Ребята, вам нужна контрольная работа по физике по закону Джоуля - Ленца?

#бел #лит
-
ГДЗ со всеми ответами - gdz.by
-
Сачыненне: «Выпрабаванне вайной»

Аповесць "Жураўліны крык" – гэта гісторыя пра шасцярых салдат, якія ўвосень 1941 года атрымалі немагчымае заданне: затрымаць нямецкія войскі на бязвызначным чыгуначным пераездзе. Іх лёсы пераплятаюцца ў адным эпізодзе вайны, які становіцца для кожнага з іх апошнім выпрабаваннем. Гэта гісторыя пра мужнасць, адданасць і ахвяру, пра тое, як звычайныя людзі становяцца героямі.

Камандзір батальёна дае шасцярым байцам загад: затрымаць ворага на суткі, каб асноўныя сілы маглі адступіць. Сярод іх – розныя людзі, з рознымі характарамі і лёсамі, але ўсе яны аб’яднаны адной мэтай: выканаць свой доўг перад Радзімай. Іхні шлях – гэта шлях сапраўдных герояў, якія не шукаюць выратавання для сябе, але гатовыя аддаць жыццё за агульную справу.

Першым гіне Пшанічны, сын кулака, які вырашыў здацца немцам. Ён не зразумеў, што на вайне нельга жыць "кожны сам за сябе". Немцы расстралялі яго, нават не выслухаўшы. Яго смерць – гэта прыклад таго, як эгаізм і страт ідэалаў могуць прывесці да трагедыі.

Затым гіне Фішэр, інтэлігентны мастацтвазнавец, які апынуўся на вайне. Ён не быў прыстасаваны да ваенных рэалій, але ў вырашальны момант знайшоў у сабе сілу змагацца. Фішэр паспрабаваў даказаць, што ён не "растапа", як лічыў старшына Карпенка. Ён стрэліў у нямецкага афіцэра, але сам быў забіты. Яго смерць – гэта прыклад таго, як чалавек, нават не прыстасаваны да вайны, можа знайсці ў сабе мужнасць і гераізм.

Старшына Карпенка – вопытны ваяк, які не баіцца смерці. Ён гіне ад выстралу з танка, але да апошняга моманту застаецца верным свайму доўгу. Яго смерць – гэта прыклад сапраўднага вайсковага, які не шкадуе сябе і свайго жыцця.

Свіст, які адседзеў у турме, вырашае смыць сваё мінулае кроўю. Ён кідаецца пад танк з гранатай, гінучы як герой. Яго смерць – гэта прыклад таго, як чалавек можа спрасціцца за свае памылкі і знайсці шлях да чэсці.

Аўсееў, эгаістычны і слабасны, спрабуе ўцячы, але Глечык не дае яму гэтага зрабіць. Ён забівае дэзерціра, каб захаваць чэсць атрада. Сам жа Глечык, самы малады з усіх, застаецца адзін супраць танкаў. Ён, як падбіты журавель, адчувае, што яго лёс прадвызначаны. Ён сціскае апошнюю гранату і чакае свайго часу. Яго смерць – гэта сімвал мужнасці і адданасці, сімвал таго, што нават у безнадзейнай сітуацыі можна застацца чалавекам.

Аповесць "Жураўліны крык" – гэта гісторыя не толькі пра смерць, але і пра жыццё. Пра тое, як людзі, нават у апошнія моманты свайго існавання, могуць знаходзіць у сабе сілу і мужнасць. Гэта гісторыя пра тое, што нават у самы цяжкі час чалавек можа застацца верным сабе і сваім ідэалам.

Праз лёсы гэтых шасцярых салдат аўтар паказвае трагедыю першых гадоў вайны. Яны – простыя людзі, якія змагаліся не за ўзнагароды, а за сваю Радзіму. Іхняя мужнасць і ахвяра – гэта тое, што ў канчатковым выніку прывяло да нашай Перамогі. Іхнія лёсы – гэта нагадванне пра тое, што нават у самы цяжкі час можна знайсці сілу для барацьбы і веры ў лепшую будучыню.

Аповесць заканчваецца трагічна, але яна пакідае ў чытача пачуццё гонару за гэтых людзей. Яны – героі, якія назаўсёды застануцца ў нашай памяці. Іхні жураўліны крык – гэта не толькі крык адчаю, але і крык надзеі, крык, які нагадвае пра тое, што нават у самы цяжкі час можна знайсці сілу для барацьбы і веры.