З нагоды Дня роднай мовы Андрэй Хадановіч для праекта @mkbelarus прачытаў уласны верш «Мова».

💜 Захавайце ў сябе гэты тэкст, каб памятаць, навошта нам размаўляць па-беларуску.

Кожная мова напоўнена ўласным сэнсам.
Кажуць, што па-нямецку добра займацца сэксам:
вывучыць нескладана – руляць галосныя гукі.
Па-беларуску любяць матчыны рукі.

Па-французску клінкамі звіняць і плятуць інтрыгі,
мараканцы й алжырцы пішуць рэпчыкі й кнігі,
цёплыя круасаны трушчыць буржуазія.
Па-беларуску скандуюць: “Беларусь – не Расія”.

У рускай мовы гарачка ад белай гарэліцы.
Добры паэт не засіліцца, дык застрэліцца.
Чорныя пісталеты помняць Бальшыя Карэтныя.
Па-беларуску друкуюць вершы паліткарэктныя.

Украінскаю мовай гучыць салаўіны пошчак,
з гэтым пошчакам добра працуецца ў Польшчах,
покуль палякі ў Брытаніі топчуць кеды.
Па-беларуску працуюць адны дармаеды.

Помняць белага брата хіндзі і суахілі.
Па-габрэйску каменьчык моліцца на магіле.
Па-ангельску маўчанне доўжыцца з Чарлі Чаплінам.
Па-беларуску над Віліяй гучна вяшчаюць чаплі нам.

Вы даўно зразумелі, ШТО я маю наўвеце:
беларуская мова – найпрыгажэйшая ў свеце.

«Ён сам сабе Аляксандр Македонскі ў каханні».

💔 Вядома, «Дон Жуан» - гэта кніга не пра каханне, а пра ўладу кахання і любоў да ўлады.

Невыпадкова галоўны герой згадвае Аляксандра Македонскага, бо яго жанчыны - гэта проста чарговыя заваяванні, якімі Дон Жуан цешыцца і атрымлівае такую ж асалоду, як уладар, які сінімі пальцамі трымаецца за свой трон 👏

Глядзім новае відэа Андрэя Хадановіча пра такі актуальны сёння твор «Дон Жуан» у версіі версіі французскага камедыёграфа Жан-Батыста Мальера:
👉 https://youtu.be/sSoavbWWeoE

«Памятайце, злачынца будзе пакараны, а вы застанецеся без платы ад яго, але з расплатай, якая прыйдзе зусім з іншага боку» 🎯

«Дон Жуан» - гэта гісторыя пра неабмежаваную ўладу і людзей, якія ёй служаць, гэта гісторыя, якую варта пачытаць чыноўнікам і сілавікам беларускага рэжыму. Бо паралелі са слугой Сганарэлем, які скардзіцца, што праз забойства Дон Жуана не атрымаў плату, відавочныя.

Калі думалі, што «Дон Жуан» - толькі гісторыя пра каханне, абавязкова трэба паглядзець новае відэа Андрэя Хадановіча:
👉 https://youtu.be/sSoavbWWeoE

28 лютага Андрэй Хадановіч запрашае на літаратурную сустрэчу "Разам ляцім у прасторы...", прысвечаную вялікаму паэту Мацею Казіміру Сарбеўскаму.

Падчас анлайн-размовы адбудзецца прэзентацыя кнігі выбраных вершаў аўтара па-беларуску.

Андрэй Хадановіч разам з перакладчыкам тэкстаў польскага класіка Лявонам Баршчэўскім паразважаюць пра:

✅ якое месца ў творчасці Сарбеўскага займае акадэмічнае выкладанне ў Полацкім і Нясвіжскім езуіцкіх калегіюмах;

✅ як у паэзіі літаратара спалучаюцца вечнае і актуальнае, антычныя і хрысціянскія матывы, “чыстая краса” і палітычная злоба дня;

✅ якім чынам паэт у сваіх одах наследуе рымскай класіцы, а дзе выходзіць па-за яе межы;

✅ чым адметныя яго погляды на паэзію і тэатр.

📆 Дата: 28 лютага
🕕 Час: 18:00 па Мінску

Далучыцца да сустрэчы можна 👉 на старонцы Прасторы польскай культуры ў Фэйсбуку

▶️ Рыгор Барадулін: вялікая спадчына вялікага беларуса

Новы выпуск на канале CHADANOVIČ

Новы герой нашага відэа - народны паэт Беларусі Рыгор Барадулін. Пагаворым пра літаратара, які ўвасабляе сабой беларускую мову і культуру. 24 лютага дзядзьку Рыгору споўнілася б 88 гадоў.

✅ Сёння расказваем:
- як Барадулін збіраў народныя беларускія праклёны;
- што такое пахвала ад паэта і як гэта адгукалася на яго сябрах;
- як выглядаюць вобразы бацькі і маці ў паэзіі Барадуліна;
- чаму творы класіка добра кладуцца на музыку;
- як французскі паэт Гіём Апалінэр з'явіўся ў вершах Барадуліна і прычым тут алкаголь;
- за што Барадуліна вылучылі на Нобелеўскую прэмію;
- як Хадановіч ставіўся да верша "Трэба дома бываць часцей" і што змянілася ў 2020 годзе.

🗯 Вось некалькі думак з відэа:

💡 Барадулін - творца, якому заўсёды балела, каб Беларусь размаўляла па-беларуску, які з болем успрымаў наступствы каланізацыі, саветызацыі, абрусення, і як мог часам злой сатырай ашчэрваўся і адбрэхваўся ад гэтага ўсяго.

Мы ўсмак наеліся эрзацу
I наслужыліся панам.
На мове роднай.
Агрызацца —
Адно,
Што засталося нам!

💡 Заўсёды з пэўнай насцярожанасцю ставіўся да верша "Трэба дома бываць часцей". З вялікай павагай, але без асаблівай персанальнай любові. Можа быць, таму што адносіў сябе да іншага пакалення беларусаў, для якіх вяртанне дадому - гэта вяртанне ў шматпавярховы горад. Але штосьці ёкнула падчас восеньскіх пратэстаў 2020 года, калі людзі, яшчэ ўчора незнаёмыя між сабой, пачалі выходзіць у падворкі і скверы, запарваць гарбату і каву, запрашаць да сябе музыкаў, лектараў і нават паэтаў. Яшчэ мацней забалела і прабівае на слёзы, калі мы пачынаем быць раскіданыя па свеце. Знакаміты Барадулінскі верш можа зрабіцца сімвалам таго, як мы носім у сабе Беларусь. І ўсё, што робім у Літве, у Польшчы, у Грузіі ўрэшце мае на мэце наша вяртанне дадому.

💡 За месяц да смерці ў лютым 2014-га Рыгор Барадулін прысвяціў кароткі верш свайму ўкраінскаму сябру і калегу Дмытру Паўлычку. Прысвяціў, бо захопніцкая вайна Расіі супраць Украіны пачалася не ў 2022-м, а яшчэ ў 2014 годзе. Сімвалічна, што 24 лютага - дзень пачатку новага вітку вайны супадае з днём народзінаў Рыгора Барадуліна.

Сплыве па Дняпры
Набрыдзь,
Навалач,
Хлюсь.
Майдан празь вякі
Прывітае быліна.
Ня схіліць чало
Спадарыня Беларусь,
Незалежная, як жыцьцё,
Нэнька Украіна.

❤️ У часы наступлення цемры, у часы знішчэння ўсяго беларускага, трымаемся сваіх літаратурных зорак, якія пакінулі пасля сябе вялікую беларускую спадчыну. Глядзім разам новае відэа Андрэя Хадановіча пра народнага паэта Рыгора Барадуліна, ставім падабайкі, каментуем і дзелімся з сябрамі і сяброўкамі:
👉 https://youtu.be/Zjvhaxt-2YY

Калі вы ў Гданьску ці недзе паблізу, запрашаем на творчую вечарыну Андрэя Хадановіча «Паэзія ў смутныя часы» 🔥

Літаратурная сустрэча адбудзецца сёння, 28 лютага а 18-й па польскім часе ў Аліўскай Ратушы Культуры.

«Пачытаю вершаў, нешта пасьпяваю, прадстаўлю кнігу «Фантомныя радасьці». Прыходзьце, буду рады ўбачыцца!»

Падрабязней пра падзею 👉 па спасылцы