𝖬𝖺𝗒𝖻𝖾 𝖨'𝖽 𝖼𝗁𝖺𝗇𝗀𝖾 𝖿𝗈𝗋 𝗒𝗈𝗎 𝗌𝗈𝗆𝖾𝖽𝖺𝗒
𝖡𝗎𝗍 𝖨 𝖼𝖺𝗇'𝗍 𝗁𝖾𝗅𝗉 𝗍𝗁𝖾 𝗐𝖺𝗒 𝖨 𝖿𝖾𝖾𝗅
𝖶𝗂𝗌𝗁 𝖨 𝗐𝖺𝗌 𝗀𝗈𝗈𝖽, 𝗐𝗂𝗌𝗁 𝗍𝗁𝖺𝗍 𝖨 𝖼𝗈𝗎𝗅𝖽
𝖦𝗂𝗏𝖾 𝗒𝗈𝗎 𝗆𝗒 𝗅𝗈𝗏𝖾 𝗇𝗈𝗐
𝖡𝗎𝗍 𝖨 𝗇𝖾𝖾𝖽 𝗍𝗈 𝗍𝖾𝗅𝗅 𝗒𝗈𝗎 𝗌𝗈𝗆𝖾𝗍𝗁𝗂𝗇𝗀
𝖬𝗒 𝗁𝖾𝖺𝗋𝗍 𝗃𝗎𝗌𝗍 𝖼𝖺𝗇'𝗍 𝖻𝖾 𝖿𝖺𝗂𝗍𝗁𝖿𝗎𝗅 𝖿𝗈𝗋 𝗅𝗈𝗇𝗀
𝖨 𝗌𝗐𝖾𝖺𝗋 𝖨'𝗅𝗅 𝗈𝗇𝗅𝗒 𝗆𝖺𝗄𝖾 𝗒𝗈𝗎 𝖼𝗋𝗒

او مجسمه‌سازی ماهر و از زنان بیزار بود. هیچ زنی را لایق خود نمیدانست و عهد بسته بود ازدواج نکند. اما تصمیم گرفت برای ساخت یک مجسمه زن، تمام استعدادش را بکار گیرد. پیوسته کار کرد و زیباترین اثرهنریش را خلق کرد. اما از نتیجه راضی نبود و هروز کار کرد و مجسمه زیباتر شد تااینکه به زیباترین مجسمه‌ تبدیل شد. زیبایی‌ش در دل خالقش نفوذ کرد و او را عاشق خود کرد. هیچ عاشقی نمیتوانست درمانده‌تر از پیگمالیون باشد. او معشوقش را که مجسمه‌ای سرد و بی‌جان بود، مثل کودکی که با عروسکش بازی میکند و تصورش میکند در آغوش گرفت، لباس‌های زیبا پوشاند و هدایای ارزشمند تقدیم کرد. این عشق زیبا از نظر آفرودیت پنهان نماند، تصمیم گرفت به او کمک کند. مردم به معبد آفرودیت می‌آمدند و پیگمالیون اینبار جزو آنها بود. آفرودیت شعله آتش محراب را سه‌بار زبانه کشید. پیگمالیون برگشت و سراغ مجسمه‌ رفت، آن را نوازش کرد ولی به سرعت عقب کشید. بدن مجسمه گرم بود. بازو و شانه‌های مجسمه را لمس کرد و مچ دستش را گرفت؛انگار خون در جریان بود نبضش میزد، با خوشحالی مجسمه را در آغوش گرفت، دید که از شرم سرخ و لبخند میزند. او نام مجسمه را گالاتئا گذاشت.