Forwarded from خانه موزه شهید مدرس
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Forwarded from سید محمد بهشتی
ناسیونالیسم بزرگترین آفت ایراندوستی است.
هویت ملی در اروپا بسیار وابسته به دولت است؛ از سدۀ نوزدهم و در جریان دولت – ملتسازی، این دولتها بودند که متولی حفظ وحدت و یکپارچگی ملی شدند و در این راه از مستمسکهایی چون تعریفِ زبان رسمی، تاریخ مشترک، مرزهای مشخص، مفاخر ملی، سرود و پرچم ملی بهره بردند. این الگوی تصنعی، خصوصا از سوی کشورهای جوانتر اروپایی بهتر پذیرفته شد. وقتی هویت ملی برساختۀ دولت است، اولا وجود جریاناتی برای قوام و دوامِ آن الزامی است، از جمله «ناسیونالیسم» که به نوعی فخر نسبت به سبدِ دستچینشدۀ مؤلفههای هویت ملی است و ثانیا هر آن خصوصیتی از آحاد جامعه که به نوعی مخل این الگوی تصنعی باشد باید به حاشیه رانده و سرکوب شود.
هرقدر ملتسازی و ناسیونالیسم برای کشورهای اروپایی حیاتبخش بوده، در کشورهای اصیل، مخل حیات طبیعی ملت شده است. مثلا نخبگان ایرانی پس از مشروطه و برای ایجاد دولت جدید، درصدد برآمدند که به تأسی از اروپا، هویت ایرانی را در قالب دولت – ملت بازتعریف کنند. لیکن همۀ آنچیزهایی که آنان طالبش بودند، به نحوی بسیار اصیل وجود داشت؛ مفهوم ایران با مرزهایی روشن و با عناوینی چون ایرانشهر، ایرانزمین، ممالک محروسۀ ایران از قبل وجود داشت چنانچه ایرانیان درون آن مرزها را وطن و خارج از آن را غربت میدانستند. ایرانیان در کنار تنوع زبانی، زبان ملی مشترکی داشتند که دبیران و دیوانیان از آن بهره میبردند و شاعران فارغ از اینکه اهل کجایند به آن زبان شعر میسرودند. حتی مفاخر ملی و تاریخ مشترک نیز امری سابقهدار بود؛ عموم اهل این سرزمین فارغ از میزان سوادشان، از طریق روایتها، ارتباطی وجودی با تاریخ و مفاخر سرزمینشان داشتند، ارتباطی که از اطلاعِ صرف، فراتر میرفت و همچون باورهایی زندگیشان را هدایت میکرد. مابهازای همۀ مؤلفههای برساخته در الگوی دولت – ملت، آنچنان به صورت اصیل در ایران و سرزمینهایی چون چین و ژاپن وجود داشته که پنداری نخبگان اروپایی نیز برای برساختنِ هویت ملی همین الگو را پیش چشم داشتند.
تفاوت دو نوع هویت اصیل و تصنعی در این است که اگر در اروپا دولت باید مقوم ملت باشد، وحدت ملی در ایران ابتنایش نه بر سیاست که بر فرهنگ بوده و همواره آن دولتی عمر طولانیتری داشته که در تناسب با زمینۀ فرهنگی باشد. همین هویت ملی اصیل، ورای ناسیونالیسمِ تصنعی، به ایراندوستی اصیل نیز انجامیده است؛ کمتر سرزمینی را مییابیم که برای مردمانش مهم باشد گردشگران با خاطرهای خوش کشورشان را ترک کنند و لذا خود در پی رفع نقایص موجود برآیند، یا نامآورانش در بزنگاه افتخارآفرینی خود را مدیون سرزمین و دستبوس مردمشان بدانند. کمتر جایی است که مردمانش هرقدر هم اوقاتشان از دولت و حاکمیت تلخ باشد، بدگویی بیگانگان از وطنشان را تاب نیاورند. شاید حتی در کشورهایی که اهلش داعیۀ ناسیونالیسم دارند نیز جایی همچون ایران نباشد که عموم موسیقیدانان سنتی و یا حتی پاپ، تصنیفی در ابراز علاقه به وطنشان عرضه کنند. ایران برای ایرانیان نه یک کشور بلکه شخصیت عزیزی است که خود را موکلش میدانند و خوش ندارند کسی به آن گمان بد برد. درحالیکه اگر به کشور بلژیک سفر کنیم و در مدت اقامت به هر علتی آنجا را لذتبخش نیابیم، بلژیکیها خود را مکلف به رفع سوءداوری ما نمیدانند یا تأمین رضایت ما از بلژیک را متوجهِ دولت بلژیک میپندارند، چراکه این دولت است که به کشور بلژیک هویت بخشیده است.
محبت ما ایرانیان به ایران خصوصا در اوقات شوریدگی و بیخویشی، زمانیکه بسیار غمگین و دلتنگ و یا بسیار شادیم، دلیلی است بر آنکه در ناخودآگاه، هنوز هم پس از چند سده، به ایراندوستان واقعی شباهت داریم؛ به فردوسی که هزار سال پیشتر دریغش میآید که ایران را ویران ببیند، یا اسدی در گرشاسبنامه که یک شهر از ایران را بهتر از چین و ماچین میداند و یا نظامی که همه عالم را تن و ایران را دل میشمرد تا برسیم به فروغی و دهخدا و بهار که هر کدام خدمتی به فرهنگ ایران کردند. اما در ساحتِ خودآگاه مدتهاست جامعۀ ایران در نسبت با فرهنگ ایرانی بر سر سه راهی (سه بیراهه) قرار گرفته است؛ اینکه یا در چنبره ناسیونالیسم گرفتار شود و مبتلا به آماسِ خودبزرگبینی و تحقیر دشمنان خیالیاش شود، یا از ترس ناسیونالیسم، اساسا فرهنگ و هویت ایرانی را انکار کند و خود را «جهانوطن» (که توصیف محترمانۀ «بیوطن» است) معرفی کند و یا دست آخر از فرط انفعال به ورطۀ واگرایی قومی بغلتد. وحشت از افتادن به چالۀ ناسیونالیسم ممکن است ما را به دو چاه دیگر دراندازد. این هر سه برای ایراندوستی همچون آفت است، چیزی که سبب میشود انتخاب راه ایراندوستی که محصول معرفت نسبت به فرهنگ ایرانی است بسیار سخت شود. این بیت عطار وصفحال کسانی است که میخواهند رهروی راه صحیح باشند:
نه در مسجد گذارندم که رند است/ نه در میخانه کین خمار خام است
@seyedmohammadbeheshti
هویت ملی در اروپا بسیار وابسته به دولت است؛ از سدۀ نوزدهم و در جریان دولت – ملتسازی، این دولتها بودند که متولی حفظ وحدت و یکپارچگی ملی شدند و در این راه از مستمسکهایی چون تعریفِ زبان رسمی، تاریخ مشترک، مرزهای مشخص، مفاخر ملی، سرود و پرچم ملی بهره بردند. این الگوی تصنعی، خصوصا از سوی کشورهای جوانتر اروپایی بهتر پذیرفته شد. وقتی هویت ملی برساختۀ دولت است، اولا وجود جریاناتی برای قوام و دوامِ آن الزامی است، از جمله «ناسیونالیسم» که به نوعی فخر نسبت به سبدِ دستچینشدۀ مؤلفههای هویت ملی است و ثانیا هر آن خصوصیتی از آحاد جامعه که به نوعی مخل این الگوی تصنعی باشد باید به حاشیه رانده و سرکوب شود.
هرقدر ملتسازی و ناسیونالیسم برای کشورهای اروپایی حیاتبخش بوده، در کشورهای اصیل، مخل حیات طبیعی ملت شده است. مثلا نخبگان ایرانی پس از مشروطه و برای ایجاد دولت جدید، درصدد برآمدند که به تأسی از اروپا، هویت ایرانی را در قالب دولت – ملت بازتعریف کنند. لیکن همۀ آنچیزهایی که آنان طالبش بودند، به نحوی بسیار اصیل وجود داشت؛ مفهوم ایران با مرزهایی روشن و با عناوینی چون ایرانشهر، ایرانزمین، ممالک محروسۀ ایران از قبل وجود داشت چنانچه ایرانیان درون آن مرزها را وطن و خارج از آن را غربت میدانستند. ایرانیان در کنار تنوع زبانی، زبان ملی مشترکی داشتند که دبیران و دیوانیان از آن بهره میبردند و شاعران فارغ از اینکه اهل کجایند به آن زبان شعر میسرودند. حتی مفاخر ملی و تاریخ مشترک نیز امری سابقهدار بود؛ عموم اهل این سرزمین فارغ از میزان سوادشان، از طریق روایتها، ارتباطی وجودی با تاریخ و مفاخر سرزمینشان داشتند، ارتباطی که از اطلاعِ صرف، فراتر میرفت و همچون باورهایی زندگیشان را هدایت میکرد. مابهازای همۀ مؤلفههای برساخته در الگوی دولت – ملت، آنچنان به صورت اصیل در ایران و سرزمینهایی چون چین و ژاپن وجود داشته که پنداری نخبگان اروپایی نیز برای برساختنِ هویت ملی همین الگو را پیش چشم داشتند.
تفاوت دو نوع هویت اصیل و تصنعی در این است که اگر در اروپا دولت باید مقوم ملت باشد، وحدت ملی در ایران ابتنایش نه بر سیاست که بر فرهنگ بوده و همواره آن دولتی عمر طولانیتری داشته که در تناسب با زمینۀ فرهنگی باشد. همین هویت ملی اصیل، ورای ناسیونالیسمِ تصنعی، به ایراندوستی اصیل نیز انجامیده است؛ کمتر سرزمینی را مییابیم که برای مردمانش مهم باشد گردشگران با خاطرهای خوش کشورشان را ترک کنند و لذا خود در پی رفع نقایص موجود برآیند، یا نامآورانش در بزنگاه افتخارآفرینی خود را مدیون سرزمین و دستبوس مردمشان بدانند. کمتر جایی است که مردمانش هرقدر هم اوقاتشان از دولت و حاکمیت تلخ باشد، بدگویی بیگانگان از وطنشان را تاب نیاورند. شاید حتی در کشورهایی که اهلش داعیۀ ناسیونالیسم دارند نیز جایی همچون ایران نباشد که عموم موسیقیدانان سنتی و یا حتی پاپ، تصنیفی در ابراز علاقه به وطنشان عرضه کنند. ایران برای ایرانیان نه یک کشور بلکه شخصیت عزیزی است که خود را موکلش میدانند و خوش ندارند کسی به آن گمان بد برد. درحالیکه اگر به کشور بلژیک سفر کنیم و در مدت اقامت به هر علتی آنجا را لذتبخش نیابیم، بلژیکیها خود را مکلف به رفع سوءداوری ما نمیدانند یا تأمین رضایت ما از بلژیک را متوجهِ دولت بلژیک میپندارند، چراکه این دولت است که به کشور بلژیک هویت بخشیده است.
محبت ما ایرانیان به ایران خصوصا در اوقات شوریدگی و بیخویشی، زمانیکه بسیار غمگین و دلتنگ و یا بسیار شادیم، دلیلی است بر آنکه در ناخودآگاه، هنوز هم پس از چند سده، به ایراندوستان واقعی شباهت داریم؛ به فردوسی که هزار سال پیشتر دریغش میآید که ایران را ویران ببیند، یا اسدی در گرشاسبنامه که یک شهر از ایران را بهتر از چین و ماچین میداند و یا نظامی که همه عالم را تن و ایران را دل میشمرد تا برسیم به فروغی و دهخدا و بهار که هر کدام خدمتی به فرهنگ ایران کردند. اما در ساحتِ خودآگاه مدتهاست جامعۀ ایران در نسبت با فرهنگ ایرانی بر سر سه راهی (سه بیراهه) قرار گرفته است؛ اینکه یا در چنبره ناسیونالیسم گرفتار شود و مبتلا به آماسِ خودبزرگبینی و تحقیر دشمنان خیالیاش شود، یا از ترس ناسیونالیسم، اساسا فرهنگ و هویت ایرانی را انکار کند و خود را «جهانوطن» (که توصیف محترمانۀ «بیوطن» است) معرفی کند و یا دست آخر از فرط انفعال به ورطۀ واگرایی قومی بغلتد. وحشت از افتادن به چالۀ ناسیونالیسم ممکن است ما را به دو چاه دیگر دراندازد. این هر سه برای ایراندوستی همچون آفت است، چیزی که سبب میشود انتخاب راه ایراندوستی که محصول معرفت نسبت به فرهنگ ایرانی است بسیار سخت شود. این بیت عطار وصفحال کسانی است که میخواهند رهروی راه صحیح باشند:
نه در مسجد گذارندم که رند است/ نه در میخانه کین خمار خام است
@seyedmohammadbeheshti
Forwarded from عکس نگار
احیا و مرمت ابنیه های تاریخی و تبدیل آن به هتل سنتی، بوتیک هتل و... فکر کنم از حدود دو دهه پیش در ایران آغاز شده است. این روند هنوز هم تو کشور ادامه دارد و بعضا دوستانی این گونه اقامتگاهها را با #اقامتگاههای_بومگردی اشتباه می گیرنند.
اول جلسه #برنامه_سفرنامه_خوانی دیروز از دوستان پرسیدم چند نفر تا حالا در اقامتگاههای بومگردی سکونت داشته اند، که فکر کنم حدود هفتاد درصد گفتند تاکنون به این نوع اقامتگاهها نرفته ایم.
بحث سبک معماری بومی اولین پارامتر وجودی همه ی اقامتگاه بومگردی است، اما بحث مهمتر و اصلی تر فعالیت هایی است که در اقامتگاههای بومگردی شکل می گیرد.
در کل ماهیت این نوع اقامتگاه برای کمک به احیای فرهنگ بومی (میراث ناملموس) و کمک به اقتصاد جامعه میزبان و حفظ محیط زیست است.
که طی برنامه #رامتین_شهرت به طور مفصل درباره ی فعالیت های اقامتگاههای بومگردی صحبت کرد.
به نظر من یکی از کلیدی ترین جملاتی که رامتین دیروز ازش استفاده کرد، این بود که: شما وقتی وارد این نوع اقامتگاهها می شوید، به عنوان مهمان تلقی می شوید نه یک مسافر عادی، که در فرهنگ ایرانی کلمه مهمان خیلی حرمت دارد.
@nartitee
در بخش بعدی #محمد_حسین_موسوی درباره سفر به نقاطی از استان یزد گفت، که واقعا شناخته نشده اند، حتی برای خود یزدی ها!!! .
یکی از بکرترین استان های ایران، استان یزد است. یعنی دچار شلوغی بیش از حد، گرانی، تخریب محیط زیست و.. نشده است. البته خود شهر یزد را که امسال در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده را در استان استثنا در نظر بگیرید.
البته حین معرفی مسیرها و جاذبه ها اقامتگاههای بومگردی عمه رباب، رستاق، عطار و انار را معرفی کرد.
✅ برای اطلاع از مسیرها و جاذبه های استان یزد می توانید به پیج اینستگرام یا سایت #سفریاب مراجعه کنید.
👇👇
@safaryabb
🆔 @Gardeeeshgaran
اول جلسه #برنامه_سفرنامه_خوانی دیروز از دوستان پرسیدم چند نفر تا حالا در اقامتگاههای بومگردی سکونت داشته اند، که فکر کنم حدود هفتاد درصد گفتند تاکنون به این نوع اقامتگاهها نرفته ایم.
بحث سبک معماری بومی اولین پارامتر وجودی همه ی اقامتگاه بومگردی است، اما بحث مهمتر و اصلی تر فعالیت هایی است که در اقامتگاههای بومگردی شکل می گیرد.
در کل ماهیت این نوع اقامتگاه برای کمک به احیای فرهنگ بومی (میراث ناملموس) و کمک به اقتصاد جامعه میزبان و حفظ محیط زیست است.
که طی برنامه #رامتین_شهرت به طور مفصل درباره ی فعالیت های اقامتگاههای بومگردی صحبت کرد.
به نظر من یکی از کلیدی ترین جملاتی که رامتین دیروز ازش استفاده کرد، این بود که: شما وقتی وارد این نوع اقامتگاهها می شوید، به عنوان مهمان تلقی می شوید نه یک مسافر عادی، که در فرهنگ ایرانی کلمه مهمان خیلی حرمت دارد.
@nartitee
در بخش بعدی #محمد_حسین_موسوی درباره سفر به نقاطی از استان یزد گفت، که واقعا شناخته نشده اند، حتی برای خود یزدی ها!!! .
یکی از بکرترین استان های ایران، استان یزد است. یعنی دچار شلوغی بیش از حد، گرانی، تخریب محیط زیست و.. نشده است. البته خود شهر یزد را که امسال در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده را در استان استثنا در نظر بگیرید.
البته حین معرفی مسیرها و جاذبه ها اقامتگاههای بومگردی عمه رباب، رستاق، عطار و انار را معرفی کرد.
✅ برای اطلاع از مسیرها و جاذبه های استان یزد می توانید به پیج اینستگرام یا سایت #سفریاب مراجعه کنید.
👇👇
@safaryabb
🆔 @Gardeeeshgaran
Forwarded from عکس نگار
✅ #برنامه_تهرانگردی جمعه ۲۸ مهرماه ۱۳۹۶
💐
👀 بازدیدها:
🌷
1️⃣ #خانه_مقدم از مجلل ترین خانه های قجری و متعلق به محمد تقی خان احتساب الملک ( یکی از ارزشمندترین خانه های تاریخی ایران)
2️⃣ #موزه_آبگینه ، خانه و محل کار قوامالسلطنه (نخست وزیر احمدشاه و محمدرضاشاه) که هم اکنون موزه تخصصی شیشه و سفال، قبل از اسلام تاکنون است.
3️⃣ #عمارت_مسعودیه متعلق به مسعود میرزا پسر چهارم ناصرالدین شاه ملقب به ظل السلطان (سایه شاه)
4️⃣ #باغ_نگارستان، موزه مکتب کمال الملک و دیوار نگاری #صف_سلام فتحعلیشاه
💐
♨️خدمات:
💸پرداخت ورودیه ها
🚌 وسیله نقليه توریستی
🍲صرف ناهار
🍹میان وعده
🌸
⏰ساعت برگزاری: ۹:۰۰ تا ۱۷:۰۰ بعد از ظهر
📢ظرفیت نفرات: ۲۵ نفر
💰هزینه برگزاری: ۷۵ هزار تومان
📞در صورت سوال درباره نحوه برگزاری تور و رزرو می توانید با شماره تماس ۰۹۳۹۳۹۸۸۰۱۹ وحید شهاب تماس حاصل فرمایید.
🆔 @Gardeeeshgaran
💐
👀 بازدیدها:
🌷
1️⃣ #خانه_مقدم از مجلل ترین خانه های قجری و متعلق به محمد تقی خان احتساب الملک ( یکی از ارزشمندترین خانه های تاریخی ایران)
2️⃣ #موزه_آبگینه ، خانه و محل کار قوامالسلطنه (نخست وزیر احمدشاه و محمدرضاشاه) که هم اکنون موزه تخصصی شیشه و سفال، قبل از اسلام تاکنون است.
3️⃣ #عمارت_مسعودیه متعلق به مسعود میرزا پسر چهارم ناصرالدین شاه ملقب به ظل السلطان (سایه شاه)
4️⃣ #باغ_نگارستان، موزه مکتب کمال الملک و دیوار نگاری #صف_سلام فتحعلیشاه
💐
♨️خدمات:
💸پرداخت ورودیه ها
🚌 وسیله نقليه توریستی
🍲صرف ناهار
🍹میان وعده
🌸
⏰ساعت برگزاری: ۹:۰۰ تا ۱۷:۰۰ بعد از ظهر
📢ظرفیت نفرات: ۲۵ نفر
💰هزینه برگزاری: ۷۵ هزار تومان
📞در صورت سوال درباره نحوه برگزاری تور و رزرو می توانید با شماره تماس ۰۹۳۹۳۹۸۸۰۱۹ وحید شهاب تماس حاصل فرمایید.
🆔 @Gardeeeshgaran
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ویدیو بسیار زیبا از #کاخ_گلستان
که توسط آقای پیام لاهه مطلق همسفر بازدید جمعه قبل از مجموعه کاخ، ساخته شده است.
حتما ببینید👌
🆔 @Gardeeeshgaran
که توسط آقای پیام لاهه مطلق همسفر بازدید جمعه قبل از مجموعه کاخ، ساخته شده است.
حتما ببینید👌
🆔 @Gardeeeshgaran
Forwarded from عکس نگار
✅ #برنامه_تهرانگردی دوشنبه ۱ آبان ماه ۱۳۹۶
🚶#پیاده_روی در محدوده میدان توپخانه، خیابان ناصرخسرو، خیابان سپه و خیابان علاالدوله
👀 بازدیدها:
1️⃣ #دارالفنون ، یادگار #امیرکبیر و نخستین دانشگاه در تاریخ مدرن ایران
2️⃣ #موزه_استاد_صنعتی ، صنعتی از نخستین پیکرهتراشان و نگارگران سبک رئالیسم معاصر و بنیادگذار نخستین موزهٔ آثار هنری معاصر است.
3️⃣ #سردرباغ_ملی یکی از بناهای به جا مانده از اواخر قاجار که به دستور رضاشاه پهلوی ساخته شده است.
4️⃣ #میدان_مشق ، که ابتدا به دستور #فتحعلیشاه قاجار ساخته می شود و در زمان رضاشاه به اوج عظمت خود می رسد.
5️⃣ #موزه_ملک ، یکی از قویترین و مجهزترین موزه های ایران شامل سکه های تاریخی، تابلو نقاشی های نفیس، تمبر، فرش و...
6️⃣ #موزه_بانک_ملی ، نمایش دهنده تاریخ بانک داری در ایران همراه با اشیاء نفیس منحصربه فرد
7️⃣ #موزه_جواهرات ، گنجینه کم نظیر طلا و جواهرات ایران که از آن جمله میتوان به الماس دریای نور، جقه نادری، تاج فرح پهلوی، تاج کیانی، کره جواهر نشان، تخت طاووس (قاجاری) (تخت خورشید) و تخت نادری اشاره کرد.
♨️خدمات: همراهی راهنمای تخصصی و باستانشناس، پرداخت ورودیه ها، صرف نهار و میان وعده
⏰ساعت برگزاری: ۸:۳۰ تا ۱۶:۳۰ بعد از ظهر
📢ظرفیت نفرات: ۲۵ نفر
💰هزینه برگزاری: ۶۵ هزار تومان
📞در صورت سوال درباره نحوه برگزاری برنامه و رزرو می توانید با شماره تماس ۰۹۳۹۳۹۸۸۰۱۹ وحید شهاب تماس و یا از طریق تلگرام در ارتباط باشید.
🆔 @Gardeeeshgaran
🚶#پیاده_روی در محدوده میدان توپخانه، خیابان ناصرخسرو، خیابان سپه و خیابان علاالدوله
👀 بازدیدها:
1️⃣ #دارالفنون ، یادگار #امیرکبیر و نخستین دانشگاه در تاریخ مدرن ایران
2️⃣ #موزه_استاد_صنعتی ، صنعتی از نخستین پیکرهتراشان و نگارگران سبک رئالیسم معاصر و بنیادگذار نخستین موزهٔ آثار هنری معاصر است.
3️⃣ #سردرباغ_ملی یکی از بناهای به جا مانده از اواخر قاجار که به دستور رضاشاه پهلوی ساخته شده است.
4️⃣ #میدان_مشق ، که ابتدا به دستور #فتحعلیشاه قاجار ساخته می شود و در زمان رضاشاه به اوج عظمت خود می رسد.
5️⃣ #موزه_ملک ، یکی از قویترین و مجهزترین موزه های ایران شامل سکه های تاریخی، تابلو نقاشی های نفیس، تمبر، فرش و...
6️⃣ #موزه_بانک_ملی ، نمایش دهنده تاریخ بانک داری در ایران همراه با اشیاء نفیس منحصربه فرد
7️⃣ #موزه_جواهرات ، گنجینه کم نظیر طلا و جواهرات ایران که از آن جمله میتوان به الماس دریای نور، جقه نادری، تاج فرح پهلوی، تاج کیانی، کره جواهر نشان، تخت طاووس (قاجاری) (تخت خورشید) و تخت نادری اشاره کرد.
♨️خدمات: همراهی راهنمای تخصصی و باستانشناس، پرداخت ورودیه ها، صرف نهار و میان وعده
⏰ساعت برگزاری: ۸:۳۰ تا ۱۶:۳۰ بعد از ظهر
📢ظرفیت نفرات: ۲۵ نفر
💰هزینه برگزاری: ۶۵ هزار تومان
📞در صورت سوال درباره نحوه برگزاری برنامه و رزرو می توانید با شماره تماس ۰۹۳۹۳۹۸۸۰۱۹ وحید شهاب تماس و یا از طریق تلگرام در ارتباط باشید.
🆔 @Gardeeeshgaran
عکس نگار
✅ #برنامه_تهرانگردی دوشنبه ۱ آبان ماه ۱۳۹۶ 🚶#پیاده_روی در محدوده میدان توپخانه، خیابان ناصرخسرو، خیابان سپه و خیابان علاالدوله 👀 بازدیدها: 1️⃣ #دارالفنون ، یادگار #امیرکبیر و نخستین دانشگاه در تاریخ مدرن ایران 2️⃣ #موزه_استاد_صنعتی ، صنعتی از نخستین…
این برنامه با همراهی دوست عزیزم همایون خوش اقبال برگزار می شود.
-
💜 همایون خوش اقبال
فارغ التحصیل رشته ی باستانشناسی درمقطع کارشناسی ازدانشگاه تهران و دانشجوی گرایش دوران تاریخی رشته ی باستانشناسی در مقطع کارشناسی ارشد در دانشگاه تهران.
راهنمای ایرانگردی و جهانگردی
✅ سوابق میدانی در زمینه باستانشناسی:
عضو هییت مشترک ایران و آلمان در پروژه بررسی میدانی و ژیوفیزیک و تعین حریم تپه ی تل کمین دشت مرودشت .
عضو هیت کاوش دخمه ی ترک آباد شهرستان اردکان به سرپرستی استاد مهدی رهبر.
عضو هییت مشترک ایران و ایتالیا در پروژه کاوش بازه هور خراسان رضوی.
عضو هییت کاوش آموزشی دانشگاه تهران در محوطه سگزآباد دشت قزوین به عنوان سرگروه.
🆔 @Gardeeeshgaran
-
💜 همایون خوش اقبال
فارغ التحصیل رشته ی باستانشناسی درمقطع کارشناسی ازدانشگاه تهران و دانشجوی گرایش دوران تاریخی رشته ی باستانشناسی در مقطع کارشناسی ارشد در دانشگاه تهران.
راهنمای ایرانگردی و جهانگردی
✅ سوابق میدانی در زمینه باستانشناسی:
عضو هییت مشترک ایران و آلمان در پروژه بررسی میدانی و ژیوفیزیک و تعین حریم تپه ی تل کمین دشت مرودشت .
عضو هیت کاوش دخمه ی ترک آباد شهرستان اردکان به سرپرستی استاد مهدی رهبر.
عضو هییت مشترک ایران و ایتالیا در پروژه کاوش بازه هور خراسان رضوی.
عضو هییت کاوش آموزشی دانشگاه تهران در محوطه سگزآباد دشت قزوین به عنوان سرگروه.
🆔 @Gardeeeshgaran
Forwarded from محمد درویش
✅ اگر همه روزنامه های کشور، اینگونه از پتیشن #نجات_میانرودان حمایت کنند، به سرعت به یک میلیون امضاء میرسیم.
🔴 لطفاً امضاء کنید و دستکم ۱۰ نفر را با خود همراه سازید:
👇
https://t.me/darvishnameh/6103
🔴 لطفاً امضاء کنید و دستکم ۱۰ نفر را با خود همراه سازید:
👇
https://t.me/darvishnameh/6103
Forwarded from به سوى دموكراسى
عروسکی که در پنج سالگی خراب شد و کلی غصه اش را خوردیم، در ده سالگی دیگر اصلا مهم نیست...
نمره امتحانی که در دبیرستان کم شدیم و آنقدر به خاطرش اشک ریختیم و روزگارمان را تلخ کرد در دوران دانشگاه هیچ اهمیتی ندارد و کلا فراموش شده است...
آدمی که در اولین سال دانشگاه آنقدر به خاطرش غصه خوردیم و اشک ریختیم و بعد فهمیدیم ارزشش را نداشته و دنیایمان ویران شد، در سی سالگی تبدیل به غباری از یک خاطره دور دور دور شده که حتی ناراحتمان هم نمیکند...
و چکی که برای پاس کردنش در سی سالگی آنقدر استرس و بی خوابی کشیدیم، در چهل سالگی یک کاغذ پاره بی ارزش و فراموش شده است...
پس یقین داشته باش که مشکل امروزت، اینقدرها هم که فکر میکنی بزرگ نیست...
این یکی هم حل می شود ...
میگذرد و تمام میشود...
غصه خوردن برای این یکی هم همان قدر احمقانه است که در سی سالگی برای خراب شدن عروسک پنج سالگی ات غصه بخوری!
همه مشکلات،همان عروسک پنج سالگی است...شک نکن!
#کانال_دموکراسی
@Democracyy
@Democracyy
نمره امتحانی که در دبیرستان کم شدیم و آنقدر به خاطرش اشک ریختیم و روزگارمان را تلخ کرد در دوران دانشگاه هیچ اهمیتی ندارد و کلا فراموش شده است...
آدمی که در اولین سال دانشگاه آنقدر به خاطرش غصه خوردیم و اشک ریختیم و بعد فهمیدیم ارزشش را نداشته و دنیایمان ویران شد، در سی سالگی تبدیل به غباری از یک خاطره دور دور دور شده که حتی ناراحتمان هم نمیکند...
و چکی که برای پاس کردنش در سی سالگی آنقدر استرس و بی خوابی کشیدیم، در چهل سالگی یک کاغذ پاره بی ارزش و فراموش شده است...
پس یقین داشته باش که مشکل امروزت، اینقدرها هم که فکر میکنی بزرگ نیست...
این یکی هم حل می شود ...
میگذرد و تمام میشود...
غصه خوردن برای این یکی هم همان قدر احمقانه است که در سی سالگی برای خراب شدن عروسک پنج سالگی ات غصه بخوری!
همه مشکلات،همان عروسک پنج سالگی است...شک نکن!
#کانال_دموکراسی
@Democracyy
@Democracyy
✅ #قنات_گهرریز مدرسه تاریخی #دارالفنون
🔹در ضلع جنوب شرقی حیاط مدرسه دارالفنون زیر راه پلۀ ورودی به راه روی غربی مدرسه و در عمق ۱۰ متری از سطح زمین ، آثار و بقایای قناتی وجود دارد که قدمت خشتهای مسیر هدایت آب و حوضچه و پله های آن لااقل به ۲۰۰ سال قبل برمی گردد.
آب این قنات که از زلالترین و گواراترین آبهای آشامیدنی زمان قاجاربوده است و به آب شاهی نیز شهرت داشته است از کوههای شمیران در آن زمان سرچشمه می گرفت و در مسیر خود از محله های مختلف تهران و منطقۀ ویژۀ ارگ سلطنتی و دارالخلافۀ ناصرالدین شاه قاجار می گذشت .
ارگ سلطنتی دارالخلافه ناصری ، محوطۀ وسیعی بود که از شمال به میدان توپخانه – از شرق به خیابان ناصریه یا ناصرخسرو فعلی – از غرب به خیابان الماسیه یا باب همایون فعلی و از جنوب به میدان ارک یا اندرونی کاخهای ناصرالدین شاه در کاخ گلستان ، بوسیلۀ دیوارهای قطور و بلند با برجها و قلعه هایی جهت نگهبانی از بقیۀ شهر جدا شده بود. در ابتدا آب آشامیدنی منطقۀ ارگ پادشاهی از این قنات تأمین می شد و حق استفاده از قنات گهرریز فقط منحصر به منطقۀ ارگ شاهی و سربازان و نظامیانی که در این منطقه مستقر بودند بود ، اما وقتی به دستور امیرکبیر در قسمت شمال شرقی ارگ ، مدرسۀ دارالفنون ساخته و در سال ۱۲۳۱ شمسی بوسیلۀ ناصرالدین شاه و میرزا آقاخان نوری و تعدادی از معلمان اتریشی افتتاح گردید برای تحصیل شاهزادگان و فرزندان درباریان افتتاح گردید ( البته بعدها از طبقات دیگر جامعه نیز در آن تحصیل می کردند) ، دانشجویان و دیگر عوامل مدرسۀ دارالفنون نیز مجاز به برداشت و استفاده از آب این قنات شدند به نحوی که حوض هشت ضلعی بزرگی را که میرزا رضای مهندس در وسط حیاط دارالفنون طراحی کرده و محمد تقی خان معمار( جد مادری کامران میرزای ولیعهد ) آن را در سال ۱۲۲۹ شمسی ساخته بود بوسیلۀ آب این قنات پر از آب می کردند و محصلان و دانشجویان مدرسه از آن استفاده می کردند و انعکاس تصویر ایوانها و پنجرۀ کلاسهای مدرسه در آب حوض وسط حیاط ، زیبایی دل انگیزی به حیاط مدرسه دارالفنون می داد. فراشان و عوامل دارالفنون ابتدا بصورت دستی از آب قنات برداشت می کردند اما بعدها و پس از اینکه ۸۰ سال از فعالیت و عمر مدرسه گذشت ، در سال ۱۳۰۸ شمسی ساختمان مدرسه بعلت فرسودگی و نم و رطوبت کلاسهای مدرسه که بخشی از آن بخاطر وجود و عبور همین قنات از زیر کلاسها بود توسط نیکلاس نیوویچ مارکف مهندس آرشیتکت روسی که تبعۀ ایران شده بود تخریب و مدرسه دوم یا همین ساختمان فعلی دارالفنون با تلفیقی از معماری اروپایی و ایران اسلامی توسط وی ساخته شد مقارن همین سالها بود که یک دستگاه « تلمبه » از اروپا خریداری گردید و از آن پس بوسیلۀ آن تلمبه آب قنات به حوض آب و دیگر جاها در مدرسه منتقل می شد.
🆔 @Gardeeeshgaran
🔹در ضلع جنوب شرقی حیاط مدرسه دارالفنون زیر راه پلۀ ورودی به راه روی غربی مدرسه و در عمق ۱۰ متری از سطح زمین ، آثار و بقایای قناتی وجود دارد که قدمت خشتهای مسیر هدایت آب و حوضچه و پله های آن لااقل به ۲۰۰ سال قبل برمی گردد.
آب این قنات که از زلالترین و گواراترین آبهای آشامیدنی زمان قاجاربوده است و به آب شاهی نیز شهرت داشته است از کوههای شمیران در آن زمان سرچشمه می گرفت و در مسیر خود از محله های مختلف تهران و منطقۀ ویژۀ ارگ سلطنتی و دارالخلافۀ ناصرالدین شاه قاجار می گذشت .
ارگ سلطنتی دارالخلافه ناصری ، محوطۀ وسیعی بود که از شمال به میدان توپخانه – از شرق به خیابان ناصریه یا ناصرخسرو فعلی – از غرب به خیابان الماسیه یا باب همایون فعلی و از جنوب به میدان ارک یا اندرونی کاخهای ناصرالدین شاه در کاخ گلستان ، بوسیلۀ دیوارهای قطور و بلند با برجها و قلعه هایی جهت نگهبانی از بقیۀ شهر جدا شده بود. در ابتدا آب آشامیدنی منطقۀ ارگ پادشاهی از این قنات تأمین می شد و حق استفاده از قنات گهرریز فقط منحصر به منطقۀ ارگ شاهی و سربازان و نظامیانی که در این منطقه مستقر بودند بود ، اما وقتی به دستور امیرکبیر در قسمت شمال شرقی ارگ ، مدرسۀ دارالفنون ساخته و در سال ۱۲۳۱ شمسی بوسیلۀ ناصرالدین شاه و میرزا آقاخان نوری و تعدادی از معلمان اتریشی افتتاح گردید برای تحصیل شاهزادگان و فرزندان درباریان افتتاح گردید ( البته بعدها از طبقات دیگر جامعه نیز در آن تحصیل می کردند) ، دانشجویان و دیگر عوامل مدرسۀ دارالفنون نیز مجاز به برداشت و استفاده از آب این قنات شدند به نحوی که حوض هشت ضلعی بزرگی را که میرزا رضای مهندس در وسط حیاط دارالفنون طراحی کرده و محمد تقی خان معمار( جد مادری کامران میرزای ولیعهد ) آن را در سال ۱۲۲۹ شمسی ساخته بود بوسیلۀ آب این قنات پر از آب می کردند و محصلان و دانشجویان مدرسه از آن استفاده می کردند و انعکاس تصویر ایوانها و پنجرۀ کلاسهای مدرسه در آب حوض وسط حیاط ، زیبایی دل انگیزی به حیاط مدرسه دارالفنون می داد. فراشان و عوامل دارالفنون ابتدا بصورت دستی از آب قنات برداشت می کردند اما بعدها و پس از اینکه ۸۰ سال از فعالیت و عمر مدرسه گذشت ، در سال ۱۳۰۸ شمسی ساختمان مدرسه بعلت فرسودگی و نم و رطوبت کلاسهای مدرسه که بخشی از آن بخاطر وجود و عبور همین قنات از زیر کلاسها بود توسط نیکلاس نیوویچ مارکف مهندس آرشیتکت روسی که تبعۀ ایران شده بود تخریب و مدرسه دوم یا همین ساختمان فعلی دارالفنون با تلفیقی از معماری اروپایی و ایران اسلامی توسط وی ساخته شد مقارن همین سالها بود که یک دستگاه « تلمبه » از اروپا خریداری گردید و از آن پس بوسیلۀ آن تلمبه آب قنات به حوض آب و دیگر جاها در مدرسه منتقل می شد.
🆔 @Gardeeeshgaran