▪️ انا لله و انا الیه راجعون ▪️
خوشا آن کس که نیکی حاصل اوست .
پیاپی عشق یزدان در دل اوست .
خوشا آن کس که بعد ترک دنیا .
بهشت جاودان منزل اوست .
دلتنگم ، دلتنگ رفیق دوست داشتنی و سفر کرده ام جناب محمد تقی پورعلی، آری ، دلتنگ اویم که تا بود ، آرامش ، محبت ، نجابت ، صفا ، وفا و بخشش را معنا می کرد ، کاش زمان به عقب برمی گشت تا برای یک لحظه او را می دیدم و به رسم دوستی و عادت در معازه اش حضور پیدا می کردم ، همانجایی که پاتوقمان می شد برای ابراز دوستی و دوست داشتن و بهتر بگویم کسب آرامش از آن همه روحیه و مهربانی که داشتی و علی رغم مشکلات جسمانی ، معرفت را استفبال و بدرقه مراجعین می کردی ، یادش بخیر از آن همه صبر و متانت که داشتی و چه دوستانه و پدرانه ابراز می کردی با آن نگاه نافذت به دیگران صبر را ارزانی می کردی ، که همه اینها نشان از روح بلندت بود که از قرآن و اهل بیت (ع) تاثیر گرفته بودی .
باید بگویم دلم برای روزهایی تنگ می شود که دیگر باز نمی گردد و دیگر حضورت را احساس نمی کنم و از جلوی درب مغازه ات که گذر می کنم خاطرات خیلی سریع از ذهنم می گذرد .
و افسوس که من بعد صندلی کوچک اقامه نمازت در کنار ستون داخل مسجد امام حسین(ع) خالیست و صوت زیبای تلاوت قرآنت را در بقعه متبرک آقامیرقریش نخواهم شنید .
و با حسرت یاد می کنم و می گویم ای دوست خوب که خوب نشناختمت ، خدایت بیامرزد و با قرآن و اهل بیت محشور گردی ۰
و جایت در بهار و سال جدید خالی.
خوشا آن کس که نیکی حاصل اوست .
پیاپی عشق یزدان در دل اوست .
خوشا آن کس که بعد ترک دنیا .
بهشت جاودان منزل اوست .
دلتنگم ، دلتنگ رفیق دوست داشتنی و سفر کرده ام جناب محمد تقی پورعلی، آری ، دلتنگ اویم که تا بود ، آرامش ، محبت ، نجابت ، صفا ، وفا و بخشش را معنا می کرد ، کاش زمان به عقب برمی گشت تا برای یک لحظه او را می دیدم و به رسم دوستی و عادت در معازه اش حضور پیدا می کردم ، همانجایی که پاتوقمان می شد برای ابراز دوستی و دوست داشتن و بهتر بگویم کسب آرامش از آن همه روحیه و مهربانی که داشتی و علی رغم مشکلات جسمانی ، معرفت را استفبال و بدرقه مراجعین می کردی ، یادش بخیر از آن همه صبر و متانت که داشتی و چه دوستانه و پدرانه ابراز می کردی با آن نگاه نافذت به دیگران صبر را ارزانی می کردی ، که همه اینها نشان از روح بلندت بود که از قرآن و اهل بیت (ع) تاثیر گرفته بودی .
باید بگویم دلم برای روزهایی تنگ می شود که دیگر باز نمی گردد و دیگر حضورت را احساس نمی کنم و از جلوی درب مغازه ات که گذر می کنم خاطرات خیلی سریع از ذهنم می گذرد .
و افسوس که من بعد صندلی کوچک اقامه نمازت در کنار ستون داخل مسجد امام حسین(ع) خالیست و صوت زیبای تلاوت قرآنت را در بقعه متبرک آقامیرقریش نخواهم شنید .
و با حسرت یاد می کنم و می گویم ای دوست خوب که خوب نشناختمت ، خدایت بیامرزد و با قرآن و اهل بیت محشور گردی ۰
و جایت در بهار و سال جدید خالی.