برای من مرحله‌یی از ارتباط با انسان‌ها وجود دارد که در آن تصمیم می‌گیرم بسته به صمیمیتم با افراد، نامشان را در بخش کانتکت گوشی‌یم تغییر دهم.

قسمت بد ماجرا، برگرداندن این نام‌ها به حالت قبل است.

نگرفتن نایلون از سوپرمارکت، سکسی‌ست.

این را در نگاه زن میانسالی دیدم که بابت نگرفتن نایلون از من تشکر کرد.

دوست خوب و هم‌غذای بهتر.

به تبعیت از مولای متقیان، حضرت علی علیه السلام، با زیدهای خود به مساوات رفتار کنیم و برای تمامشان یک نوع پاستیل بخریم.

بفرست برای آن که پولت را نمی‌دهد.

پس از دیدن یک فیلم اسکاتلندی، تمام امروز به جای «شت» از «شایت» استفاده کردم؛ اما هیچکس متوجه این تغییر بنیادین نشد و در نتیجه، قلب کوچکم شکست.

وقتی به این مسئله فکر می‌کنم که عده‌یی این وقت شب بیدارند و به جای لاس زدن، به امر قبیحی مثل گوش دادن به چسناله‌های موسیقی فارسی مشغولند؛ سینه‌ام عمیقن مچاله می‌شود.

«لاس» در فرهنگ لغات من چیز بدی نیست. «لاس خشکه» مادر ادبیات عاشقانه است.

چسناله‌ی خارجی.

رابطه‌ی ایده‌آل، رابطه‌یی‌ست که در آن، تعداد آهنگ‌های رد و بدل شده از تعداد عکس‌های آن بیشتر باشد.

پنجشنبه‌ها هم می‌توانند روزهای مهمی باشند. اصلن به همین دلیل است که ظهور آقا امام زمان (عج) افتاده است جمعه.

شعری نوشته‌ام که خلاصه‌اش این است:
پس از هر بوسه، کمی از ما کم می‌شود.

از وضعیت موجود، با شوت کردن عن‌دماغ ابراز نارضایتی کنیم.

دهه‌ی هفتاد را به خانه بیاوریم.

استفاده‌از‌نیم‌فاصله‌سکسی‌ست.

انسان‌ها به دو‌ دسته تقسیم می‌شوند:
آن‌ها که سکسی‌یند
و آن‌ها که تیشرت را بیرون شلوار می‌اندازند.

فلسفه‌ی تیشرت در شلوار، فلسفه‌ی نگه‌ داشتن عصمت است.
تیشرت در شلوار نشان می‌دهد این فرد کمربند سفتی دارد، به بهداشتش اهمیت می‌دهد و به فشن دهه هفتاد و هشتاد میلادی علاقه دارد.

به دختران کبودی هدیه دهید.
از انگشتر یاقوت کبود، بسی جذاب‌تر است.


و ارزان‌تر.