سه نکته که یادم رفت راجع به نگاتیو بگم:

۱- ISO
آی اس او یا همون ایزو، مقدار حساسیت نگاتیو به نوره. هرچه بیشتر باشه، توو نور کم می‌تونید عکسای روشن‌تری بگیرید.

۲- تاریخ!
فیلم فاسد می‌شه. به همین خاطر، فیلمای خیلی قدیمی با ایزوهای خودشون استفاده نمی‌شن.
تقریبن باید به ازای هر پنج سال، یه پله (پنجاه واحد ایزو) باید پایین‌تر در نظر بگیریم. مثلن اگه یه فیلم با ایزوی 200 مال سال 2003 باشه، نتیجه دادنش دیگه با خداست. ممکنه؛ اما احتمالش خیلی کمه.

۳- قطع
قطع یا اندازه‌ی نگاتیو هم مهمه. بیشتر بازار نگاتیو 135 دارن که بهش 35 میلی‌متری هم می‌گن. تقریبن 99 درصد دوربینا و نگاتیوای توو بازار هم روی همین قطع در دسترستونن.
پس قبل خرید دوربین و نگاتیو٬ حواستون به این چیزا باشه.
آها! نگاتیو APS هم نخرید؛ چون دوربینای خیلی کمی ازونا استفاده می‌کنن.

یه سوال.نمیشه با گوشی یا دوربین های معمولی عکاسی کرد،بعد با برنامه های مختلف افکت های نگاتیو گذاشت؟ به قشنگی دوربین های آنالوگ نمیشه؟

چرا. اتفاقن یه آقایی یه ایده‌ی من‌و کپی کرد و حالا داره با گوشیش عکس می‌گیره، ایده‌ی من‌و روش پیاده می‌کنه و ده برابر من فالوئر داره.
مخاطب غیرحرفه‌یی متوجه این تفاوت نمی‌شه.
شمام اگه عشقی به آنالوگ ندارید، دیجیتال بگیرید و ادیتش کنید. اکثر آدما متوجه فرقش نمی‌شن؛ ولی اونا که می‌شن، بهتون به چشم کسی نگاه می‌کنن که یه رولکس فیک دستش کرده و روی تیشرت چارخطش نوشته Adidas.


به شکل کلی، اگه مشکلی با فیک بودن ندارید، زندگی‌تون راحت‌تر می‌شه.

یه مسئله‌ی کوچولوی نامربوط هم بگم:

این بات ناشناس که استفاده می‌کنم، بعد دو روز اجازه نمی‌ده من جواب فرستنده رو بدم.
تبریکای تولدی که برام فرستاده بودین‌و خوندم و نشد جواب بدم. می‌گفت «فرستنده در حال حاضر تمایلی به دریافت جواب شما نداره».
من خودم‌و عن نمی‌کنم و همه‌ی پیاما رو با دقت جواب می‌دم. لطفن اگه جواب ندادم، نذارینش پای این که اهمیت ندادم.
بوستون می‌کنم.

«تنها مردگان پایان جنگ را دیده‌اند»

راهنمای ورود به دنیای آنالوگ

۲- دوربین چی بگیرم؟

قبل از اقدام به خرید دوربین آنالوگ، لازمه به این فکر کنید که انتظارتون از عکس آنالوگ چیه.
عکاسی آنالوگ شبیه نقاشیه و نقاشی سبک‌های مختلفی داره. بعضیا دنبال اینن که عکس آنالوگشون شبیه واقعیت باشه و بعضیا می‌خوان یه چیز ویژه تحویل چشماشون بدن.
اما بهتره قبل از پرداختن به قضیه‌ی تفاوت سبْکای آنالوگ، به تفاوت عکاسی آنالوگ و دیجیتال بپردازیم.

فرق آنالوگ و دیجیتال چیه؟
عکاسی توو زبان انگلیسی از دو واژه‌ی «فوتو» به معنای «نور»، و «گرافی» به معنای «ثبت» ساخته شده. پس عکاسی در معنای ابتدایی خودش به معنای ثبت نوره. البته که منظور از «عکاسی» توو دنیای امروز، چیزی بیشتر از ثبت بازتاب نور از اشیای مختلفه. ولی همچنان مکانیزم عکاسی همونه که بوده.

توو عکاسی دیجیتال، این بازتاب نور توسط سنسورهای دوربین ثبت می‌شه. مفهوم مگاپیکسل همینه:
مثلن یه دوربین بیست مگاپیکسلی، بیست میلیون سنسور داره که هر کدوم یک رنگ رو ثبت می‌کنن و از کنار هم قرار گرفتن این رنگاست که تصویر نهایی به دست میاد.
روی دوربین آنالوگ اما ازین خبرا نیست. یه فیلمه و یه آینه که نور رو به نگاتیو می‌رسونه تا تصویر نهایی روی اون شکل بگیره. پس چیزی به اسم مگاپیکسل نداریم؛ سنسور نداریم؛ ویزور دیجیتال نداریم و حتا امکان دیدن عکسی که گرفتیم رو هم نداریم!
این جذاب‌ترین بخش عکاسی آنالوگه:
ندونی چی‌کار کردی!

چه دوربینی برای شروع خوبه؟
داه. سوال خوبیه.
اما قبلش باید به این سوال جواب بدیم که چند مدل دوربین داریم.

مکانیکی
هر دوربینی که کار کنه، برای شروع خوبه. البته اگه از من می‌پرسید، زنیت بهترین گزینه برای شروعه: یه دوربین مکانیکی که فقط برای نورسنجی به باتری نیاز داره. می‌تونید روی گوشی‌تون یه اپ نورسنجی هم نصب کنید و کاملن بدون باتری باهاش کار کنید. بعد یه مدت‌م دیگه می‌تونید چشمی حدس بزنید چه سرعتی‌و برای چه مقدار از گشودگی دیافراگم تنظیم کنید.

الکترونیکی
اما اگه حال ندارید یاد بگیرید چه‌جوری عکس بگیرید، دوربینای آنالوگ الکترونیکی مثل سری EOS کنون دوست شمان تا همه‌چیزو بذارید روی حالت اتومات و فقط زحمت بستن کادر و فوکس روی سوژه رو بکشید. البته اوتوفوکس هم در اختیارتونه که از زیر زحمت این بخش هم فرار کنید.

این دسته‌بندی کلی، زیرگروه‌های مختلفی هم دارن که چندتا رو مثال می‌زنم:

هف‌فریم (Half frame)
اگه یادتون باشه، توو مطلب قبلی گفتم که هر نگاتیو می‌تونه ۲۴ یا ۳۴ تا عکس بگیره.
دوربینای هف‌فریم، هر شات لندسکیپ رو به دو تا شات پرتره تقسیم می‌کنن تا بتونید روی یه نگاتیو، دو تا عکس بگیرید. پس یه فیلم ۳۶تایی بهتون ۷۲ تا عکس می‌ده!
المپیوس پن اف‌تی (که گمون نکنم راحت گیرتون بیاد) یکی از بهترین دوربینای هف‌فریمیه که باهاش کار کرده‌م.

فول‌فریم
دوربینای فول‌فریم خیلی گرونن و اصلن مناسب شروع عکاسی نیستن. فیلماشون معمولن دوازده‌تاییه و بهترین بوکه‌ی ممکن رو ارائه می‌دن. ولی خب عکاسی با اینا رو بذارین برای سال‌های آینده.
مامیا آر بی شصت و هفت توو این دسته گزینه‌ی جذابیه‌.

رنج‌فایندر
دوربینای رنج‌فایندر یه مدل خاص از دوربینای مکانیکی‌ین که مکانیزم فوکس خاصی دارن؛ به این شکل که باید سایه‌ی سوژه رو روی سوژه بیارید تا فوکس بشه.
کنونت هیفده یا کنونت بیست و هشت از بهترین رنج‌فایندراییه که می‌تونید گیر بیارید.

پوینت‌اندشوت
ساده‌ترین گزینه برای شروع عکاسی آنالوگ، دوربینای پوینت‌اندشوته. عکاس تووی این دوربینا کنترل محدودی روی عکس داره و بیشتر باید هنرش تووی کادربندی و کامپوزیشن‌ رو نشون بده.
توو این دسته از دوربینا، شارپ بودن لنز خیلی مهمه و شرکت زایس با سری خیلی گرون کنتاکس بهتون سلام می‌کنه.

نتیجه‌گیری
دوربینی مناسب شماست که با نیاز شما از عکاسی هم‌خوانی داشته باشه.
اگه قصد عکاسی خیابونی دارید، یه گزینه‌ی سبک مثل یه پوینت‌اندشوت انتخاب بهتریه تا یه اس‌ال‌آر گنده. اگه دلتون می‌خواد پرتره بگیرید، یه لنز اس‌ال‌آر با بوکه‌ی خوب گزینه‌ی مناسبی براتونه. اگه نمی‌دونید قراره چی بگیرید، دوربینایی که لنز متغیر دارن براتون بهترن.
مهم‌ترین نکته هم این که: برای خرید هیچ دوربینی برای شروع، لازم نیست بیشتر از دو تومن (در حال حاضر) هزینه کنید.

دوربین آنالوگ الکترونیکی
(EOS 300)

پوینت‌اندشوت.

اس‌ال‌آر.
(المپیوس OM-1 گمونم)

موزیکای بهتری هم وجود داره؛ اما درین لحظه، توسط این‌یکی گرفته شده‌م.

هیچی؛ فقط امروز یه یوز ایرانی باردار توو جاده‌ی سبزوار به میامی با یه ماشین برخورد کرد و کشته شد.

مقایسه کنید با پوشش خبری مربوط به پیروز و واکنش‌های مردم.

خب، تعداد خیلی زیادی از ممبرای این‌جا پروفایل‌پیکچراشون این‌شکلیه.
و من با دیدن این توییت متوجه شدم که زبون این گروه از آدما رو بلد نیستم.
ازین‌که اونا زبون من‌و بلدن، خوشحالم.

(کسی می‌تونه برام ترجمه کنه این‌جا چی نوشته؟ 👈👉)

خب. تا الان فهمیدم که

سلکا: نسخه‌ی کی‌پاپی سلفیه.
و
تی‌ال: همون تایملاینه. نسخه‌ی معمولیش.

فقط نوداشون با نودای ما فرق داره و یک سری عکس از یه سری انسان زیبای محجبه رو نود می‌دونن.
کتف هم همون کتفه که جانشین «تخم» شده.

راهنمای ورود به دنیای آنالوگ

۳- نحوه‌ی خرید دوربین آنالوگ

ببینید عزیزان، خرید دوربین آنالوگ مصداق بارز خرید هندونه‌ی سربسته‌ست.
شما تا یه فیلم کامل رو عکس نگیری، ظاهرش نکنی و نتیجه رو نبینی، نمی‌تونی از سلامت یه دوربین مطمئن باشی.
فلذا، این یه قماره که ممکنه تووش ببازید و پولتون حواله‌ی مهبل بقره بشه.
پس با ما همراه باشید تا بیشتر ناامیدتون کنم✨

هیچ بستر امنی برای خرید و فروش دوربین آنالوگ وجود نداره. بابت زمان‌بر بودن فرآیند تست سلامت دوربین، شما نهایتن می‌تونید چند تا فاکتور کلی رو چک کنید:
- سلامت بدنه
- قارچ نداشتن لنز
- تفاوت سرعت شاتر در مقادیر بالا و پایین
- چک کردن تایمر (در صورت وجود)
- چک کردن تیغه‌های دیافراگم
- تست جلوبرنده‌ی فیلم (که ممکنه بازم گول بخورید و فکر کنید سالمه؛ اما نباشه)

خیلی از فروشنده‌ها هم خیلی باهوشن و وقتی قراره از دیوار یا بقیه‌ی پلتفرمای فروش برای خرید ازشون استفاده کنید، توو توضیحات نوشته‌ن «باتری نداره. تست نشده».
اون‌وقت دیگه دست شما هیچ‌جا بند نیست.
پس اگه یه دوربینی‌و خیلی دوستش دارید، مجبورید به فروشنده اعتماد کنید.
و اگه بعد خرید، متوجه شدید دوربین خراب بوده، خیلی به پس دادنش امیدوار نباشید.
به هر حال، عمر خیلی از این دوربینا از بابای من‌م بیشتره. طبیعیه که ایراد داشته باشن. بابای من‌م ایراد داره.

بهترین جا برای خرید دوربین آنالوگ؟
سایت ایسام قیمتای منصفانه‌تری داره.

آخ.

ممنونم که با اطرافیانتون مهربونید. شرایط به‌قدر کافی سخته و تلخ بودن شما اون‌و سخت‌تر هم می‌کنه.