نظرت رو تو چنل بگو.

نظر کلی بگم؟
موافقم.
توده‌ی مردم توو عصر ارتباطات و انفجار اطلاعاتی، روی یه رولرکوستر احساسات سوارن و بی این‌که متوجهش بشن، در حال شکنجه شدنن. این اعتیاد به مطالعه‌ی اخبار زرد و واکنش‌هایی مثل نمایش ژست توهم توطئه، نتیجه‌ی پایین نگه داشته شدن سواد رسانه‌یی مردمه و ثمره‌ی سیستم آموزشی معیوب.
متاورس یه دنیا بر پایه‌ی واقعیت مجازیه و ما کلی از آشنا شدن باهاش کف کردیم؛ در حالی که رسانه‌ها سال‌هاست ما رو تووی یه واقعیت مجازی نگه داشته‌ن.
واقعیت امروز ایران هم چیزی نیست که ما از رسانه‌ها به شکل سالمی متوجهش بشیم.
منظورم این نیست که الزامن همه‌ی اخبار رسانه‌ها دروغه؛ اما به شکل واضحی، با ارائه‌ی اخبار جهت‌دار می‌شه ذهن مخاطب‌و برنامه‌نویسی کرد.
چندتا از اخباری که در روز می‌خونیم به پیشبرد انقلاب درونی و بیرونی ما کمک می‌کنه؟
خیلی واضحه که اگه تعداد هشتگای مهسا امینی بشه یک میلیارد، بازم تا نریزیم توو خیابون، چیزی تغییر نمی‌کنه. تا اعتصاب ما به بقیه جرئت اعتصاب نده، چیزی تغییر نمی‌کنه.
حالا ما نشستیم دور هم و هر روز استوری می‌ذاریم که یادمون نره شرایط جنگیه (همون‌م خیلیا نمی‌ذارن)؛ ولی توو شرایط جنگی، باید جنگید!
قبلن‌م گفته بودم:
سنگر اصلی، خیابونه. اگه خیابون سقوط کنه، سنگر بعدی‌یی که دشمن برای تسخیرش اقدام می‌کنه، بدن ماست. چون بدن ماست که داره نشانه‌های انقلاب رو عرضه می‌کنه. چون بدن ماست که داره با حضورش توو خیابون، به دیکتاتور اعلام جنگ می‌کنه.
آگاهی خوبه؛ اما به این شرط که به اقدام عملی منجر بشه.

خیلی خلاصه بگم:
اگه به هر دلیلی لازم دارید از یه مسنجر غیر تلگرام استفاده کنید، سراغ گزینه‌هایی برید که رمزگذاری end-to-end شده باشن تا امنیت پیام‌هاتون حفظ بشه.
در حال حاضر استاندارد Matrix از بهترین گزینه‌هاست؛ چون نامتمرکزه، رمزگذاری قدرتمندی داره و امنیت کاربر رو تامین می‌کنه.
توو این صفحه می‌تونید فهرست اپ‌های پشتیبانی‌کننده از استاندارد متریکس رو داشته باشید.
من خودم از المنت استفاده می‌کنم که از این لینک قابل دانلوده.

با تشکر از چنل محبوبم، تک‌توب.

دست‌ودلم به چیزی نمی‌ره.

من پریروز چندین ساعت راجع به پرچم بعدی ایران مطالعه کردم و نتیجه چندان دل‌چسبم نبود؛ اما براتون می‌گم.

اول از همه، چرا این پرچم «باید» عوض بشه؟
چون داخل این پرچم یه «باید» وجود داره: اسلام.
جدا از اون طرح خرچنگی وسطش که همزمان الله و لا اله الا الله رو نشون می‌ده، توو حاشیه‌ی پرچم هم بابت پیروزی انقلاب قبلی توو روز ۲۲ بهمن، ۲۲ بار یه نماد دینی دیگه با فونت خیلی کوچولو تکرار شده.

ما داریم برای آزادی انقلاب می‌کنیم و بعد ازین انقلاب، دین هر کسی انتخاب خودشه و مجبور نخواهد بود زیر پرچم دین دیگه‌یی زندگی کنه.

با همین استدلال، استفاده از نماد فروهر هم برای وسط پرچم کنسله.

گزینه‌ی بعدی، شیر و خورشیده که یه عده به اشتباه فکر می‌کنن این نماد پهلوی به حساب میاد.
شیر و خورشید در واقع یکی از نمادهای نجومی قدیمی ایران (منظور از ایران، ایران در اون زمانه که کشور مخلوطی از فرهنگ‌های ایرانی، عربی، ترکی و مغولی رو در خودش داشته) و به معنای برج اسد در منطقةالبروجه.
با این حال، اولین حضور شیر روی پرچم ایران برمی‌گرده به بعد از حمله‌ی مغول به ایران و در زمان پادشاهی غزنویان.
قبل از اون هم این طرح روی سکه‌های یه تعدادی از حکم‌رانان ایران وجود داشته؛ اما احتمالن بیشتر به همون معنای نجومیش بوده.
رنگ پرچم هم چند جایی توو تاریخ تغییراتی داشته؛ اما در اکثر مواقع، همون سبز و سفید و قرمز بوده.
شیر و خورشید هم با این که نماد نسبتن ثابتی بوده؛ اما تفاسیر متفاوتی ازش شده. مثلن توو دوره‌یی که ایران دارای مذهب رسمی شیعه شد، شیر نمادی از ولایت علی ابن ابی‌طالب شده و خورشید، نماد پادشاه؛ چون پادشاه ایران رو خورشید شرق می‌دونستن و پادشاه روم رو، ماه غرب.
اینا رو گفتم، چون دیدم خیلیا به پرچم شیر و خورشید گیر دادن، عامل تفرقه دونستنش و نماد سلطنت‌طلبی. شما بهشون بگید داستان از چه قراره.
ولی خب به هر حال، به نظر من استفاده از نماد درفش کاویانی وسط پرچم، چون نماد مبارزه با ظلمه، بیشتر به انقلاب ما میاد.
بازم هر چی صلاحه.

عکس درست و حسابی کم گیر آوردم؛ ولی این تا حدی درسته و از صفویه به بعد رو نشون داده؛ اما قبلش رو نه.
راجع به دوره‌ی نادرشاه اما یه پرچم دیگه هم دیدم که تووی این عکس نیست.

درفش کاویانی این جا هم هست :(

کنسلش نمی‌کنه.
مینیمالش‌و می‌ذاریم ما.
اینا کم‌سلیقگی کردن.

بعد از انقلاب به یه فردوسی نیاز داریم تا دوباره داستان های حماسی ایرانیا رو به قلم بکشه و چند قرن دیگه آزمون یاد بشه🥲💔

نه. نیازی نداریم.
فیلم، بازی، موزیک.
مدیاهای بهتری نسبت به کتاب لازم داریم.
ضمن این که، حماسه وقتی حماسه‌ست که داستان باشه.
ما به «مستند» و «برپایه‌ی مستند» نیاز داریم.

سلام:)
نمیدونم چرا امشب مدام منتظرم از فردا بگید.. :) حتی نمیدونم چی! ولی حس میکردم نوشته ای از طرف شما این حس اضطراب رو کمتر کنه.

کار من محتوانویسی‌ـیه. مدیریت محتوای متنی هم می‌کردم یه مدت.
یه مبحثی توو تولید محتوا داریم، به اسم کنیبالیزیشن یا هم‌نوع‌خواری.
وقتی برای یه کلیدواژه، دو یا چند تا مطلب توو سایتت بذاری، گوگل فقط یکی‌و انتخاب می‌کنه و به بقیه اهمیت نمی‌ده.
الان سی و شیش روزه من دارم راجع به این انقلاب می‌نویسم.
از شعارش گفتم، از کارایی که باید برای مفید بودن بکنیم گفتم، از مزیت بدون رهبر بودن انقلاب گفتم، از نایاک گفتم، از پرچم بعدی گفتم، از بازپس‌گیری بدن گفتم، از اهمیت اعتصاب گفتم، از امنیت گوشی گفتم، از کتابایی که می‌شه خوند گفتم، از فمینیسم گفتم، از لیبی گفتم، از حفظ امید گفتم، از مبارزه با ناامیدی گفتم، و خیلی چیزای دیگه.
من هر چیز دیگه‌یی بخوام بگم، تکرار هموناست.
تا این‌جای کار، یه کتاب جیبی داریم به اسم «چرا باید انقلاب کنیم؟ و چگونه؟»
بدم میاد که مثل کتاب «بی‌شعوری» مدام یه مسئله رو به شیوه‌های مختلف بیان کنم؛ چون لای این همه چیز مفیدی که باید دیده بشن، ممکنه حرفای تکراری من‌و ببینید.
ولی باشه؛ چون «تا اطلاع ثانوی مشغول انقلابیم»، یه چیز کوچولو می‌نویسم :)

چیزی که من‌و عصبانی و سست می‌کنه، اینه که اطراف ما از آدمای بی‌شعور پر شده. با لایه‌ی اول دوستانم که تعدادشون‌م خیلی کمه کاری ندارم؛ اما دارم جایی زندگی می‌کنم که متوجهم می‌کنه لیاقت خیلی ازین آدما آزادی نیست.
تمام این مدت سعی کردم خودم‌و خالی از هر نفرتی به جز نفرت از رژیم اسلامی نگه دارم؛ اما واقعن بخش زیادی از مردم زامبی‌وار دارن زندگی می‌کنن و حرصم درمیاد ازین‌که بچه‌های روشن کشورم دارن پرپر می‌شن و این کرمای کوچولو و کوتاه، چون مطلوب این حکومتن، دارن ول می‌چرخن.
سعی می‌کنم متوجه این مسئله باشم که این‌ها هم انسانن و قابل برنامه‌نویسی شدن؛ این‌ها هم انسانن و محصول همین محیط؛ ولی سوال ناخوداگاهم اینه مگه من‌م همین‌جا زندگی نکرده‌م؟! مگه رفیقایی از من که زندانن، کتک خورده‌ن، گلوله خورده‌ن، تهدید شده‌ن و به هر نحوی هزینه داده‌ن، همین‌جا زندگی نکرده‌ن؟!
فرداروزی که ایران آزاد بشه، چه تضمینی هست که این اضافات مایه‌ی شرم خلقت، بلد باشن از آزادی استفاده کنن؟!

یه سری چیزا هست که من‌و نگران می‌کنه؛ عصبانی و سست می‌کنه.

...
دیگه دیدنیا رو دیده‌م.
دیدم که انسان فراتر از تصور ماست و دیکتاتور٬ فروتر. حقارت بشر رو دیدم. شکوه آزادی‌و دیدم.

داریوش، قدیما، بعد یه شبی که با من و غزل گشته بود، توو چنلش نوشته بود:
«امشب هیچ کم نداشت.»
اون چنل به دلایلی از دسترسش خارج شد و سال‌ها اون‌جا با همین پست تموم شده بود.
این انقلاب هم واسه من همین بوده؛
هیچ کم نداشت.

تصویر کمتردیده‌شده از من و هر کس فردا می‌خواد بره خیابون.

خوشبختانه تلگرام به ادمینا آمار ارائه می‌ده که هر پست چند بار شر شده و متاسفم که این آمار رو پای پستای مربوط به پتیشن می‌بینم.
به خودتون رحم نمی‌کنید.
خودتون‌و لایق آزادی و احترام نمی‌دونید. حاضر نیستید هزینه بدید. انتظارم دارید «انقلاب بشه».

اما عزیزان، انقلاب٬ کردنی‌ترین چیز دنیاست. از من بپرسید.

یه نکته‌ی دیگه:
توو خونه یه چیزی داشته باشید که با اسپری همون رنگ٬ رنگ شده باشه.
مثلن اسپری مشکی رو که خریدین، به گلدون‌و هم توو خونه مشکی کنید.
جهت احتیاط لازمه که انگیزه‌تون از خرید اسپری مشخص و منطقی باشه.
ضرر نمی‌کنید.

در پاسخ این پیام نوشت:

تفاوت دیدگاه من با شما اینه
شما میگین حکومت درست شه ما درست شیم
من میگم اول مردم باید درست شن و باید با علم و آگاهی باشند
حکومت بعدش خیلی نرم درست میشه یه خون هم ریخته نمیشه
شما اولی رو میخوایین چون آسون تره
آدم ها تمام دنیا رو میخوان تغییر بدن
خودشون رو نه ….

هوف!
خیلی منتظر این لحظه بودم! :))
بریم برسیم به اصل «اصلاح‌طلب‌چک».

ببینید عزیزان،
این چیزایی که ایشون می‌گن بدون رعایت اصل احترام، کاملن کسشرن.
چرا؟ چون کسشرن! چرا؟ چون تووی این مزخرفات، مردم مقصرن! مردمن که لایق این حکومت فرض می‌شن.

یه مثال بزنم:
سر قضیه‌ی واکسن زدن، تا مدت‌ها آمار واکسن ایران پایین بود‌.
به محض این که واکسن خوب وارد شد، همه زدن. آمار منفجر شد. چرا؟ چون حکومت نمی‌رفت زیر بار که واکسن خوب تامین کنه.
الان‌م ایشون دارن می‌گن مردم علم و آگاهی ندارن.
اوکی :)))) درسته دانش‌آموخته‌ی هاروارد نیستیم، ولی شما که علم و آگاهی داری، می‌دونی رییس جمهور این مملکت چقدر سواد داره؟ احتمالن بدونی.

مسئله‌ی بعدی:
ما هشتاد و هشت حرکت کردیم. نود و هشت حرکت کردیم. هفتاد و شیش یه تحرکاتی بود. ولی توو تمام این مدت، از خود پنجاه و هفت تا حالا، حکومت در حال ایجاد خفقان، آدم‌ربایی، تبعید، سانسور، ایجاد فساد سیستماتیک، رانت‌خواری و آدم‌کشی و هزار و یک جور جنایت دیگه بوده.

چطور به خودت جرئت می‌دی که فکر کنی این خشونت ریشه توو مردم داره و نه حکومت؟؟!

این کسشرا حرفای جماعت وسط‌باز اصلاح‌طلبه و بس. عمرشون تموم شده. بلیطشون سوخته. ما دیدیم اونا که حرف از تغییر نرم می‌زدن، هواپیمای مسافربری خودی رو با موشک زدن. دیدیم که نوید افکاری‌و بعد از التماس مردم به ناحق کشتن. دیدیم کوی دانشگاه‌و که دانشجو رو با دست بسته از بالا انداختن پایین. تغییر نرم؟!!
شعار «اصلاح‌طلب، اصول‌گرا، دیگه تمومه ماجرا!» به زیبایی به این مسئله اشاره داشت که گه‌خوری کافیه.

بعدش‌م، حرف من این نیست که اگه حکومت درست بشه، ما درست می‌شیم؛ من می‌گم ما همین الانش‌م درستیم :)
اگه شما درست نیستی، رو خودت کار کن که ذهن تووسری‌خور بدبختت بفهمه لیاقتش این نیست که منتظر تغییر از آسمون باشه.
ممنونم که بهم گفتی چی فکر می‌کنی.
ممنونم که باعث شدی حرفام‌و با امثال تو بزنم.

نه دوستان. به نظر ایشون، شما اگه به گه قارچ اضافه کنی، کم‌کم می‌شه خوردش. فقط کافیه خیلی نررررم باهاش برخورد کنی. چشات‌و ببندی و سعی کنی خودت‌و تغییر بدی و جای یه انسان، یه گه‌خور باشی.

دیدم یه‌جا این پست‌و منتشر کردن و همراهش نوشتن «استفاده از ناموس توو هر بافتی چرکه».

خب این تفسیر از فقر زبانی سرچشمه می‌گیره.
ریشه‌ی واژه‌ی ناموس، از واژه‌ی یونانی نوموس گرفته شده و دلالت داره به شیئی که در اختیار فرد قرار می‌گیره تا مدیریت بشه.
این که استفاده ازین عبارت جنسیت‌زده شده، دلیل نمی‌شه من ازش راجع به بی‌سیمی که در اختیار مامور قرار می‌گیره استفاده نکنم.
این ممانعت از استفاده در جایگاه درستشه که چرکش می‌کنه.