دم‌آوری و انواع چای در فرهنگ های مختلف، ذائقه ایرانی چی میگه؟
#علمی #مفید

اول از همه، چیزی که ما بهش می‌گیم «تانن»، درواقع بخشی از خانواده‌ی بزرگ‌تر پلی‌فنول‌های چایه.
هرچی چای رو بیشتر دم بذارید، مخصوصاً با آب خیلی داغ، مقدار بیشتری از این ترکیبات وارد آب می‌شه و چای تلخ‌تر و گس‌تر می‌شه.

شیر اتفاقاً با این بخش مشکل خاصی نداره.

پروتئین اصلی شیر یعنی کازئین می‌تونه به پلی‌فنول‌های چای متصل بشه و همین باعث می‌شه اون حس گسی و تیزی چای کمتر بشه.

مشکل اصلی یک جای دیگه‌ست: اسیدیته.

و ممکنه در ترکیبات چای، بهش اسیدیته اضافه شده باشه.

#علمی
@CarbonCreate

شیر یک پروتئین مهم به اسم کازئین داره که در محیط خیلی اسیدی ثباتش کمتر می‌شه و می‌تونه جمع بشه و همون حالت دلمه یا «بریده شدن شیر» رو ایجاد کنه.

برای همین چای‌هایی که داخلشون لیمو، پرتقال، پوست مرکبات، گریپ‌فروت، چای ترش، نسترن، انواع توت یا اسید سیتریک هست، انتخاب خوبی برای اضافه کردن شیر نیستند. (حتما ترکیبات پشت بسته‌بندی رو بخونین!)

حالا ارل‌گری چای سیاهیه که با برگاموت طعم‌دار شده.
یه مشکلی هم هست که تو ایران صداقت آنچنانی تو بسته بندی نداریم :)) ممکنه چیزهای دیگه هم اضافه شده باشه.

(دوست من میگفت در کل در فرهنگ چای عصرانه انگلیسی به هیچ وجه از ارل گری استفاده نمیکنیم)

بهتره از آسام، چای صبحانه انگلیسی، چای صبحانه ایرلندی، سیلان و چای ماسالا استفاده کنین.

🌡️ شیر رو داخل چایی که هنوز در داغه نریزید :)) گرما روی رفتار پروتئین‌های شیر اثر می‌گذاره و پایداری پروتئین‌های شیر به عواملی مثل دما و pH وابسته است.

🥛 زیاد شیر نریزید!

دوستم همیشه میگفت در حد یه لکه متوسط روی فنجان کافی هست.

#علمی
@CarbonCreate

خلاصه که اینجوری… دنیای چایی ها خیییلی شگفت انگیزه اگه دوست داشته باشید بعدا باز هم درباره‌اش بیشتر صحبت می‌کنیم😁😋

درباره تاثیر تاریخچه ذائقه فرهنگی روی علایق غذایی ما، و اینکه چرا هر چیزی رو جوگیر نشیم امتحان کنیم عواقب داره😅

مرسی 🤭 حقیقتا بخوام کامل توضیح بدم که حالا حالا ها تموم نمیشه😅 ولی خب من کلا آدم کنکجاو و علاقه‌مند به دانش هستم برای همین از سوال پرسیدن یا قرار دادن خودم تو موقعیت های مختلف نمیترسم، به نظرم هر جا فرصت یادگیری و ارتباط باشه باید استفاده کرد😇.

(راستی مرسی از همه پیام‌های محبت‌آمیزتون، خیلی خوشحالم که مطالبی که می‌ذارم رو دوست دارید. 🥹🤍)

تنها تو جاده،
صندلی آخر اتوبوس.
@carboncreate

خب شیر بریزیم چه اسیبی به ما میرسونه؟

ترکیبی از اسیدی شدن و بریده شدن کازئین، ترکیبات تخمیری در بعضی محصولات مثل باترمیلک، و البته لاکتوز می‌تونه باعث بشه این نوشیدنی‌ها برای بعضی افراد سنگین‌تر باشن.
اگر کسی عدم تحمل لاکتوز داشته باشه یا کلاً شیر معمولی باهاش سازگار نباشه، احتمال دل‌پیچه، نفخ و اسهال بیشتره. اسیدی بودنش هم می‌تونه روی احساس و تحمل گوارشی اثر بذاره، و کمی pH معده رو بهم بزنه.

طبیعتا اگه چای مناسب غیر اسیدی استفاده کنید خیلی هم خوشمزه میشه و اذیت نمیکنه، البته بازهم اگه مشکل عدم تحمل لاکتوز دارید، با احتیاط مصرف کنید 👀.

زندگانی نتوان گفت و حیاتی که مراست
زنده آنست که با دوست وصالی دارد

#سعدی

ما هیچ، ما نگاه.

🖊️ یکی از اهداف امسال من اینه در حد توانم، از معادل فارسی کلمات (در فضای غیر تخصصی و روزمره) استفاده کنم.

یکی از اولین تغیبرات مثبت‌ام هم استفاده از “بنامیزد‌” بود😁.

مخصوصا تو فضاهای تخصصی یه چیزهای ساده که واقعا جایگزین براش داریم، کلمه انگلیسیش فقط نقش “چسی🥸” رو داره.
اسم تخصصی بین‌المللی یه سری غذا ها جای خود، ولی اکثر مواد اولیه رو جایگزین خوب داریم.

چرا میگیم سینامون، دارچین نه؟
بیکری؟ نانوایی، شیرینی‌پزی!
جیم؟؟؟ باشگاه!

پیج شایان منصوری خیلی خوب درباره این موضوعات آموزش میده.
#مفید

میدونم مخصوصا واسه نسل جوان واقعا خیلی سخته.
اصلا تعریف و چسی نیست ولی من ساااالهاست انگلیسی فکر می‌کنم، خواب میبینم، حتی جزوه عربی و ادبیات و ریاضی مدرسه‌ام انگلیسی بود (تقریبا از اول راهنمایی).

تمام نوت و یادداشت و لیست خرید و … انگلیسی می‌نویسم،
واسم راحت تره درک مطلب و مغزم اینجوری ترجمه میکنه🤷🏼‍♀️

با اینحال، مخصوصا بعد از این کلاس شاهنامه که یکسال اخیر میرم، خیلی دارم تلاش می‌کنم اجازه ندم ترکیب محیط گیلکی و ذهن انگلیسی من روی فارسی حرف زدنم تاثیر منفی داشته باشه،

استفاده از کلمات انگلیسی تو بحث غیر تخصصی، اصلا جذاب و نشونه حرفه‌ای بودن نیست!

ولی خب هیچوقت نمیام تو سمینار یا ورکشاپ عمومی که مخاطب دلیلی نداره زبان تخصصی و ابزارش رو بلد باشه، تیکه انگلیسی بندازم!
(قابل توجه بعضیییی کوچ 🥸 های اینستاگرام!)

خیلی دوست دارم نظرتون رو درباره این قضیه بدونم 👀 تابحال متوجه شدید ناخودآگاه این کار رو میکنین؟

t.me/HidenChat_Bot?start=685007863

به نظرم نزدیک‌ترین عبارت “به‌راستی” هست، چون “حقیقتا” هم میشه اما خود حقیقت از ریشه عربی میاد.
چرا از به‌راستی استفاده نکنیم؟

وقتی درباره “بار و وزن کلمات” صحبت می‌کنیم منظور دقیقا همینه! ذهن ما کلمات رو به با ایجاد ارتباطی تو ذهن به اون لحظه، شرایط، بو، محیط و … یاد میگیره. برای همین هست خیلی از این عبارات انگلیسی از meme ها وارد زبان ما شدند. حس یک تجربه مشترک.

راستی مرسی از همه نظراتتون، یه سری رو همونجا و یه سری رو اینجا پاسخ میدم. درباره این تغییر زبان ها یه چیزی بگم:

درباره تغییر زبان ها و ریشه اونها و چرا زبان فارسی برخلاف تصور ما، هنوز هم شکل خودش رو خیلی بیشتر از زبان های دیگه حفظ کرده