@chista_yasrebi/فقط چشمان تو نیست که توپ را شوت میکند /چشمان من هم پنالتی گرفتن ؛ بلد است/چیستایثربی
#مادرانه
#چیستا_یثربی
گمانم از همین نزدیکیها؛ شروع شد.آن آرزوی دور.آرزوی داشتنت...
گمانم از همین نزدیکیها ؛شروع شد ؛ از خاک ؛ از آب؛ از دشت و از این بهار بیرحم ؛ آرزوی در آغوش کشیدنت....
خاکم تشنه ی تنت بود ؛ و اکنون گمانم میخواهی بروی!
گمانم از همین نزدیکیها ؛ شروع میشود ؛ مردن زنی از عشق...از همین بوی یاس و بهار بیرحم ؛ و صدای خنده های شادمانه ی تو ؛ و گامهایت که دور میشود و من ؛ سخت خوابم میآید...
آه....عاشق بودن ؛ چه سخت است...دلت میشکند....
و سخت تر از آن ؛ مادر بودن....اگر خورشید باشد هنوز و تو رفته باشی !
لعنت به هر روزی که می آید...لعنت به هر ابری که میگذرد ؛ لعنت به هر بارانی که میبارد ؛ و نفرین بر هر که حال ؛ میپرسد ؛ اگر تو نباشی که به من بگویی: "مادر! "
لعنت به قلب کودکانه ام...از جنس خاک بود و خاک بازی میکرد ؛ تاب این عشق سنگین را نداشت... پدرم گفت: آسان نیست...نبود و نخواهد بود...
بیا گذشته و آینده ام را با کهنه های خانه؛ پشت در بگذار ! ...من دیگر چیزی نمیخواهم؛ جز تو....
تو فقط باش !
فقط گاهی بخند......
تا باور کنم که زنده ام.....
#چیستایثربی
#مادرانه
جمعه روز مادران است
تقدیم به
#مادران
@chista_yasrebi
#چیستا_یثربی
گمانم از همین نزدیکیها؛ شروع شد.آن آرزوی دور.آرزوی داشتنت...
گمانم از همین نزدیکیها ؛شروع شد ؛ از خاک ؛ از آب؛ از دشت و از این بهار بیرحم ؛ آرزوی در آغوش کشیدنت....
خاکم تشنه ی تنت بود ؛ و اکنون گمانم میخواهی بروی!
گمانم از همین نزدیکیها ؛ شروع میشود ؛ مردن زنی از عشق...از همین بوی یاس و بهار بیرحم ؛ و صدای خنده های شادمانه ی تو ؛ و گامهایت که دور میشود و من ؛ سخت خوابم میآید...
آه....عاشق بودن ؛ چه سخت است...دلت میشکند....
و سخت تر از آن ؛ مادر بودن....اگر خورشید باشد هنوز و تو رفته باشی !
لعنت به هر روزی که می آید...لعنت به هر ابری که میگذرد ؛ لعنت به هر بارانی که میبارد ؛ و نفرین بر هر که حال ؛ میپرسد ؛ اگر تو نباشی که به من بگویی: "مادر! "
لعنت به قلب کودکانه ام...از جنس خاک بود و خاک بازی میکرد ؛ تاب این عشق سنگین را نداشت... پدرم گفت: آسان نیست...نبود و نخواهد بود...
بیا گذشته و آینده ام را با کهنه های خانه؛ پشت در بگذار ! ...من دیگر چیزی نمیخواهم؛ جز تو....
تو فقط باش !
فقط گاهی بخند......
تا باور کنم که زنده ام.....
#چیستایثربی
#مادرانه
جمعه روز مادران است
تقدیم به
#مادران
@chista_yasrebi
I suppose it all started near here. That far away wish. The wish to possess you. I suppose it all started nere here. Started by the soil ; water ; plain and by this cruel spring ; the wish to embrace you...my soil was thirsty for your body...and now I suppose you are leaving!
I suppose it all starts near here....a woman' death by love..by this jasmine odour and the cruel spring and your happy laughter ...and steps that are leaving. ..and I feel so sleepy.
Oh...being in love is so difficult...your heart would be broken...and more difficult than that...being a mother...if the sun is here and you are gone..
Damn every coming day...damn every passing cloud ; damn every coming rain and damn everyone who asks how you are...if you would not be here to say : "mum".
Damn to my childlike heart. it was made of soil and was playing with it. It could not stand this love. My dad said :"it won't be easy"...; come...I leave my past and future and home stuff behind the door. I want no more thing...just be here...just laugh sometimes...I just want to believe I am alive.
برگردان:لعیا متین پارسا
Translation :Laiya Matinparsa
#motherhood
#chista_yasrebi
@chista_yasrebi
I suppose it all starts near here....a woman' death by love..by this jasmine odour and the cruel spring and your happy laughter ...and steps that are leaving. ..and I feel so sleepy.
Oh...being in love is so difficult...your heart would be broken...and more difficult than that...being a mother...if the sun is here and you are gone..
Damn every coming day...damn every passing cloud ; damn every coming rain and damn everyone who asks how you are...if you would not be here to say : "mum".
Damn to my childlike heart. it was made of soil and was playing with it. It could not stand this love. My dad said :"it won't be easy"...; come...I leave my past and future and home stuff behind the door. I want no more thing...just be here...just laugh sometimes...I just want to believe I am alive.
برگردان:لعیا متین پارسا
Translation :Laiya Matinparsa
#motherhood
#chista_yasrebi
@chista_yasrebi
Forwarded from Chista Yasrebi official
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
#مثلث_شیشه_ای
#گفتگو
#چیستایثربی
#قسمت_چهارم
#گفتگوی
#رضا_رشید_پور با
#چیستا_یثربی در مثلث شیشه ای
@chista_yasrebi
#گفتگو
#چیستایثربی
#قسمت_چهارم
#گفتگوی
#رضا_رشید_پور با
#چیستا_یثربی در مثلث شیشه ای
@chista_yasrebi
#فروشنده
#فیلم_جدید_اصغر_فرهادی
#ترانه_علیدوستی
#شهاب_حسینی
در یخش مسابقه
#کن
زوجی بر اساس تاتر #مرگ_فروشنده ارتور_میلر میخواهند تاتری را روی صحنه ببرند و......
باآرزو ی درخشش فیلم در
#جشنواره_کن
و شاید برگشت به ریشه های تاتری
#فرهادی و
#نوستالژی_تاتر
#چیستایثربی
@chista_yasrebi
#فیلم_جدید_اصغر_فرهادی
#ترانه_علیدوستی
#شهاب_حسینی
در یخش مسابقه
#کن
زوجی بر اساس تاتر #مرگ_فروشنده ارتور_میلر میخواهند تاتری را روی صحنه ببرند و......
باآرزو ی درخشش فیلم در
#جشنواره_کن
و شاید برگشت به ریشه های تاتری
#فرهادی و
#نوستالژی_تاتر
#چیستایثربی
@chista_yasrebi
زندگی یک نویسنده به شدت آسیب پذیر است، عریان و بی حفاظ . ما نباید به خاطر این ناله کنیم. نویسنده انتخاب می کند. و باید پای انتخابش بماند. ولی این هم حقیقتی است که شما در معرض وزش توفان ها قرار دارید. و بعضی از آن ها واقعا منجمد کننده هستند. شما خودتان هستید و خودتان. عریان، بی پناهگاه، هیچ حمایتی نیست مگر این که دروغ بگوئید که در این صورت برای خودتان حفاظی ایجاد کرده اید. میتوان گفت: سیاستمدار شده اید.
وقتی به آینه نگاه می کنیم تصور می کنیم تصویر ما را بازتاب میدهد. ولی یک میلی متر عقب بروید، تصویر تغییر می کند. آن چه ما می بینیم در واقع طیف پایان ناپذیری از بازتاب هاست. ولی گاهی نویسنده باید آینه را بشکند. زیرا در آن سوی آینه است که حقیقت به ما نگاه می کند.
من به عنوان یک شهروند بر این باورم توضیح حقیقت زندگی مان و جامعه های مان وظیفه مهمی است که بر گردن همه ی ماست. این در واقع یک ماموریت است. اگر این از دیدگاه سیاسی ما رخت بربندد، امیدی به بازسازی آن چیز نیست که تقریبا در حال از دست رفتن است ؟ حرمت انسان.
#هارولد_پینتر
#1930_2008
#از_متن_سخنرانی_نوبل_ادبیات
#2005
@chista_yasrebi
وقتی به آینه نگاه می کنیم تصور می کنیم تصویر ما را بازتاب میدهد. ولی یک میلی متر عقب بروید، تصویر تغییر می کند. آن چه ما می بینیم در واقع طیف پایان ناپذیری از بازتاب هاست. ولی گاهی نویسنده باید آینه را بشکند. زیرا در آن سوی آینه است که حقیقت به ما نگاه می کند.
من به عنوان یک شهروند بر این باورم توضیح حقیقت زندگی مان و جامعه های مان وظیفه مهمی است که بر گردن همه ی ماست. این در واقع یک ماموریت است. اگر این از دیدگاه سیاسی ما رخت بربندد، امیدی به بازسازی آن چیز نیست که تقریبا در حال از دست رفتن است ؟ حرمت انسان.
#هارولد_پینتر
#1930_2008
#از_متن_سخنرانی_نوبل_ادبیات
#2005
@chista_yasrebi
اغلب از من می پرسند نمایشنامه ات پیرامون چیست ؟ من نمی توانم بگویم. هرگز نمی توانم کارهایم را جمع بندی کنم، به جز این که بگویم این چیزی است که اتفاق افتاد. این است چیزی که گفتند، و این است کاری که انجام دادند.
بیشتر نمایشنامه ها با یک خط، یک کلمه، یک تصویر متولد می شوند. به دنبال کلمه معمولا بطور بلافصل یک تصویر میاید....
اما هم چنانکه گفتم ؛ در درام جستجو برای حقیقت هرگز متوقف نمی شود. نمی توان آن را تعطیل کرد. نمی توان آن را به تاخیر انداخت. باید با آن روبرو شد. درست همانجا، در مرکز صحنه.
تئاترسیاسی تماما از نوعی دیگر است. از موعظه باید به هر قیمتی خودداری کرد. نگاه عینی نگر اساسی است. به کاراکترها باید اجازه داد در هوای خود نفس بکشند. نویسنده نمی تواند آن ها را طوری تعریف یا محدود کند که با سلیقه یا نظر یا پیشداوری خود او جور در بیایند. نویسنده باید آماده باشد کاراکترها را اززوایای متفاوت بگیرد، در گسترده ترین شعاع نظری و گاه شاید آن ها را غافلگیر کند، معهذا هرگز نمی گذارد آن ها به هر راهی که دل شان می خواهد بروند. این کار همیشه ممکن نیست.
#از_متن_سخنرانی_هارولد_پینتر
برای جایزه نوبل ادبیات 2005
#چبستایثربی
@chista_yasrebi
بیشتر نمایشنامه ها با یک خط، یک کلمه، یک تصویر متولد می شوند. به دنبال کلمه معمولا بطور بلافصل یک تصویر میاید....
اما هم چنانکه گفتم ؛ در درام جستجو برای حقیقت هرگز متوقف نمی شود. نمی توان آن را تعطیل کرد. نمی توان آن را به تاخیر انداخت. باید با آن روبرو شد. درست همانجا، در مرکز صحنه.
تئاترسیاسی تماما از نوعی دیگر است. از موعظه باید به هر قیمتی خودداری کرد. نگاه عینی نگر اساسی است. به کاراکترها باید اجازه داد در هوای خود نفس بکشند. نویسنده نمی تواند آن ها را طوری تعریف یا محدود کند که با سلیقه یا نظر یا پیشداوری خود او جور در بیایند. نویسنده باید آماده باشد کاراکترها را اززوایای متفاوت بگیرد، در گسترده ترین شعاع نظری و گاه شاید آن ها را غافلگیر کند، معهذا هرگز نمی گذارد آن ها به هر راهی که دل شان می خواهد بروند. این کار همیشه ممکن نیست.
#از_متن_سخنرانی_هارولد_پینتر
برای جایزه نوبل ادبیات 2005
#چبستایثربی
@chista_yasrebi
زبان سیاسی، آنطور که توسط سیاستمداران بکار گرفته می شود، گام به هیچ یک از این پهنه ها نمی گذارد زیرا بیشتر سیاستمداران، طبق شواهدی که در دسترس ماست، به قدرت و حفظ قدرت دلبستگی دارند نه به حقیقت. برای حفظ آن قدرت لازم است که مردم در ناآگاهی باقی بمانند، در نا آگاهی از حقیقت، حتی از حقیقت حیات خود. بنابراین آنچه که ما را احاطه کرده پرده ی پر نقش و نگار وسیعی است از دروغ، که به خورد ما داده می شود.
از متن سخنرانی نوبل ادبیات.هارولد پینتر
#هارولد_پینتر
#نویسنده و
#فعال_سیاسی
#انگلیسی
#نوبل_ادبیات_دوهزارو_پنج
#نمایشنامه_نویس
#ادبیات
#سیاست
#1930_2008
@chista_yasrebi
از متن سخنرانی نوبل ادبیات.هارولد پینتر
#هارولد_پینتر
#نویسنده و
#فعال_سیاسی
#انگلیسی
#نوبل_ادبیات_دوهزارو_پنج
#نمایشنامه_نویس
#ادبیات
#سیاست
#1930_2008
@chista_yasrebi
@chista_yasrebi/بی تو جهان را باد برده است ؛ کاش مرا هم ؛میبرد/چیستایثربی
#او_یکزن #قسمت_چهاردهم #چیستایثربی
باران بهاری بود؛ روزی که اسبابهای اندکم را در چمدان کهنه ی زمان دختری ام ریختم و به زور درش را بستم. باران بهاری بود؛ وقتی با حسی غریب، انگار برای آخرین بار به خانه مان نگاه کردم و باران روی گیسوان و کلاهم نشست.... باران بهاری بود؛ انگار چیزی را در خانه ی پدری جا گذاشته بودم ؛ چیزی که به این سادگی پیدا نمیشد؛ یا شاید وقتی پیدا میشد که دیگر دیر بود! به پدر فقط گفته بودم: منشی صحنه ام، شاید هم نقش کوچکی به من بدهند و نشانی گنگی را که برایم نوشته بودند به او دادم ؛ گفتم: میگن اونجا آنتن نداره! وسط جنگله، اگه نتونستم پیام بدم، نگران نشو! بار اولم نیست که تنها جایی میرم.... گفت: ولی اون بار خیلی تلخ تموم شد! گفتم: شاید خدا دلش سوخت خواست جبران کنه؛ آدم بدی به نظر نمیاد؛ اما قسم خوردم؛ فعلا راجع به فیلم ، جایی حرف نزنیم..نگران من نباشید ! نبودند؛ میدانستم! آنها آنقدر درگیر کارهای خود بودند که وقتی برای نگرانی نداشتند.مادرم ؛ هنوز خواب بود. نشد خداحافظی کنیم.قرص خواب که میخورد؛ دلم نمی آمد؛ بیدارش کنم.معلم بود.دو سال دیگر بازنشسته میشد و همیشه خسته بود.... باران بهاری؛ کم کم تند شد ؛ چکمه های جیرم؛ گلی شد... سر پیچ جاده ایستاده بودم که راننده اش دنبالم بیاید؛ با یک کلاه و شال قرمز، یاد شنل قرمزی افتادم؛ اما گرگ کداممان بود؟ شاید هیچکدام! فقط سرنوشت!.... ماشین را از دور دیدم؛ چمدان سبزم را از زمین برداشتم. در ماشین باز شد و چمدان را از دستم گرفت؛ قلبم فرو ریخت؛ مثل آوار بهمن در کوه!..... خودش آمده بود؛ تنها !.... دوباره در لباسی سراسر سیاه! گفت: چرا اینجوری نگام میکنی؟! خب منم دارم میرم همونجا دیگه؛ گفتم با هم بریم! سوار شدم ؛ در ماشین ؛ بی آنکه نگاهم کند ؛ گفت: لباس شنل قرمزی پوشیدی ترسیدی گرگ بخورتت یا نخورتت ؟!... گفتم: نه! لباس آلیسو نداشتم ؛ وگرنه آلیس در سرزمین عجایبو میپوشیدم! حالا یه راست میریم اونجا؟ گفت: یه راست میریم هرجا تو بگی! و لبخند زد؛ نمیدانم چرا حس میکردم ؛ دارد از تمام جذابیتهایش استفاده میکند؛ ولی چرا؟ دور او، دختر کم نبود! فقط چون شکل خواهرش بودم؟ دختری که گمشده بود یا گمش کرده بودند؟ گفتم: موزیک داری؟ پلیر را روشن کرد؛ صدای خودش بود. گفتم: نشنیده بودم! گفت: هنوز خیلی چیزا رو نشنیدی و ندیدی! آدم میتونه تا اونور دنیا بره و بیاد؛ ولی انگار چشماشو بسته باشن.خودم یادت میدم.کم کم.....
گفتم: دلم برای چیستا میسوزه، واسه اعتمادش! تمام متنای خصوصیشم ؛ من تایپ میکنم. گفت: خصوصی؟ گفتم: آره؛ قصه هایی که نمیخواد اینجا چاپ شه، بش گفتم با دوستم میرم سفر! گفت: دروغ نگفتی که!.... ازش خوشم نمیاد. گفتم: چرا؟ گفت: بهت نگفته! نه؟ گفتم، درباره ی تو؟ گفتی حرف نزنم! شهرام گفت خوب کردی!... شروع به سوت زدن ملودی آشنایی کرد؛ شنیده بودم، بارها و بارها..... ولی هر چه فکر میکردم ؛ یادم نمی آمد کجا آن را شنیده ام، انگار داشت خوابم میرفت؛ با سوت او! نه!...نمیخواستم بخوابم...حالا نه...آنجا نه!.....
#او_یک_زن
#قسمت_چهاردهم
#چیستایثربی
#داستان
#داستان_بلند
#پاورقی_اینستاگرامی
#برگرفته_از اینستاگرام رسمی چیستایثربی
#ادبیات
دوستان عزیز، هر گونه اشتراک گذاری با ذکر نام نویسنده و لینک کانال تلگرام رسمی او، بلامانع است. حقوق نویسندگان مانند سایر اصناف، محترم است. سپاسگزارم. #چیستا_یثربی
@chista_yasrebi
کانال رسمی
کانال
#قصه که میتوانید تمام قسمتهای داستان را ؛ آنجا پشت هم ؛ بخوانید....⬇️
@chista_2 کانال قصه
باران بهاری بود؛ روزی که اسبابهای اندکم را در چمدان کهنه ی زمان دختری ام ریختم و به زور درش را بستم. باران بهاری بود؛ وقتی با حسی غریب، انگار برای آخرین بار به خانه مان نگاه کردم و باران روی گیسوان و کلاهم نشست.... باران بهاری بود؛ انگار چیزی را در خانه ی پدری جا گذاشته بودم ؛ چیزی که به این سادگی پیدا نمیشد؛ یا شاید وقتی پیدا میشد که دیگر دیر بود! به پدر فقط گفته بودم: منشی صحنه ام، شاید هم نقش کوچکی به من بدهند و نشانی گنگی را که برایم نوشته بودند به او دادم ؛ گفتم: میگن اونجا آنتن نداره! وسط جنگله، اگه نتونستم پیام بدم، نگران نشو! بار اولم نیست که تنها جایی میرم.... گفت: ولی اون بار خیلی تلخ تموم شد! گفتم: شاید خدا دلش سوخت خواست جبران کنه؛ آدم بدی به نظر نمیاد؛ اما قسم خوردم؛ فعلا راجع به فیلم ، جایی حرف نزنیم..نگران من نباشید ! نبودند؛ میدانستم! آنها آنقدر درگیر کارهای خود بودند که وقتی برای نگرانی نداشتند.مادرم ؛ هنوز خواب بود. نشد خداحافظی کنیم.قرص خواب که میخورد؛ دلم نمی آمد؛ بیدارش کنم.معلم بود.دو سال دیگر بازنشسته میشد و همیشه خسته بود.... باران بهاری؛ کم کم تند شد ؛ چکمه های جیرم؛ گلی شد... سر پیچ جاده ایستاده بودم که راننده اش دنبالم بیاید؛ با یک کلاه و شال قرمز، یاد شنل قرمزی افتادم؛ اما گرگ کداممان بود؟ شاید هیچکدام! فقط سرنوشت!.... ماشین را از دور دیدم؛ چمدان سبزم را از زمین برداشتم. در ماشین باز شد و چمدان را از دستم گرفت؛ قلبم فرو ریخت؛ مثل آوار بهمن در کوه!..... خودش آمده بود؛ تنها !.... دوباره در لباسی سراسر سیاه! گفت: چرا اینجوری نگام میکنی؟! خب منم دارم میرم همونجا دیگه؛ گفتم با هم بریم! سوار شدم ؛ در ماشین ؛ بی آنکه نگاهم کند ؛ گفت: لباس شنل قرمزی پوشیدی ترسیدی گرگ بخورتت یا نخورتت ؟!... گفتم: نه! لباس آلیسو نداشتم ؛ وگرنه آلیس در سرزمین عجایبو میپوشیدم! حالا یه راست میریم اونجا؟ گفت: یه راست میریم هرجا تو بگی! و لبخند زد؛ نمیدانم چرا حس میکردم ؛ دارد از تمام جذابیتهایش استفاده میکند؛ ولی چرا؟ دور او، دختر کم نبود! فقط چون شکل خواهرش بودم؟ دختری که گمشده بود یا گمش کرده بودند؟ گفتم: موزیک داری؟ پلیر را روشن کرد؛ صدای خودش بود. گفتم: نشنیده بودم! گفت: هنوز خیلی چیزا رو نشنیدی و ندیدی! آدم میتونه تا اونور دنیا بره و بیاد؛ ولی انگار چشماشو بسته باشن.خودم یادت میدم.کم کم.....
گفتم: دلم برای چیستا میسوزه، واسه اعتمادش! تمام متنای خصوصیشم ؛ من تایپ میکنم. گفت: خصوصی؟ گفتم: آره؛ قصه هایی که نمیخواد اینجا چاپ شه، بش گفتم با دوستم میرم سفر! گفت: دروغ نگفتی که!.... ازش خوشم نمیاد. گفتم: چرا؟ گفت: بهت نگفته! نه؟ گفتم، درباره ی تو؟ گفتی حرف نزنم! شهرام گفت خوب کردی!... شروع به سوت زدن ملودی آشنایی کرد؛ شنیده بودم، بارها و بارها..... ولی هر چه فکر میکردم ؛ یادم نمی آمد کجا آن را شنیده ام، انگار داشت خوابم میرفت؛ با سوت او! نه!...نمیخواستم بخوابم...حالا نه...آنجا نه!.....
#او_یک_زن
#قسمت_چهاردهم
#چیستایثربی
#داستان
#داستان_بلند
#پاورقی_اینستاگرامی
#برگرفته_از اینستاگرام رسمی چیستایثربی
#ادبیات
دوستان عزیز، هر گونه اشتراک گذاری با ذکر نام نویسنده و لینک کانال تلگرام رسمی او، بلامانع است. حقوق نویسندگان مانند سایر اصناف، محترم است. سپاسگزارم. #چیستا_یثربی
@chista_yasrebi
کانال رسمی
کانال
#قصه که میتوانید تمام قسمتهای داستان را ؛ آنجا پشت هم ؛ بخوانید....⬇️
@chista_2 کانال قصه