مؤید.

نشد به یکی بگیم «خوشگلی» و نگه «پس بیا از آنلاین‌شاپم حمایت کن».

من که نه، ولی این‌جا یه پتو هست که اصرار داره زیرش بغلت کنم 👈👉

وقتی همچین کسشری می‌نویسم:

امان از قلمت مصطفی
پع 🌿👌

وقتی چیزی می‌نویسم که ازش خوشم میاد:

کیر تو کونت مصطفی ، کم کسشعر بنویس

خوشبختانه نه نظر مثبت و نه نظر منفی بقیه برام اهمیت نداره.
چون مدرنیته باعث شده مخاطب حس کنه خیلی مهمه و هر کسی اثری ارائه می‌ده، برای جلب رضایت اونه.
ولی خبر بد این‌که من نه این‌جا رو تبلیغ کردم، نه به‌هر نحو دیگه‌یی کسی‌و دعوت کرده‌م که این‌جا باشه؛ پس می‌تونه نظرش رو برای خودش نگه داره :*

یه استندآپ کمدی بود که تووش یارو می‌گفت:

«بعد از ده‌ها سال از اختراع وایتکس، شرکتای سازنده هم‌چنان باید روش بنویسن «خوراکی نیست» تا یه وقت یکی وقتی تشنه‌ست، وایتکس رو سر نکشه!»

شبکه‌های اجتماعی متاسفانه یا خوشبختانه، این امکان رو در اختیار همه قرار می‌دن که صحبتت کنن یا نظرشون‌و ابراز کنن.
من چه‌طور باید برای نظر همه اهمیت قائل باشم؟!

برای من مهم بود که ازین‌جا دوستانی پیدا کنم.
به همین خاطر، خودم رو این‌جا عرضه کردم.
الآن، این مسئله برام از اهمیت چندانی برخوردار نیست و فقط سعی دارم چیزهایی به جوون‌ترها یاد بدم.
به همین دلیله که این‌جا پرایوت نیست و مجبورم چیزایی که می‌دونم رو برای خواننده توضیح بدم.

حقیقتن بهم خوش نمی‌گذره.