درباره این شاهنامه شاه طهماسب باید مفصل یه روز براتون توضیح بدم، هم تعجب میکنید هم آدم اشکش در میاد🥲. ولی خیلی داستان جالبی داره.

برای دوستانی که جدید اومدن، بقیه قسمت ها و توضیحات این پادکست رو میتونید تو این هشتگ ها پیدا کنید🥰

هوای تو چو بهارست و دل ز توست چو باغ
که باغ می‌نشود از دم بهاری سیر

#مولانا

ده تا راهکار برای رسیدن به ده هزار قدم!

- 1️⃣. بعضی وقتها ما خیلی بیشتر از اون ۱۰ هزار قدم در روز راه میریم اما حساب نمی‌کنیمش‌! مثلا اگه محل کار شما راه رفتین زیاد داره، ممکنه ناخودآگاه اون تعداد رو خیلی بیشتر کامل کنین، لازم نیست یک بخش از روز رو به پیاده روی جدا اختصاص بدید.(هرکسی فرصتش رو نداره، اما تمرین مقاومتی حتما انجام بدید)

-2️⃣. تغییرات کوچیک، خیلی موثر هستند. مثلا من فقط با استفاده از سرویس بهداشتی طبقه بالا به جای همکف یا فقط دو تا کوچه پایین تر از تاکسی پیاده شدن، متوجه شدم در روز ۴ هزار قدم اضافه‌تر رفتم🥸.

-3️⃣. مسیر ها رو بشناسید! اگر روتین خاصی دارید، مثلا یک مسیر مشخص به کلاس، محل کار و … یکبار با قدم‌شمار موبایل یا ساعت حساب کنید تو بازه زمانی مشخص بدون مکث و سرعت عادی، چند قدم رفتید.
اگه مثل من ساعت هوشمند استایلتون رو بهم میزنه (آره😗)، و یا گوشی رو همیشه حمل نمیکنید، اینجوری دستتون میاد اون روز چند قدم برداشتید.

-4️⃣. برای روزهای بارونی، بعضی باشگاه ها اشتراک هوازی (برای استفاده از تردمیل و دوچرخه) دارند که هزینه خیلی کمتری از اشتراک معمولی داره.

-5️⃣. اگه امکان استفاده از تردمیل یا باشگاه رو ندارید و تو شهر کوچیک و همیشه بارونی زندگی میکنین (من✋)، یه پادکست/کتاب صوتی چیزی پخش کنین و تو خونه راه برید. یکم کسل کننده است ولی حداقل گوش دادن به داستان باعث میشه ذهنتون درگیر بشه و زمان زودتر بگذره.

-6️⃣. مسیر لذت‌بخش یا داشتن همراه، خیلی تاثیر داره. من اگه آدم و مغازه تو مسیرم نباشه، حالم گرفته میشه :))

-7️⃣. واسه خودتون Check point بزارید. مثلا من ۵ هزار قدم اول رو تا یه کافه‌ای چیزی میرم، یکم میشینم نوشیدنی بدون کالری (چای خالی، امریکانو، هرچی بدون شیر و شکر) میخورم، کمی کارهام رو انجام میدم کتابی چیزی میخونم، بعد ۵ هزار تای دوم رو میرم.

-8️⃣. اگه تازه شروع کردید، قطعا ۸-۱۰ هزار قدم خیلی سخت خواهد بود! مخصوصا اگه میانگین قدم های شما، کمتر از ۲ هزارتاست. به جای اون هدف دست‌نیافتنی، هر روز سعی کنین فقط ۵۰۰-۱۰۰۰ تا قدم بیشتر برید. هیچکس از اول سراغ دمبل ۱۰ کیلویی نمیره!

-9️⃣. کفش مناسب، لباس راحت و کیف درست! سنگینی کیف، استفاده از کیف کج یا کوله نامناسب آسیب بیشتری از بی‌تحرکی به ستون فقرات میزنه!

- 🔟. ۱۰ هزار قدم یه هدف ذهنی و عدد رُنده، نه یه مرز جادویی برای سلامتی! تحقیقات جدید نشون میدن بخش قابل‌توجهی از فواید سلامتی با حدود ۷ هزار قدم در روز به دست میاد و بعد از اون هم قدم‌های بیشتر می‌تونن مفید باشن، اما میزان فایده‌ی اضافه‌شده کم‌کم کمتر میشه (مقالات لینک شده).

برای سلامت و ترکیب بدنی، مجموع تحرک روزانه در طول روز، تمرین مقاومتی و تغذیه اهمیت بیشتری از رسیدن وسواسی به عدد ۱۰ هزار دارن. پس ۱۰ هزار قدم عالیه، ولی لزوما دقیقا نرسیدن بهش هم چیزی از پروسه شما کم نمیکنه💪.

#علمی #مفید
@Carboncreate

چالش های سالم رو خیلی دوست می‌دارم😁.

حالا به عنوان کسی که از ژانویه امسال (مثلا سال جدید هدف جدید👀) تقریبا هر روز موفق شدم ۸-۱۰ هزار قدم‌ام رو برم، چندتا راهنمایی مفید می‌کنم برای کسانی که تازه شروع کردند:

با تشکر از کندی نت که پیام های من جا به جا ارسال شد :))

🖊️ اون فرصت و سرمایه‌ای که برای آموزش و آگاهی خودت می‌گذاری، هرگز هدررفته نیست.

The time you spend on your education and growth, is never wasted.

من متوجه شدم زمستون ها خیلی بیشتر فعال هستم، قدم های بیشتری بر‌می‌دارم، اکثرا پیاده میرم باشگاه و برمی‌گردم، خیلی هم عالی.

تابستون؟ don’t even think about it🥸.
تابستون شمال اینجوریه که از خونه کولر دار بیرون اومدی، پیاده جایی بری باید بینش حتما دوش بگیری 🥸.

بی‌صبرانه منتظر پاییز هستم🍁🍂

صدای بارون و طوفان شدید کاملا یهویی، همین امشب گفتما دلم پاییز می‌خواد :)))
اینقدر شدید هست نویز داره😂

آخر من از دست این رعد و برق ها و آسمون غُرُنبِه ها سکته می‌کنم 🥲 چیه این traumaی جنگ واسه ما مونده🥲.

راستی یه تجربه تلخ بگم، هرگزززز هرگز وقتی رعد و برق میزنه، چیزی تو شارژ نذارید!
پارسال نازنین آیفونم تو شارژ بود رعد و برق زد کلا برد و سوکت‌اش سوخت🥲
هرجا بردم تعمیراتی ها هم همین رو گفتند.
گاهی این محافظ ها هم فایده ندارند!
خلاصه تو این وضعیت اقتصادی، صدای بارون و رعد و برق شنیدید اول گوشی و لبتاپ و اینها رو از شارژ بکشید😅

#مفید #دیجیتال

حسن اندامت نمی‌گویم به شرح
خود حکایت می‌کند پیراهنت

#سعدی

فردا 👀

جدیدا وقتی تو اینستاگرام میگردم (چه انگلیسی و فارسی)، یه چیزی متوجه شدم:

آدم‌ها به چیزی که واقعاً گفتی واکنش نشون نمیدن.
به چیزی واکنش نشون می‌دن که خودشون تصمیم گرفتن منظور تو بوده!

مخصوصا درباره ورزش و غذا و لباس و …

هر حرفی بزنی یا کاری انجام بدی، داری “قضاوت میکنی”.
اگه کسی درباره تغییر هنجار های اجتماعی سوال بپرسه، یهو داره “دستور میده دیگران چطور زندگی کنند.”

تمام اینها،
اسمش نقطه‌نظر داشتن هست.

تو حق داری با من مخالف باشی. اتفاقاً من دوست دارم با من مخالف باشی. اسم این گفتگوئه.

اگر مخالفت نکنی، من چطور میدونم آیا عقیده‌ام قابل دفاع هست یا نه؟

اما بعضی‌ها مخالفت رو با بی‌احترامی اشتباه می‌گیرن، و مشاهده رو با قضاوت.

حالا همه اونقدر از ناراحت کردن یک نفر می‌ترسند که کم‌کم داریم توانایی داشتن یک گفت‌وگوی جالب رو از بین می‌بریم.

لازم نیست با هر نظری که می‌شنوی موافق باشی.

فقط باید بتونی یک نظر رو بشنوی، بدون اینکه تبدیلش کنی به چیزی که هرگز گفته نشده.

چون جامعه‌ای که در اون هیچ‌کس نتونه چیزی بگه مگر اینکه همه باهاش موافق باشن، جامعه‌ی اهل مدارا نیست.

جامعه‌‌ای هست که تصمیم گرفته سکوت کنه!