاگ، ویکی، شبکه‌های اجتماعی و … است؛

جامعه‌ی مجازی؛ که مشخصه‌ی اصلی آن وب ۳ است و مفاهیمی چون جهان‌های مجازی، واقعیت مجازی، وب معنایی و جستجوی باهوش در آن عینیت پیدا می‌کند؛

جامعه‌ی الحاقی؛ که مفاهیمی چون عامل‌ها، وب اشیا، جو دیجیتال و … در آن تحقق می‌یابد و ابزارهای تکنولوژیک ارتباطی در درون انسان کاشته (ایمپلنت) می‌شوند تا دسترسی به آن‌ها همه‌جایی و همه‌زمانی (anytime, anywhere) گردد.

در واقع، هم اکنون ما در موقعیتی هستیم کـه از جامعه‌ی اطلاعـاتی عبـور کرده‌ایم و بـا همگـانی شـدن اســتفاده از وب ۲ (کــه نمــود آن را در شبکه‌های اجتمــاعی شــاهد هســتیم)، وارد جامعه‌ی دانشیــ و دانش‌محور شده‌ایم. با افزایش ضریب نفوذ وب ۳ و جهان‌های مجازی و مفـاهیمی چـون» زنـدگی دوم«به مرور وارد جامعه‌ی مجازی می‌شویم.