And you don't need to be an artist to be cured, necessarily.

حتا حالا که مشهد نیستم، تامین هزینه‌ی اینترنت خانه با من است. توجیهشان هم این است که چون من آن‌ها را به اینترنت معتاد کرده‌ام، حالا باید تقاص پس بدهم.
این اگر مصداق امروزی عاشورا نیست، پس چیست؟

به عنوان پست انگیزشی، نوشته است:

«توو دریا یا باید کوسه باشی یا ماهی
#انگیزشی»

در گوشه‌ی تصویر، جلبکی دست‌هایش را زیر چانه زده بود و نگاه میکرد.

چون امروز به طرز غریبی سُستم.

در محل کار، محتوای NSFW ببینیم.

اگر دختر بودم، امشب احتمال بالایی برای شرکت در یک گنگ‌بنگ برای خود متصور بودم.

رایت کاندیشن.

مازیار کار را گرفت. البته قرار است به صورت آزمایشی، ده روز اینجا کار کند تا شرایط را بسنجند. به عقیده‌ی من، او می‌تواند این کار را مال خود کند؛ تنها یک مشکل کوچک دارد و آن هم این است که خواندن فلسفه، تکلم او را تلویحی کرده است. واژگانش سخت نیستند؛ اما برای درک منظور او، باید از دلوز و چند نویسنده‌ی دیگر خوانده باشید. البته آنقدرها هم پیچیده نیست. من وانمود میکنم خوانده‌ام. شما هم وانمود کنید.

در ارتباط با آن یکی همکارمان هم چیزی ندارم که بگویم‌.
زدم روی شانه‌اش و پرسیدم «گند جدید چی زدی؟»
حدود یک دقیقه‌ی کامل داشت قهقهه می‌زد. جواب داد «خرابم کردی مرد!»

در صورتی که برایتان جالب است اندی وارهول چگونه همبرگر می‌خورده، این ویدیو را دانلود کنید.
پ.ن.: شگفت‌انگیز است که آدمی به آن شگفت‌انگیزی، به این سادگی همبرگر می‌خورده‌ست.

بعضی مصاحبت‌ها٬ از بعضی مجامعت‌ها لذت‌بخش‌ترند.

Moooooooooooood.

به چشم خریدار ببینیم.

برویم که از بوی علف، تمام شهر را پر کنیم.

دِیوید.

ارزش دوازده مگابایت را دارد.

با توجه به رهنمون‌های رهبر معزز انقلاب و با احترام به خون پاک شهدا و ایثارگران، نشر اکاذیب کنیم.

برای جلوگیری از انتشار عکس‌های نودمان، به دوستپسرمان بگوییم دستش را روی قرآن بگذارد و قسم بخورد که فقط خودش آن‌ها را ببیند.

شعر به‌دردبخور

پرنده‌ها شعر میخوان
دخترا شعر میخوان
مارکسیستا شعر میخوان
مدیر مدرسه‌مون‌ وقتی فهمیده بود چن تایی نوشتم
پاش‌و کرده بود توو یه کفش
برای شوهرش شعر میخواست
البته من‌م نوشتم
ولی چون اون وقتا نمیدونستم سکس چیه
شعر خوبی نشده بود
درخت و آب شعر میخوان
جنده‌ها -بعد دیدن کتابخونه‌م- شعر میخوان
فدرس شعر میخواد
الن گینزبرگ -تلویحن- شعر میخواد
داریوش
فردخت
و مدیه بیشتر از همه شعر میخوان
همه یه شعر میخوان که از خوبیاشون بگم
یا یه چیزی میخوان که من‌و آدم خوبی جلوه بده
من اما اگه میتونستم شعر خوبی بنویسم
جای تشبیه کوه و سینه‌های مریم
چیزی مینوشتم که بین من و دندونام وساطت کنه
که لازم نباشه برم مسواک بزنم

یک لحظه به خودمان می‌آییم و متوجه می‌شویم داریم بابت گوش دادن به موسیقی حقوق می‌گیریم.
آن لحظه، خود بیست و چار پنج سالگی‌ست.