🫠🫠🫠 ساندویچ پاستیل

قبلا که اینترنت Dial-up بود حداقل میدونستیم ته زور و توانش همونقدره، الان که یکم اینترنت “پرسرعت” رو تجربه کردیم، این وضعیت بیشتر اعصاب آدم رو خرد میکنه.

کاری که ۱۵ دقیقه طول میکشید رو ۴۰ دقیقه است منتظرم انجام بدم 🥲

دیروز یه مطلبی میخوندم درباره اینکه چرا این همه پیشرفت تو تکنولوژی و ابزار های “سرعت بخشیدن به زندگی” باعث شده بیشتر وقت کم بیاریم و خسته تر باشیم و احساس ناکافی بودن بکنیم!

امشب فرصت کردم حتما درباره‌اش توضیح میدم اینجا.

🖋️ ما هزاران راه برای صرفه‌جویی در زمان اختراع کردیم،ولی گویا هنوز هیچ‌کس هیچ وقتِ لعنتی‌ای ندارد.

ماشین لباس‌شویی. ماشین‌ها. ماشین ظرف‌شویی. ایمیل. خرید و تحویل مواد غذایی درب منزل. ارسال سریع.
چیزهایی که زمانی ساعت‌ها طول می‌کشیدند، حالا چند دقیقه زمان می‌برند. چیزهایی که روزها طول می‌کشیدند، حالا فوراً اتفاق می‌افتند.

پس آن همه زمانِ ذخیره‌شده کجا رفت؟

ما زمان را ذخیره نکردیم.
ما فقط مقدار کاری را که از یک نفر انتظار می‌رود در همان زمان انجام دهد، بیشتر کردیم.

وقتی ارتباط برقرار کردن چند روز طول می‌کشید، هیچ‌کس انتظار نداشت ظرف چند دقیقه جواب بگیرد.
وقتی سفر کردن بیشتر طول می‌کشید، هیچ‌کس انتظار نداشت تو هم‌زمان همه‌جا حاضر باشی.
وقتی کارها آهسته‌تر پیش می‌رفتند، هیچ‌کس انتظار نداشت تا ظهر بیست کار تمام شده باشد.

هر اختراعی که زندگی را سریع‌تر کرد، در نهایت تبدیل شد به دلیل دیگری برای اینکه از تو هم انتظار داشته باشند سریع‌تر حرکت کنی.

ما همه‌چیز را سریع‌تر کردیم، به‌جز همان چیزی که مثلا قرار بود تمام این‌ها نجاتش بدهند: زندگی‌مان

تصور کن کسی از ۲۰۰ سال پیش را بیاوریم و همه چیزهایی را که برای صرفه‌جویی در زمان اختراع کرده‌ایم به او نشان بدهیم.

ماشین‌ها لباس‌هایمان را می‌شویند.
ماشین‌ها ظرف‌هایمان را می‌شویند.
غذا دم در خانه می‌رسد.
پیام‌ها فوراً از اقیانوس‌ها عبور می‌کنند.
ما در یک ساعت، مسافتی را طی می‌کنیم که آن‌ها در یک روز هم نمی‌توانستند طی کنند.

احتمالاً دور و برش را نگاه می‌کند و می‌پرسد:

پس دقیقاً کی بالاخره دست از این‌همه گرفتار بودن برخواهید داشت؟

#مفید

Vesuvio
اسم یک کوه آتشفشانی در ایتالیاست.

“Vae Suis” از کلمه لاتین
اومده.
یعنی “وای به حال خودش!”

این آهنگ رو تو سریال The Sopranos اولین بار شنیدم. یه حال عجیبی داره.

عشقِ رخِ یار، بر منِ زار مگیر
بر خسته‌دلانِ رندِ خَمّار مگیر
صوفی چو تو رسمِ رهروان می‌دانی
بر مَردمِ رند، نکته بسیار مگیر

رباعی #حافظ

بهترین هدیه‌ای که یکسال اخیر به خودم دادم: کلاس شاهنامه خوانی.
تا اینجا حدود ۱۰ هزار بیت رو خوندیم 😇

ما تو کلاسمون تحلیل تاریخی و ادبی داستان رو انجام میدیم.
یکی از جذاب ترین داستان‌هاش بخش سام و زال هست، اگه دوست داشتید میتونم خلاصه‌اش رو همراه با برخی شعر ها براتون وویس بگیرم😁
مثلا یه روز در هفته یه بخش رو توضیح بدم 👀

دوستان من اعتراف می‌کنم که چون گاهی تند تند اینجا مینویسم (نظرسنجی رو وسط کلاس گذاشتم🤣) ممکنه غلط املایی داشته باشم، اگه دیدید حتما بهم بگید چون ممکنه ۱۰ بار متن رو بخونم متوجه نشم😅

بله، چطور میشه تو ۱۵ دقیقه پیتزای خونگی سالم درست کرد؟

این خمیر یکی از سه تا خمیر پیتزایی هست که درست می‌کنم، و اسمش خمیر ۲ دقیقه‌ای هست😁

مخمر نیاز نداره 👌 دستورش اینقدر راحته میتونید حفظ کنید، و برای خانوم شادی هم بگم که بدون گلوتن میشه😁 (با آرد جوی دو سر امتحان کردم خیلی خوب شد)

من با ماست پروبیوتیک کم چرب درست کردم که کل خمیرم ۲۰ گرم پروتئین داره. اگه با ماست یونانی یا پروماست درست کنین، بیشتر میشه.

برای یک پیتزای یک نفره کوچک (۲۰ سانتی)
۱ پیمانه آرد + کمی برای ورز دادن
۱ پیمانه ماست همزده دلخواه (از این آبکی ها استفاده نکنین، سبو، سون، ویژه خزر، پرو ماست و…خوبه)
۱ قاشق چایخوری بکینگ پودر
نمک و فلفل و ادویه های دلخواه

اول فر رو روی ۲۲۰ درجه سانتیگراد گرم کنید. همه مواد رو با قاشق مخلوط کنین. من بهش کمی پودر سیر، پیاز و آویشن و رزماری هم میزنم. بعدش کمی به دستتون آرد بزنین و به آرومی شکلش بدید، اصلا به دست نمیچسبه! اگه خیلی خشک یا خیس بود کمی آرد/ماست اضافه کنین.
روی سینی کمی آرد بریزید که نچسبه.
همیشه یه لایه نازک روغن زیتون روی خمیر بریزید تا سس و پنیر اون رو خیس نکنه.
بعد مواد دلخواه و پنیر رو اضافه کنید و ۱۵ دقیقه بپزید!
خیلی نرم و خوشمزه است و اگه خمیر خیلی نازک دوست دارید نازک تر پهنش کنید.

#رسپی