بفرست برای کسی که بادی‌یش، کِیجِ اوست.

به تاثیر نظریات هگل روی مادربزرگمان بیاندیشیم.
بدین منظور، روی مادربزرگمان رفته و به تاثیر نظریات هگل بیاندیشیم.

محبوب من،
امروز چشم تمام دنیا به آیفون‌های جدیدی‌ست که قرار است معرفی شوند؛
من اما چشمم به نوتیفیکیشن شماست که با یک سلفی خوشحالم کنی.

بعد از دو ماه هم‌خانگی با علی، تازه کم‌کم دارم با جزئیات ماجرایش آشنا می‌شوم.
علی در میان تمام پدیده‌های جهان، تنها یک فوبیا دارد: ریختن سقف خانه، وقتی خواب است.
تصور کنید امروز پس از دوش گرفتن، وقت کمی برای خشک کردن موهایم داشتم. در نتیجه، خیلی سریع موهایم را با حوله کمی خشک کردم و رفتم سراغ سشوار. صدای فنر تخت علی را شنیده بودم و گمان می‌کردم بیدار شده‌ و مشغول کش و قوس آمدن است؛ اما این فرض باطل بود. علی خواب بود و در خواب، غلت خورده بود.
روشن کردن سشوار همانا و شیرجه‌ی علیِ نیمه‌لخت وسط هال، همان.

گویا تمام روز بابت این کار در حال فحش دادن به من بوده‌ست.

برای ایجاد تنوع، ابی را از پشت بغل کنیم.

عجیب‌ترین قسمت زندگی در تهران تا به این جای کار این بوده که اینجا بر خلاف مشهد، تخم مرغ را کیلویی نمی‌فروشند. باید بگویی چند دانه تخم مرغ می‌خواهی‌؛ یا مثلن یک شانه تخم مرغ بگیری.
در رده دوم عجیب‌ترین‌ها هم می‌توان اتوبوس‌ها را قرار داد که کارت را باید در انتهای سفر بزنی. عدم آشنایی یا این مسئله باعث شد من هم موقع سوار شدن (به یاد مشهد) و هم موقع پیاده شدن کارت بزنم و بابت این مسئله، هزار و دویست تومان متضرر شدم.

خیلی وقت بود که محل کارم را ندیده بودید.

پس از این که همه رفتند، محل کارم به طبقه‌ی بالا منتقل شده. گوشه‌یی از دفتر مدیریت را به من داده‌اند و باید بیخ شکم رییس، مشغول به کار باشم‌. این مسئله بدون شک بهره‌وری را افزایش خواهد داد، اما دیگر وقتی برایم باقی نمی‌ماند که اینجا چیزی بنویسم. خلاصه که از امروز، احتمالن کمتر از پانزده پست در روز خواهم نوشت. این اتفاق میمون و مبارک را به تمام اعضای این چنل تبریک عرض می‌کنم. به امید روزی که هر ایرانی در حال جماع باشد.

به امراض صعب‌العلاج دچار شویم.

مرتکب اعمال منافی عفت و مغایر با حیثیت و شئون خانوادگی شویم.

عنان از کف بدهیم.

با نگاه به شکم رییسمان، دچار نعوظ نرم شویم.

صبح یک ویدیومسج از محل کارم اینجا فرستادم و پاک کردم؛ اما دارندگان گوشی آیفون، تا چهل و هشت ساعت بعد می‌توانند آن را ببینند. یکی پرسیده بود آهنگ داخل ویدیومسج چه بوده و در جواب باید بگویم «این».

در تمام هفته، بسیار گشاد و گسسته‌ کار کرده بودم؛ به طوری که در تمام پنج روز قبل، به زحمت هزار و پانصد کلمه نوشته بودم.
امروز و تنها در یک روز، زیر دست رییس و تا ساعت پنج، دو هزار و پانصد و اندی کلمه نوشتم؛ به طوری که خودش گفت «خب یه کم استراحت کن. بقیه رو بذار شنبه». این اتفاق در حالی رخ داد که تا ساعت دوازده و نیم یا یک، مشغول جابجایی به طبقه‌ی بالا بودیم.

برای من، دو چیز سم است: زندگی آرام و زن رام.
وقتی همه چیز خوب باشد، وقت مرگ است. زنی که سکوت می‌کند، قرار است چه موجی ایجاد کند؟ قرار است چه چیزی را تغییر دهد؟ قرار است کدام عضله‌ را تحریک کند؟
هیچ.
زن رام، فرقی با مبل ندارد.
زندگی آرام هم اتاق نشیمن است. برای زنده ماندن لازم است. اما برای مفرح شدنش، لازم است چیزی به آن اضافه کرد؛ مثلن، یک شیر گرسنه مثل بی‌پولی.

میان «خوردنی‌های موجود» و «خوردنی‌های قابل خوردن» خانه، فاصله‌یی در حدود فاصله‌ی خورشید تا نپتون برقرار است.