البته احساس می‌کنم این‌جا jealousتر بوده‌ام.

لارس فون‌تریه، در یک ویدیوی کوتاه می‌گوید:

کمترین آشنایی را با شبکه‌های اجتماعی دارم. اما احساس می‌کنم چند فیلم خوب دیگر هنوز در من باقی مانده و (برای ساختنشان) نیاز به یک معشوقه یا میوز دارم. شصت و هفت‌ساله‌ام. پارکینسون، او سی دی و چند مشکل دیگر هم هست؛ با این حال، می‌توانم پارتنری دل‌ربا باشم.

بعد هم آدرس جی‌میلش را می‌گذارد که داوطلب‌ها مشخصات خود را به آن ارسال کنند.

وحدت لحن یعنی چی؟! نفهمیدم منظورتو؟ ممنون می‌شم توضیح بدی!

برای بیان یک مفهوم، می‌توان از واژگان و الحان متفاوتی استفاده کرد که فضای اثر را به ذهنیت نویسنده نزدیک‌تر کند.
برای مثال، «این یک نوشته با لحن رسمی است» و «این یه نوشته با لحن غیررسمیه».
از سایر انواع لحن می‌توان به لحن شاعرانه، مالیخولیایی، شاد، شوخ، خشک، حماسی و غیره، اشاره کرد.

در نوشتن، می‌توانیم میان الحان مختلف انتخاب کنیم؛ اما مسئله‌ی مهم، حفظ آن لحن -از ابتدا تا انتهای متن- برای حفظ هارمونی‌ست.
به این قضیه اصطلاحن «وحدت لحن» گفته می‌شود.

امروز از طرف شرکت اعلام شد که برای تأمین و انتقال نقدینگی به ایران به مشکل برخورده‌اند؛ اما ما نباید نگران باشیم، چون حقوق هر دو ماه را در ماه سپتامبر پرداخت خواهند کرد.

بعد هم گفتند که می‌توانند حقوق ما را از شرکای ایرانی خود قرض بگیرند، اما برای یک هولدینگ بین‌المللی به این بزرگی با چندین میلیون دلار ارزش و سرمایه، افت دارد که سر چند‌ده‌هزار دلار، به سایر شرکت‌ها رو بیندازد.

وسط جلسه‌ی آنلاین، تماس را بستم، مستقیم رفتم لینکدین و اعلام کردم دنبال کار جدیدم.
امیدوارم به کسی برخورده باشد و خیال نکرده باشند مشکل اینترنتی باعث شده نتوانم به تماس برگردم.

به همین مناسبت:

ای آن‌ها که به من بده‌کارید، پس بدهید.
و ای آن‌ها که از من طلب دارید، مهلت بدهید.
و ای آن‌ها که به خودتان ایمان دارید، کاش ایمان به خود کافی بود.

صاحب‌خانه تنها پنج روز دیگر به ما مهلت داده که وسایلمان را به خانه‌ی جدید ببریم.
خانه‌ی جدید کجاست؟
هنوز نمی‌دانیم؛ چون نداریم.
و من بالاخره می‌پذیرم که نتوانسته‌ام تنها با نوشتن پشت لپتاپ از پس تامین هزینه‌های یک خانواده بربیایم.
روی حرف دیگران زیادی حساب کرده بودم و باخت دادم.

سلام، روزت بخیر💛
باز هم قراره در آینده دوره‌ی تولید محتوا بذاری مثل پارسال؟

قبل از جلسه‌ی امروزم با شرکت، پاسخم این بود:

نه. دوره‌ی قبلی خوب پیش نرفت. البته مقصرش را فراگیران می‌دانم که تمرین‌ها را انجام نمی‌دادند.

بعد از جلسه اما، جوابم این است:

دوره‌ی قبلی به خاطر شهریه‌ی پایینی که داشت، چندان جدی گرفته نشد و برایم تجربه شد که دیگر دوره‌یی شبیه به آن برگزار نکنم.
اما اگر آدم مشتاقی ببینم که حاضر است برای یادگیری مهارت تأمین محتوای متنی روی خودش سرمایه‌گذاری کند، می‌پذیرم.

میشه یکم راجع به این دوره ای که میگی توضیح بدی؟
و همینطور راجع به کارت؟

.

شهریش همون ۲۰۰ تومنه؟ یا بیشتر شده؟
برای ثبت نام چیکار کنیم؟

خیر.
هنوز تصمیمی برای قیمت دوره نگرفته‌ام.
برای ثبت نام هم فعلن کاری نکنید. از نظر ذهنی آماده‌ی پذیرش چیزی نیستم.

به این نکته هم توجه داشته باشید که متد تدریس بنده چیزی شبیه این است و اگر تمرین مربوطه را انجام ندهید، مسئولیتی متوجه من نخواهد بود. چون تصور من این است که بزرگ شده‌یید و دیگر نیازی نیست کسی غذا به دهانتان بگذارد یا بگوید مشق‌هایتان را بنویسید.

من تنها وظیفه‌ی تصحیح آن را عهده‌دارم.

مجددن موود.

لطیفه‌های اولش از شدت بی‌مزگی>

This is how clingy I get when I meet my friends and we watch reels together in my phone.

عکس‌و صدو گرفته.

مصطفی چرا از او و دوستانش بدت میاد؟:)