این نگاه حسرت‌آلود لعنتی
 
🟢نگاه حسرت‌آلود روشنفکران عرفی به جنوب و ثروت‌های خدادادی‌اش ریشه در موج نو و نگاه موجود در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در دهه ۵۰ شمسی دارد. آن‌ها تلاش ویژه‌ای از خود برای بازنمایی زندگی مشقت‌بار در جنوب نشان می‌دادند و همچنان می‌دهند و این نقطه جغرافیایی در کشور را جز جذابیت‌های ظاهری‌اش برای دوربین به هیچ می‌گیرند.

🟢اگر هم از اهمیت نفت و مسائلی ازاین‌دست حرفی به میان می‌آورند، نگاهشان به این پدیده بهانه‌ای برای انتقاد به زمین‌وزمان است، برای نمونه «امیر نادری» با فیلم «ساز دهنی» همین نگاه و رویکرد را در قالب یکی از ۱۲ تولید تصویری کانون در سال ۱۳۵۲ از خود ارائه داد. در واقع نادری با فیلم سازدهنی نزدیک به ۷۵ دقیقه پسربچه‌ای بوشهری به اسم امیرو را به تصویر کشید که برای دستیابی به سازدهنی دوستش عبدالله از هیچ‌تلاش و حتی خفتی دریغ نمی‌کرد.

🟢این قصه با جغرافیا، لهجه و حال‌وهوای بوشهر همراه بود و نمی‌شد مانند نمونه‌ها و مثال‌های پیشین این ایراد را به آن روا دانست که فیلمساز هیچ نسبتی با لوکیشن فیلمش برقرار نکرده است. مسئله اما چیز دیگری بود. روایت با کاراکترهایش چندان رفیق و همساز نیست و جنوب را به شیوه آثار ناتورالیستی مورد بازخوانی قرار می‌داد. شاید این سؤال مطرح شود که این رویکرد مگر چه ایرادی دارد؟

🟢نکته منفی ماجرا آنجاست که شما نمی‌توانید پیش از آنکه به شناخت خوبی نسبت به سوژه دست پیدا کنید دست به اتخاذ روش‌های ناتورالیستی در داستان‌پردازی بزنید. در مثالی واضح‌تر وقتی از فیلم «باشو غریبه کوچک» به‌عنوان یکی از آثار ضدجنگ سینمای ایران نام می‌برند، عملاً در حال پشت‌کردن به این واقعیتند که دفاع ملی - میهنی ما ربطی به کشورگشایی و جنایات قوای متحد و متفق در دو جنگ جهانی اول و دوم ندارد که اکنون بخواهیم با استفاده از تجربیات فیلمسازان اروپایی بعد از دو جنگ بین‌الملل اول و دوم مدل اینجایی همان آثار را در سینمای ایران بسازیم.

🟢باری، ساز دهنی باوجود تم انقلابی‌اش، پیش‌درآمدی بر تولیدات غالب سینمای ایران در دهه ۶۰ شمسی بود. در واقع مدیران دولتی سینما در دهه ۶۰ الگوی دهه‌های ۴۰ و ۵۰ کانون را برای ایجاد سینمای فرهنگی در دوران پس از انقلاب به کل این پیکره تسری دادند و با ارائه تجهیزات به فیلمسازان دارای هوش و قریحه ساختمان جدید سینما در ایران را بر اساس الگویی که امام خمینی(ره) درصدد ایجاد آن برآمده بود، بنا کردند.

FarhikhteganOnline.ir

روبیکا | اینستاگرام | بله | تلگرام | توییتر | سروش‌پلاس

@charsoofarhang

رابرت پتینسون اضطرابم را از بین برد

🟢تام هالند در گفت‌وگویی درباره فیلم «The Odyssey» (ادیسه) گفت:

🔺در ابتدا نگران بودم تنش بین شخصیت من و آنتونیوس به اندازه کافی واقعی و ترسناک نباشد. اما با پیوستن رابرت پتینسون به این پروژه، خیالم راحت شد.

🔺وقتی فهمیدم رابرت پتینسون قرار است نقش آنتونیوس را بازی کند، خیالم راحت شد؛ چون او در بازی کردن نقش آدم‌های نچسب واقعاً عالی است.

FarhikhteganOnline.ir

روبیکا | اینستاگرام | بله | تلگرام | توییتر | سروش‌پلاس

@charsoofarhang