اجرای اثر جاودانه جینگل بلز توسط آندریا بوچِلی...در این اجرا عروسک های مشهور ماپت شو به ریتم کند آهنگ اعتراض می کنند😅😅 عروسک های ماپت بوچلی را مجبور میکنند تا آهنگ را با ریتم تند بخواند💪💪 سرود جینگل بلز یکی از معروفترین سرودهای کریسمس است که شاید بیش از هر سرود دیگری در سراسر دنیا خوانده میشود. جینگل بلز را میتوان به فارسی زنگهای جرینگجرینگکنان ترجمهکرد. این سرود توسط جیمز لرد پیرپانت موسیقیدان و شاعر آمریکایی نوشته و با عنوان اصلی سورتمهای با یک اسب منتشر شد.
Bright stars on the top of the Christmas tree signifies that there will always be a light to guide us. Merry Christmas to all christian friends. Oh, jingle bells, jingle bells Jingle all the way Oh, what fun it is to ride In a one horse open sleigh Jingle bells, jingle bells Jingle all the way Oh, what fun it is to ride In a one horse open sleigh yeah
Bright stars on the top of the Christmas tree signifies that there will always be a light to guide us. Merry Christmas to all christian friends. Oh, jingle bells, jingle bells Jingle all the way Oh, what fun it is to ride In a one horse open sleigh Jingle bells, jingle bells Jingle all the way Oh, what fun it is to ride In a one horse open sleigh yeah
مهندس " تقی کبریت ساز توکلی" چشم از جهان فروبست. و نود سال سال زندگی پربار و پرتلاش یک انسان فرهیخته و وطنپرست به پایان رسید. نام مهندس توکلی که خود یک "برند" بود با "کبریت سازی"، "ماشین سازی تبریز و "وزارت نیرو" و بسیاری مولفههای صنعتی دیگر پیوند داشت. اما مهمترین مولفه زندگی او و بنیان همه زندگی اش ایران دوستی بود...تقی توکلی تمام عمرش را برای ایران زیست. بدون هیاهو و بدون ادعا. گویا زبان و احساس و ژنتیک او برای ایران تنظیم شده بود. بی آن که تلاشی برای نشان دادن آن بکند.
مهندس توکلی کوچکترین فرزند خانواده توکلی بود. این خانواده یکی از دهها خانواده متمول و دوران ساز تبریز بود که مدرنیته را با ساختن کارخانهها و آوردن محصولات جدید، مثل برق، به ایران بنیان نهادند.
ایشان افزون بر پیشینه خانوادگی برجسته در آلمان تحصیل کرده بودند. بنابراین تحولخواهی ایشان در بستر خانوادهای بزرگ به علم روز نیز مجهز بود.
مهندس توکلی پس از تحصیلات عالیه در آلمان و آمریکا بلافاصله به ایران بازگشت و در قامت یک رهبر مقتدر اقتصادی به اجرای پروژههای بزرگ صنعتی پرداخت. کارخانه ماشین سازی تبریز یکی از این پروژههاست که نقطه عطفی در صنعت ایران بود و نقش بی بدیلی در توسعه صنعتی ایران ایفا کرد...
اما در یک دهه ای که در تبعیدی ناخواسته ای در آمریکا بود کارخانههایش یکی پس از دیگری دچار فروپاشی و ورشکستگی شد ولی در دهه هشتاد به ایران بازگشت و روحی تازه در صنعت آذربایجان دمید...توکلی یک برند ملی صنعت ایران است که اگر برخی موانع در راه او ایجاد نمیشد میتوانست صنعت ایران را جهانی کند. مبنای این اصالت وطن پرستی بود. هر چند یک تبریزی اصیل بود و تا آخر عمر به تبریز عشق میورزید و در این شهر چشم از جهان فروبست اما جای جای ایران خانه و عشق او بود..هزاران نکته درباره او میتوان نوشت. دوستان و نزدیکان او میتوانند صدها خاطره ارزشمند از مهندس توکلی بنیان گذار صنعت، از تقی توکلی ایرانپرست و دانشور، از توکلی وارث مکتب اقتصادی تبریز بگویند اما برای من دو نکته از ایشان همیشه به یاد ماندنی است.
یکی کارخانه توکلی در محلهای که در تبریز هم اکنون هم به نام "توکلی" نامیده میشود هزاران خانواده را با اشتغال مردان و پسران جوان از فقر مادی و فرهنگی رهانی و دیگر این که مهندس توکلی تا آخر عمر کتابخوان بود و همواره دغدغه ایران داشت. مهندس توکلی امروز از جهان ما رفت اما نام او و اثر مادی و معنوی زندگی او هرگز از بین نخواهد رفت.
مهندس توکلی کوچکترین فرزند خانواده توکلی بود. این خانواده یکی از دهها خانواده متمول و دوران ساز تبریز بود که مدرنیته را با ساختن کارخانهها و آوردن محصولات جدید، مثل برق، به ایران بنیان نهادند.
ایشان افزون بر پیشینه خانوادگی برجسته در آلمان تحصیل کرده بودند. بنابراین تحولخواهی ایشان در بستر خانوادهای بزرگ به علم روز نیز مجهز بود.
مهندس توکلی پس از تحصیلات عالیه در آلمان و آمریکا بلافاصله به ایران بازگشت و در قامت یک رهبر مقتدر اقتصادی به اجرای پروژههای بزرگ صنعتی پرداخت. کارخانه ماشین سازی تبریز یکی از این پروژههاست که نقطه عطفی در صنعت ایران بود و نقش بی بدیلی در توسعه صنعتی ایران ایفا کرد...
اما در یک دهه ای که در تبعیدی ناخواسته ای در آمریکا بود کارخانههایش یکی پس از دیگری دچار فروپاشی و ورشکستگی شد ولی در دهه هشتاد به ایران بازگشت و روحی تازه در صنعت آذربایجان دمید...توکلی یک برند ملی صنعت ایران است که اگر برخی موانع در راه او ایجاد نمیشد میتوانست صنعت ایران را جهانی کند. مبنای این اصالت وطن پرستی بود. هر چند یک تبریزی اصیل بود و تا آخر عمر به تبریز عشق میورزید و در این شهر چشم از جهان فروبست اما جای جای ایران خانه و عشق او بود..هزاران نکته درباره او میتوان نوشت. دوستان و نزدیکان او میتوانند صدها خاطره ارزشمند از مهندس توکلی بنیان گذار صنعت، از تقی توکلی ایرانپرست و دانشور، از توکلی وارث مکتب اقتصادی تبریز بگویند اما برای من دو نکته از ایشان همیشه به یاد ماندنی است.
یکی کارخانه توکلی در محلهای که در تبریز هم اکنون هم به نام "توکلی" نامیده میشود هزاران خانواده را با اشتغال مردان و پسران جوان از فقر مادی و فرهنگی رهانی و دیگر این که مهندس توکلی تا آخر عمر کتابخوان بود و همواره دغدغه ایران داشت. مهندس توکلی امروز از جهان ما رفت اما نام او و اثر مادی و معنوی زندگی او هرگز از بین نخواهد رفت.
فردا ۲۲ دی ماه تولد پروفسور محسن هشترودی می باشد. پدرش از مشاوران شیخ محمد خیابانی یکی از فعالان نهضت مشروطه در تبریز بود. مدرک دکترای خود را در ریاضیات از دانشگاه سوربن در فرانسه دریافت کرد. وی مقام استادی دانشسرای عالی، ریاست دانشگاه تبریز و ریاست دانشکده علوم دانشگاه تهران را عهدهدار بود. هشترودی از طرفداران سرسخت علوم پایه بود، به شعر و موسیقی و فلسفه علاقه داشت، و توانایی بیان مطالب علمی به زبان ساده را دارا بود.
وی بر این باور بود که «علم» تنها نوع ارزشمند دانش، «هنر» نگاهی ظریف به زندگی، و «فلسفه» غایت معرفتشناسی است، و هیچیک بدون نوآوری و اصالت ارزشی ندارند.
پرویز شهریاری دربارهٔ محسن هشترودی گفته است: «نخستین بار که استاد را شناختم در دانشگاه تهران بود که به عنوان دانشجو در کلاس درس او حاضر شده بودم. وقتی که از کلاس بیرون آمدم، به واقع دگرگون شده بودم. پس به این ترتیب هم میشود درس داد، پس میتوان معلم ریاضی بود ولی روح و ذهن دانشجو را چنان افسون کرد که او در برابر شرف انسانی و دانش عام و همه جانبهٔ استاد، از طرفی، خود را کوچک احساس کند و از طرفی دیگر، پُر از شوق و امید شود. درس استاد درس انسانیت و درست اندیشیدن بود و آدمی را در دنیایی از شوق و شگفتی فرو میبرد… به راحتی و بیپروا حرف میزد و بدون اینکه برای هر مجلسی شأن جداگانهای قایل باشد، آنچه در دل داشت بیرون میریخت و هرگز فراموش نمیکنم لحظاتی را که در پایان نخستین کنفرانس معلمان ریاضی که در دانشگاه شیراز تشکیل شده بود، نیم ساعتی صحبت یا دقیقتر بگویم درددل میکرد و تقریباً همه همراه او میگریستند.
وی بر این باور بود که «علم» تنها نوع ارزشمند دانش، «هنر» نگاهی ظریف به زندگی، و «فلسفه» غایت معرفتشناسی است، و هیچیک بدون نوآوری و اصالت ارزشی ندارند.
پرویز شهریاری دربارهٔ محسن هشترودی گفته است: «نخستین بار که استاد را شناختم در دانشگاه تهران بود که به عنوان دانشجو در کلاس درس او حاضر شده بودم. وقتی که از کلاس بیرون آمدم، به واقع دگرگون شده بودم. پس به این ترتیب هم میشود درس داد، پس میتوان معلم ریاضی بود ولی روح و ذهن دانشجو را چنان افسون کرد که او در برابر شرف انسانی و دانش عام و همه جانبهٔ استاد، از طرفی، خود را کوچک احساس کند و از طرفی دیگر، پُر از شوق و امید شود. درس استاد درس انسانیت و درست اندیشیدن بود و آدمی را در دنیایی از شوق و شگفتی فرو میبرد… به راحتی و بیپروا حرف میزد و بدون اینکه برای هر مجلسی شأن جداگانهای قایل باشد، آنچه در دل داشت بیرون میریخت و هرگز فراموش نمیکنم لحظاتی را که در پایان نخستین کنفرانس معلمان ریاضی که در دانشگاه شیراز تشکیل شده بود، نیم ساعتی صحبت یا دقیقتر بگویم درددل میکرد و تقریباً همه همراه او میگریستند.
نمرات نهایی دروس زیر امشب در سایت مربوط به هر دانشگاه بارگذاری می گردد:
سیستم های کنترل خطی
تجزیه و تحلیل سیگنال و سیستم
برنامه نویسی کامپیوتر
سروومکانیزم
مدارهای الکتریکی ۲
واقعیت مجازی
ابزار دقیق
الگوریتم های تکاملی
شبکه های عصبی
میکروکنترلر
کنترل دیجیتال و غیرخطی
تجزیه و تحلیل سیگنال و سیستم
برنامه نویسی کامپیوتر
سروومکانیزم
مدارهای الکتریکی ۲
واقعیت مجازی
ابزار دقیق
الگوریتم های تکاملی
شبکه های عصبی
میکروکنترلر
کنترل دیجیتال و غیرخطی