برای خرابه‌های من
بی‌کلام

معذرت خواست که کفشش خاکی‌است و شلوار مدرسه به پا دارد؛ اما چرا و از کی؟ من که ذوق می‌کنم که به یادم بوده‌یید و فرقی ندارد کجا و چگونه.
شما حال من را خوب می‌کنید.

۱۹۵۶.

خاله‌زنک‌بازی استراتژیک

جوری به خودم برگشته‌ام که گمان نکنم حد اقل به این زودی، چیزی بتواند خرابش کند. دراما کافی بود. نباید فراموش کنم چه چیزهایی را خودم ساخته‌ام و خودم بهتر از هر کسی می‌توانم نابودشان کنم. زیادی توی نقشت فرو رفته‌یی؛ پس کارم را خوب انجام داده‌ام. من از صورت شبه‌جذامی تو چیزی ساخته‌ بودم که باور کرده بودی جایت در مجله‌ها خالی‌است. تنها شباهت تو و جلد مجله این است که عُقبا، آبشان را روی مجلات می‌ریختند. بیا صادق باشیم. چیزی برای اضافه کردن به دنیای من نداشتی. من با چند ساعت کسب زیبایی می‌توانم مایل‌ها راه بروم و داستان بسازم. تو اما این همه وقت داشتی و قدر یک پاراگراف هم به ادبیات من اضافه نکردی. حتا نتوانستم برایت نامی انتخاب کنم. ایراد از من نیست. میبینی که؛ من حتا از ناتوانی تو در ایجاد شوق نوشتن هم می‌نویسم. تو اما کافی نبودی. جای افتخار نداشتی. همیشه چیزی در تو کم بود. من هم معلم چهارم دبستانم را دوست نداشتم. زیادی نق می‌زد. نمی‌شد از دید زدنش لذت برد. همکلاسی‌ دخترم را ترجیح می‌دادم؛ با موهای بلوند مسی متوسط و چشم‌های میشی. هشت ساله بودم که دستش را موقع گرفتن برگه‌ی امتحانش لمس کردم و خدا لعنتش کند؛ تا دو روز آب دهان قورت می‌دادم. دو سال بعد، کیفش را در یک زنگ تفریح بوسیدم. ممکن است بشود نامش را فتیش گذاشت. مهم نیست. آن‌قدر مهم نیست که برایش پی نام دیگری باشم. قصد نداشتم به روحیات ظریفت آسیب بزنم؛ اما وقتی به یادت می‌افتم، به حال فلاکتت خنده‌ام می‌گیرد. زیادی در نقشت فرو رفته‌یی؛ گفتم؟ چشم‌هایت را باز کن. تو در هیچ حماسه‌یی نیستی. تنهایت می‌گذراند. من؟ برای همدردی با تو داستان‌هایی می‌گفتم که فکر نکنی تنها موجود تنهای زمینی. به تو فرصت می‌دادم تجربه کنی. من هم تجربه کردم و بنا به آن‌ها می‌گویم: از چُرت عصرگاهی من سطحی‌تری. من هیچ گهی نیستم و این به من فرصت می‌دهد که خودم باشم. خودم هستم؛ با واقعیاتی مخدوش از سر مهربانی. با چیزهایی که لابد دروغ می‌دانی. به خودت نگاه کن. تو، خود بزرگ‌ترین دروغ من بودی. همین است که حالا نیستی و این شادم می‌کند. حالا زیباترم. زیباترم و زیباتر می‌بینم. می‌توانم خدا را انگشت کنم و شب‌ها پیغمبر جلقی‌یش باشم. مشکلی با خودم ندارم؛ این چیزی‌است که از هر کسی ساخته نیست. تنم را دوست دارم و آغوشم را با هر کسی که دوستم بدارد تقسیم می‌کنم. همه راضی‌یند؛ من از همه بیشتر.

بدرود، خاطره‌ی بد.

بی‌کلام یک
پست راک

بی‌کلام دو
پیانو

خب. این را شما فرستاده‌یید؛ اما خودتان نیستید و تنها می‌خواهم زنجیره‌ی flower power را با آن امتداد دهم.

اما این خودتانید و خودتان را فرستاده‌یید و بنده را به لبخند مزیّن نموده‌یید.❤

لطفن روز خود را با صدقه و زیبایی آغاز کنید. 🍃

احتمال ورودم به رابطه با پیرمردی که پست راک دوست دارد، بیشتر از دختری‌است که رپ فارسی گوش می‌دهد.
(توهین نکردم. از تفاوت سلیقه گفتم. ضمن این که درِ وان‌نایت‌استند را هیچ‌وقت نباید بست.)