🖊️ یکی از اهداف امسال من اینه در حد توانم، از معادل فارسی کلمات (در فضای غیر تخصصی و روزمره) استفاده کنم.

یکی از اولین تغیبرات مثبت‌ام هم استفاده از “بنامیزد‌” بود😁.

مخصوصا تو فضاهای تخصصی یه چیزهای ساده که واقعا جایگزین براش داریم، کلمه انگلیسیش فقط نقش “چسی🥸” رو داره.
اسم تخصصی بین‌المللی یه سری غذا ها جای خود، ولی اکثر مواد اولیه رو جایگزین خوب داریم.

چرا میگیم سینامون، دارچین نه؟
بیکری؟ نانوایی، شیرینی‌پزی!
جیم؟؟؟ باشگاه!

پیج شایان منصوری خیلی خوب درباره این موضوعات آموزش میده.
#مفید

میدونم مخصوصا واسه نسل جوان واقعا خیلی سخته.
اصلا تعریف و چسی نیست ولی من ساااالهاست انگلیسی فکر می‌کنم، خواب میبینم، حتی جزوه عربی و ادبیات و ریاضی مدرسه‌ام انگلیسی بود (تقریبا از اول راهنمایی).

تمام نوت و یادداشت و لیست خرید و … انگلیسی می‌نویسم،
واسم راحت تره درک مطلب و مغزم اینجوری ترجمه میکنه🤷🏼‍♀️

با اینحال، مخصوصا بعد از این کلاس شاهنامه که یکسال اخیر میرم، خیلی دارم تلاش می‌کنم اجازه ندم ترکیب محیط گیلکی و ذهن انگلیسی من روی فارسی حرف زدنم تاثیر منفی داشته باشه،

استفاده از کلمات انگلیسی تو بحث غیر تخصصی، اصلا جذاب و نشونه حرفه‌ای بودن نیست!

ولی خب هیچوقت نمیام تو سمینار یا ورکشاپ عمومی که مخاطب دلیلی نداره زبان تخصصی و ابزارش رو بلد باشه، تیکه انگلیسی بندازم!
(قابل توجه بعضیییی کوچ 🥸 های اینستاگرام!)

خیلی دوست دارم نظرتون رو درباره این قضیه بدونم 👀 تابحال متوجه شدید ناخودآگاه این کار رو میکنین؟

t.me/HidenChat_Bot?start=685007863

به نظرم نزدیک‌ترین عبارت “به‌راستی” هست، چون “حقیقتا” هم میشه اما خود حقیقت از ریشه عربی میاد.
چرا از به‌راستی استفاده نکنیم؟

وقتی درباره “بار و وزن کلمات” صحبت می‌کنیم منظور دقیقا همینه! ذهن ما کلمات رو به با ایجاد ارتباطی تو ذهن به اون لحظه، شرایط، بو، محیط و … یاد میگیره. برای همین هست خیلی از این عبارات انگلیسی از meme ها وارد زبان ما شدند. حس یک تجربه مشترک.

راستی مرسی از همه نظراتتون، یه سری رو همونجا و یه سری رو اینجا پاسخ میدم. درباره این تغییر زبان ها یه چیزی بگم:

درباره تغییر زبان ها و ریشه اونها و چرا زبان فارسی برخلاف تصور ما، هنوز هم شکل خودش رو خیلی بیشتر از زبان های دیگه حفظ کرده

🖊️ برای یادگیری زبان، هیچی به اندازه تمرین ناخودآگاه ذهن کمک کننده نیست.

هر زبانی رو به خودش یاد بگیرید، ترجمه نکنین.
یوتیوب، پادکست، کتاب، بحث، متن، نوشتن و …
از همه مهم تر تر فکر کردن.

از یه زمانی به بعد بیشتر تمرکزم رو روی یاد گرفتن pop culture و context های فرهنگی اون زبان کردم،

مثل فارسی که کلی اصطلاح داخلی داریم، سریال های خوب مثل Seinfeld ببینید،

و از همه مهم تر نوشتن افکارتون به اون زبان رو تمرین کنین، هر روز حداقل یه صفحه (یا چند جمله) بنویسید، لازم نیست حتما دفتر خاطرات‌طور باشه… هرچی دلتون می‌خواد. اما تو کاغذ بنویسید بدون کمک کیبورد!

اگه شغل خاصی هم دارید تو اون موضوع میتونید کتابهای مربوط بهش رو انگلیسی بخونید هم خودتون پیشرفت میکنید هم زبانتون.
بعد چیزهایی که میخونید رو نوت برداری کنید.

🖊️ کارهایی که نمیکردم:
تا یه حدی که گرامر و اصول اولیه رو یاد گرفتم، دیگه اصلا با دبیر و هم‌صحبت فارسی زبان، ادامه نمی‌‌دادم! (بعد از ۱۸ سالگی دیگه کلاس نرفتم)، به جاش دوست خارجی پیدا کنین.

(اینهایی که گفتم هرکدوم خیلی مفصل هست ولی خب اصل کلام بود😁)
#مفید

بعد صد چله به قدی چو کمان در ره عشق
یکی از خاک نشینان تو چون تیر شدیم

#محتشم_کاشانی

خداحافظ موهای چسناک‌
خداحافظ سه بار لباس شستن و عوض کردن در روز
خداحافظ گرمازدگی و افت فشار
خداحافظ دماغ خشک از باد کولر و آلرژی
خداحافظ کیف خیس شده از عرق یخ تو فلاسک
خداحافظ افزایش مصرف ضد تعریق‌
خداحافظ روزی دوبار حموم رفتن
خداحافظ هلاک شدن تو اسنپ
خداحافظ عذاب کندن لباس ورزشی تو گرما
خداحافظ حبس کردن نفس تو خیابون

🍂🍂🍂
سلام بر پاییز
بر لباسهای لایه لایه و زیبا
بر چرم و خز و بافت
بر خش خش برگ ها زیر پا
بر تاریکی و غروب دلربا‌
بر لذت از زندگی
بر کلاه و دستکش و شال رها در باد
بر شکلات داغ دم پنجره از سرما
بر نارنجی و سرخ و سیاه