اینترفیس سریال در روتر کاربرد های مختلفی دارند اما این اینترفیس ویژگی های خاص خود را دارد مثلا اینترفیس سریال نمیتواند به عنوان گیتوی در شبکه استفاده شود یا نرخ انتقال بسته ها را به صورت کامند روی روتر باید مشخص کنید.
رمانی که اینترفیس سریال یک روتر جهت یک ارتباط مورد استفاده قرار میگیرد فرایندی به نام Clocking وجود دارد که توسط دستگاه متصل به روتر انجام می شود. این عمل باعث می شود که عملیات ارسال و دریافت اطلاعات در دو طرف به صورت منسجم انجام شود.Clock Rate میتواند نرخ انتقال را تعیین کند. چنانچه Clock Rate دو دستگاه متفاوت باشد امکان برقراری ارتباط وجود ندارد. در این ارتباط دو اصطلاح DCE , DTE مطرح می گردند.
DCE روتری است که عمل Clocking را انجام می دهد. DTE روتری است که تابع طرف مقابل بوده است.
اگر ارتباط بین دو روتر به صورت Back-to-Back با استفاده از اینترفیس سریال باشد.کابل مورد استفاده در تصویر زیر نمایش داده شده است که با مشاهده سوکت ها در دو طرف کابل ارتباطی مشاهده میکنید که بر روی کابل مشخص شده که کدام سمت ارتباط DTE و کدام سمت ارتباط DCE است.
در این ارتباط شما میتوانید با استفاده از کامند زیر حد مجاز نرخ ارسال و دریافت را برای اینترفیس ارتباطی مشخص کنید.
عددی که شما به عنوان Clock Rate وارد می کنید تعیین کننده نرخ ارتباط است که بر مبنای بیت بر ثانیه محاسبه می گردد. نرخ ورودی میتواند یکی از اعداد ۱۲۰۰, ۲۴۰۰, ۴۸۰۰, ۹۶۰۰, ۱۹۲۰۰, ۳۸۴۰۰, ۵۶۰۰۰, ۶۴۰۰۰, ۷۲۰۰۰, ۱۲۵۰۰۰, ۱۴۸۰۰۰, ۲۵۰۰۰۰, ۵۰۰۰۰۰, ۸۰۰۰۰۰, ۱۰۰۰۰۰۰, ۱۳۰۰۰۰۰, ۲۰۰۰۰۰۰, ۴۰۰۰۰۰۰, یا ۸۰۰۰۰۰۰ باشد.
شما با استتفاده از فرمان show running config می توانید مشاهده کنید که بر روی اینترفیس سریال مورد نظر شما چه نرخ اعمال شده است.
@ciscoclass
رمانی که اینترفیس سریال یک روتر جهت یک ارتباط مورد استفاده قرار میگیرد فرایندی به نام Clocking وجود دارد که توسط دستگاه متصل به روتر انجام می شود. این عمل باعث می شود که عملیات ارسال و دریافت اطلاعات در دو طرف به صورت منسجم انجام شود.Clock Rate میتواند نرخ انتقال را تعیین کند. چنانچه Clock Rate دو دستگاه متفاوت باشد امکان برقراری ارتباط وجود ندارد. در این ارتباط دو اصطلاح DCE , DTE مطرح می گردند.
DCE روتری است که عمل Clocking را انجام می دهد. DTE روتری است که تابع طرف مقابل بوده است.
اگر ارتباط بین دو روتر به صورت Back-to-Back با استفاده از اینترفیس سریال باشد.کابل مورد استفاده در تصویر زیر نمایش داده شده است که با مشاهده سوکت ها در دو طرف کابل ارتباطی مشاهده میکنید که بر روی کابل مشخص شده که کدام سمت ارتباط DTE و کدام سمت ارتباط DCE است.
در این ارتباط شما میتوانید با استفاده از کامند زیر حد مجاز نرخ ارسال و دریافت را برای اینترفیس ارتباطی مشخص کنید.
عددی که شما به عنوان Clock Rate وارد می کنید تعیین کننده نرخ ارتباط است که بر مبنای بیت بر ثانیه محاسبه می گردد. نرخ ورودی میتواند یکی از اعداد ۱۲۰۰, ۲۴۰۰, ۴۸۰۰, ۹۶۰۰, ۱۹۲۰۰, ۳۸۴۰۰, ۵۶۰۰۰, ۶۴۰۰۰, ۷۲۰۰۰, ۱۲۵۰۰۰, ۱۴۸۰۰۰, ۲۵۰۰۰۰, ۵۰۰۰۰۰, ۸۰۰۰۰۰, ۱۰۰۰۰۰۰, ۱۳۰۰۰۰۰, ۲۰۰۰۰۰۰, ۴۰۰۰۰۰۰, یا ۸۰۰۰۰۰۰ باشد.
شما با استتفاده از فرمان show running config می توانید مشاهده کنید که بر روی اینترفیس سریال مورد نظر شما چه نرخ اعمال شده است.
@ciscoclass
http://computernetworkingnotes.com/ccna-study-guide/ip-route-command-explained-with-examples.html
IP Route command Explained with Examples
@CiscoClass
IP Route command Explained with Examples
@CiscoClass
ComputerNetworkingNotes
IP Route command Explained with Examples
This tutorial explains how to use the ‘ip route’ command to create a static route on the router. Learn the parameters, arguments, and options of the ‘ip route’ command.
مقایسه انواع پروتکل های مسیریابی. پروتکلهای مسیر یابی و به عبارتی نحوه مسیر یابی در دنیای شبکه به چند طریق گروه بندی می گرد.
اولین دسته بندی رایج و موجود در مسیر یابی ۲ گروه زیر هستند:
• Static Route
• Dynamic Route
Static Route
استاتیک روت روشی است که در آن ادمین شبکه برای تمامی مسیر های مورد نیاز مسیر را به صورت دستی تعریف میکند. در این روش مشکل زمانی به وجود می آید که یکی از مسیر یا IP یکی از روتر ها تغییر کرده و یا یک لینک ارتباطی به هر دلیلی قطع شود آنگاه ادمین تمامی خطوط مسیریابی که در روتر ها ثبت شده است را باید ویرایش و یا اصلاح کند.
این روش مسیر یابی برای شبکه های کوچک مناسب می باشد.
Dynamic Route
داینامیک روت به معنی استفاده از پروتکل های مسیر یابی است که بسته به نوع شبکه و صلاح دید ادمین یکی از پروتکل های موجود انتخاب و اعمال می گردد. نحوه گروه بندی پروتکل های مسیر یابی از این پس کمی پیچیده می گردد که میتوان برای وضوح مطلب به تصویر 1 اشاره کرد.
Dynamic Route را می توان به دو دسته زیر تقسیم کرد:
• IGP
• EGP
IGP :
این گروه شامل دسته ای از پروتکل های مسیر یابی می گردد که درون AS استفاده و به ۳ گروه زیر تقسیم می گردد:
• Distance Vector => RIP , IGRP
• Link State => ISIS , OSPF
• Hybrid => EIDRP
EGP :
این گروه شامل پروتکل های مسیر یابی ای می گردد که در شبکه های بزرگی مانند اینترنت بین AS استفاده می گردند مانند :
• BGP
کلیه پروتکل های مسیر یابی گفته شده در دسته بندی های مذکور دارای ویژگی های خاصی هستند که در مباحث بعدی به صورت کامل به آنها می توان پرداخت اما در تصویر 2 به صورت خلاصه مقایسه ای بین این پروتکل ها انجام شده است.
با آرزوی موفقیت @ciscoclass
اولین دسته بندی رایج و موجود در مسیر یابی ۲ گروه زیر هستند:
• Static Route
• Dynamic Route
Static Route
استاتیک روت روشی است که در آن ادمین شبکه برای تمامی مسیر های مورد نیاز مسیر را به صورت دستی تعریف میکند. در این روش مشکل زمانی به وجود می آید که یکی از مسیر یا IP یکی از روتر ها تغییر کرده و یا یک لینک ارتباطی به هر دلیلی قطع شود آنگاه ادمین تمامی خطوط مسیریابی که در روتر ها ثبت شده است را باید ویرایش و یا اصلاح کند.
این روش مسیر یابی برای شبکه های کوچک مناسب می باشد.
Dynamic Route
داینامیک روت به معنی استفاده از پروتکل های مسیر یابی است که بسته به نوع شبکه و صلاح دید ادمین یکی از پروتکل های موجود انتخاب و اعمال می گردد. نحوه گروه بندی پروتکل های مسیر یابی از این پس کمی پیچیده می گردد که میتوان برای وضوح مطلب به تصویر 1 اشاره کرد.
Dynamic Route را می توان به دو دسته زیر تقسیم کرد:
• IGP
• EGP
IGP :
این گروه شامل دسته ای از پروتکل های مسیر یابی می گردد که درون AS استفاده و به ۳ گروه زیر تقسیم می گردد:
• Distance Vector => RIP , IGRP
• Link State => ISIS , OSPF
• Hybrid => EIDRP
EGP :
این گروه شامل پروتکل های مسیر یابی ای می گردد که در شبکه های بزرگی مانند اینترنت بین AS استفاده می گردند مانند :
• BGP
کلیه پروتکل های مسیر یابی گفته شده در دسته بندی های مذکور دارای ویژگی های خاصی هستند که در مباحث بعدی به صورت کامل به آنها می توان پرداخت اما در تصویر 2 به صورت خلاصه مقایسه ای بین این پروتکل ها انجام شده است.
با آرزوی موفقیت @ciscoclass