چی بگم بهتون وقتی قاتلِ اصلی رو فراموش می‌کنید.

انتظار عکس العمل از جمهوری اسلامی برای دفاع از جنوب ایران دارید؟ جدی فکر کردید حکومتی که مردم کشور خودش برای مبارزات مدنی با دوشکا و تک‌ تیرانداز و تیر جنگی به رگبار می‌بنده در زندا‌ن‌هاش همه بلایی سر زندانی‌ها میاره با سیاست جنگ طلبی کشور به جنگ می‌بره و از مردم سپر انسانی می‌سازه کل کشور از جنوب تا شمالش از امکانات محروم می‌کنه که بگه به جاش هسته ای و موشک داریم و برای این‌ها و گروه‌های نیابتی خودش در لبنان و عراق و افغانستان و فلسطین و پاکستان منابع کشور ایران خرج می‌کنه و حتی این گروه‌ها وارد ایران می‌کنه که مردم ایران بکشن برای ایران حالا یک اقدام میکنن؟

طرف اومده با هر جنایت جنگی و سپر انسانی درست کردنی که توسطِ ج‌ا درست می‌شه به من می‌گه: " بیا این‌ همه کیر عمو ترامپتون رو خوردید، این همه خایمالی عمو بی‌بی‌تون رو کردین، این همه برای وزیر‌های آمریکایی و اسرائیلی و ارتشی‌ها و سرباز‌هاشون جنده شدید، دیدید ته‌اش چی‌شددددددد؟ " آخه پفیوزِ احمق، حروم‌لقمه، چقدر ناچیز و بی‌همه‌چیز هستی که میای مقصر همه‌یِ این‌ها رو ما می‌دونی نه اونی که ۴۷ سال مرگ بر آمریکا و اسرائیل گفته، تروریست رو تویِ دنیا رواج داده و هزاران کارِ کثیف کرده که کشور رو امروز به این وضع رسونده.

انگار من اورانیوم غنی کردم.

فقط امیدوارم یادتون بمونه که جمهوری اسلامی میتونست از اول هم جلوی جنگ بگیره ولی نخواست چون ارزوش جنگ بود چون هیچوقت ایران براش مهم نبود چون اصلا ایرانی به شمار نمیان و اینبار هم با توافق که دولت آمریکا انجام داد میتونست مذاکره ادامه بده و نذاره حمله بشه اما ترجیح داد به کشتی‌ها حمله کنه و همون سیاست جنگ طلبی خودش پیش بگیره.

جمهوری اسلامی فقط یک هدف داره نابودی ایران.

کسی که عراقیه، مسلمونه، فقط به فکر نابودی ایرانه

کسی از روز اول میگه که افراد ملی نمی‌خوایم فقط اسلامی با میگه خلیج اسلامی یا بعضی وقت‌ها خلیج عربی هم میگه و فقط از امت اسلام حرف میزنه‌ معلومه که دنبال نابود ایرانه.

باز هم میگم برای بار هزارم:
ما هم میدونستیم جنگ بده و ویرانی و غم داره اما جمهوری اسلامی همین صد برابر سر ما میاره و ما هم بدون جنگ یا اسلحه هم نمی‌تونیم کامل جلوی این وحوش وایسیم.

وقتی از قصد پایگاه‌های نظامی رو میذارن کنار مدارس و مکان‌های رفت و آمد مردم. وقتی مدرسه رو پایگاه کثافت‌کاری‌های خودشون میکنن. وقتی توی تونل‌های که مردم عادی رفت و آمد میکنن لانچر نگه میدارن. وقتی مردم رو سپر میکنن. وقتی خودشون میرن توی مکان‌های که نزدیک‌ خونه مردم عادیه. بنظرتون همچین کسایی قراره به فکر ایران و ایرانی باشن؟ قراره رفاه رو براشون فراهم کنن؟ قراره امنیتشون رو تامین کنن؟

تو کل دوره‌ی جنگ بابام تو شرکت نفت بود می‌گفت لانچر می‌آورن پشت شرکت که فقط بیان بزننش بگن آمریکا تأسیسات ما زد.
عموم داشت می‌رفت تهران می‌گفت تو تونل‌ها لانچر دیدم.
پرستار ویس گرفته بود می‌گفت اومدن تو طبقه بیمارستان پناه گرفتن.
هزار عکس و مدرک در اومد که خودشون و تجهیزاتشون تو مدارس و بیمارستان قایم کردن خودم شنیدم که سرایدار حوزه امتحانی می‌گفت برید بیرون زود سپاهی‌ها دارن میان.

کل زندگیمون درباره گنجینه زیویه تو کتابامون خوندیم که آخرش ببینیم گوشوارشون کردن زندایا تو فرش قرمز پوشیده.
For f* sake man …

شبیه اینه که از تخت جمشید یک تیکه رو جدا کنی اکسسوری کنی بگی هیچکس براش مهم نبود من انقد برام مهمه میندازم گردنم …
گنجینه زیویه تو موزه هایی مثل متروپولیتن و لوور و موزه ملی ایران حضور داره … اینها سند و مدرک زیست یکسری تمدن و فرهنگ هستن، برای همون تمام باستان شناسا از این اتفاق ترسیدن (خایه کردند) چون شما فرض کنید سلبریتی ها شروع کنن به خریدن اشیای تاریخی و تقاضاش تو بلک مارکت بالا میره و یه چرخه عظیم راه میوفته اونم با فرهنگ گاسیپی که هالیوود داره.
الان همه دسترسی به کتاب، گوگل و موزه دارن و راهای سالمتری برای ارائه یک چیزی هست و همه میتونن درباره یک دوره تاریخی سرچ کنن، کتاب بخونن و یا حتی فیلم ببینن و گیم بزنن … حتی با این پولی که سرش خرج شده میتونسته به یه جواهرساز سفارش بده یه سرویس کامل طلا بر اساس اون مجموعه براش دیزاین کنه … اما نه بیایم یه قطعه تاریخی رو بعنوان بخشی از دیزاین لباسمون استفاده کنیم …
من فکر نمیکنم الان تو فرش قرمز بهش بگن اوه سیسی این مال کدوم کشور بگه از ایرانه برید درباره تاریخش بخونید بعد بقیه بگن وای الان میرم درباره اون بازه تاریخیش میخونم.
نکته اینه اگه صد نفر تو هالیوود بخوان قطعات مختلف تاریخی که متعلق به موزه های جهانه رو بعنوان اکسسوری استفاده کنن فاجعه بزرگی میشه و
قطعا اون نگهداری فیزیکی و شیمیایی لازم توسط استایلیست هاشون رو اون قطعات اعمال نمیشه.
اینکه تو ایران از قطعات این چنینی درست نگهداری نمیشه شکی نیست و همین اتفاق هم سند بر اینه که نگهداری درست نمیشده اما … یزمانی وقتی یه قطعه از ایران دزدیده میشد تو موزه های فرانسوی و انگلیسی سر درمیاورد نه کمد لباس بازیگرا.

سگ بشاشه به این زندگی.
یه جا جمهوری اسلامی سپر انسانی درست می‌کنه، اون همه سرباز کشته می‌شن. یه جا دانش‌ آموزها نگرانن بمب بی‌افته رو سرشون. یه جا کنکوری‌ها و نهایی‌‌دارها دارن از استرس نابود می‌شن. یه جا اعدامی‌ها و زندانی‌ها زیر شکنجه و خطر اعدامن. یه جا یه احمقی می‌ره آثار باستانی ایران رو از موزه برمی‌داره گوشواره می‌کنه. یه جا یکی می‌گه من می‌ترسم برم دستشویی بشاشم نکنه یه زن کیر داشته باشه. یه جا می‌گن " بابا جنگ‌ نشده که فقط دارن جنوبو می‌زنن " انگار جنوب جزء ایران نیست‌. یه جا می‌گن همه‌یِ اینا تقصیر کسایی که مداخله نظامی می‌خواستن و درخواست کمک از آمریکا و اسرائیل کردن. یه جا برق نیست‌. یه جا آب نیست. یه جا غذا نیست.

میدونی جالب چیه؟ اینکه نشست‌های خودشون رو مجازی برگزار میکنن، خایه ندارن توی تهران ظاهر بشن، رهبرشون ( اگه تا الان نپوسیده باشه ) خودش توی کیلومترها زیر زمین حتی یه ویدیو نداده بیرون میگن بخاطر امنیت.
بعد بچه‌ها میرن حضوری امتحان میدن انگار نه انگار، اونم بچه‌های جنوب، شهرایی که واقعا حساسه و هم شب امتحان هم صبح امتحان هم روز امتحان وسط جلسه بهشون حمله میشه
دلیلشونم چیه؟ نمیتونیم تعویق بندازیم چون نمیشه کنکور رو عقب انداخت و بچه‌ها باید از مهر برن دانشگاه، که همین الانشم امکان پذیر نیست از مهر رفتن چون تازه مرداد کنکور بدن کی وقت پیدا میکنن صحیح کنن، تراز بدن، انتخاب رشته کنن و...‌‌ هزارتا کار دیگه
نمیتونیم مجازی کنیم چون تو کنکور تاثیر قطعی داره
نمیتونیم بچه‌های جنوب رو عقب بندازیم چون عدالت آموزشی چی میشه؟ همه کشور باید باهم امتحان بدن
ولی کسی راجب اینکه چقد بچه‌ها تحت فشارن حرف نمیزنه

من و هزار نفر دبگه واقعا حاضریم سهمیه بدن به جنوبیا جای این اقازاده‌های خودشون که بدون هیچ تلاشی هرجا بخوان میرن هرکاری میخوان میکنن
ولی حتی اینکارو هم نمیکنن

وصیت‌نامه یک دانش‌آموز از بندرعباس به‌خاطر اینکه حوزه امتحانی کنار مکان نظامی قرار داره. این دانش‌آموز اعلام کرد اگه حادثه‌ای رخ بده مسئول مرگ او فقط جمهوری اسلامیه.

من ریدم تو تک‌تک سلول‌های تمام افرادی که باعث شدن این بچه‌ها به نوشتن وصیت‌نامه فکر کنن. از خمینی که پاشو گذاشت تو این کشور و تا اون کسی که دستور ساخت مدرسه رو کنار منطقه نظامی رو داد.

جمهوری اسلامی سربازای وظیفه که معمولا تینیجر و زیر بیست سال هستن رو هنوز تو پادگان‌ها به صورت اجباری نگه می‌داره. سربازایی که نظامی نیستن، نه اونقدر تهجیزات دارن و نه محافظتی میشن با حقوق و مزایای کم هرروز جونشون به خطر میوفته. به زور اونارو تو مکان‌های نظامی نگه میدارن و قربانی میکنن. در حالی که خود فرمانده‌هاشون تو زیر زمین پناه میگیرن.