کلاس شاهنامه نازنینم ^_^

امروز داریم درباره کله شق بودن سهراب میخونیم 👀.

بخش مورد علاقه خودم تا اینجا واسطه‌گری سیندخت بین زال و رودابه است که تو پادکست به زودی بهش می‌رسیم😁

🖊️ یادآوری:

اینکه احمق ها ازت متنفر باشند، بهایی‌ست که برای شبیه اونها نبودن می‌پردازی.

Being hated by idiots is the price you pay for not being one of them.

برین دشت هم دار و هم منبرست‌
که روشن جهان زیر تیغ اندرست…

#فردوسی

جدی حس می‌کنم باید یه تحقیقاتی چیزی دربارهٔ تأثیرات در تماس مستقیم بودن با صدای ساختمون‌سازی در بازهٔ زمانی طولانی باشه،

یک سال تمام،
از ۷ صبح تا ۸ شب
تق تق تق
صدای سنگ فرز،
صدای دستگاه‌ها و کوبیدن‌ها،
حتی روز تعطیل،
حتی جمعه‌ها.

حس می‌کنم یه بخشی از مغزم رو از دست دادم🥲

می‌دونم هیچ ربطی به اونها نداره، ولی هیچ‌وقت این دوتا ساختمون رو که منظره‌ی زیبای کوه و آسمون پشت پنجره‌ی اتاقم و لذت تماشای ماه هر شب از بالکن رو از من گرفتن، نمی‌بخشم.😒

آدمی به تماشای زیبایی‌ها زنده‌ است،
به لذت سکوت و غرق شدن در شکوه تکرارنشدنی طبیعت.

و ما هر روز داریم از این ها دور تر می‌شویم…

تابحال درباره Neuroplasticity/نوروپلاستیسیته، یا انعطاف‌پذیری عصبی شنیدید؟ 🤔

‌اندوهم برای سکوت و آرامش ازدست‌رفته‌ام، باعث شد بیشتر درباره این موضوع تحقیق کنم و امروز مطالب جالبی درباره‌اش براتون می‌ذارم.

🖋️ نوروپلاستیسیتی اصلاً چیه؟
دیدید قدیم‌ها فکر می‌کردند بعد از یه سنی دیگه مغز تغییر نمی‌کنه یا خیلی‌ها می‌گفتند “سنی از ما گذشته، نمیتونیم فلان چیز رو یاد بگیریم!”

نوروپلاستیسیتی یعنی مغز و سیستم عصبی ما در طول زندگی ثابت نمی‌مونند. در اثر یادگیری، تجربه و عوامل محیطی، ارتباطات و حتی عملکرد بعضی شبکه‌های عصبی می‌تونند تغییر کنند. عملاً: مغز انعطاف داره!

حالا این انعطاف همیشه هم چیز خوبی نیست. مغز می‌تونه در جهت مفید تغییر کنه، مثل یاد گرفتن یک مهارت، و می‌تونه تحت شرایط نامناسب هم سازگاری‌هایی پیدا کنه که به نفع ما نیستند.

یکی از چیزهایی که خیلی جالبه سر و صدای مزمنه.

خیلی‌ها میگن “وااا زیاد حساسی، عادت کن دیگه!”

ممکنه در ظاهر عادت کرده باشید (یا تظاهر کنین! 👀) ولی اینکه دیگه آگاهانه خیلی به صدا توجه نمی‌کنید، لزومأ به این معنی نیست که بدن هم دیگه بهش واکنش نشون نمیده.
#علمی
@carboncreate

چیزی که تحقیقات انسانی نشون داده‌اند اینه که آلودگی صوتی مزمن می‌تونه خواب رو به‌هم بزنه، اختلال شناختی ایجاد کنه، سیستم استرس بدن رو فعال کنه و روی تمرکز، حافظه و عملکرد روزانه اثر بذاره.

مثلاً صدا می‌تونه باعث micro-arousal یا میکروبیداری بشه؛ (تو بحث فرو نرفتن به خواب درباره‌اش صحبت کردیم👀)

یعنی برای چند لحظه فعالیت مغز و سیستم عصبی بالا بره، ضربان قلب تغییر کنه و خواب تکه‌تکه بشه، و تحقیقات زیادی نشون داده این بالا رفتن مدام و منقطع سیستم عصبی، میتونه آسیب زننده باشه.

درسته که آمار در مورد افسردگی و اضطراب نمیتونه کاملاً دقیق و تک‌عاملی باشه، چون ده‌ها عامل دیگه هم دخیل هستند.

اما یک مرور سیستماتیک و متاآنالیز در سال ۲۰۲۵، ۱۱ مطالعه با مجموع ۱۵٬۵۲۵ بزرگسال رو بررسی کرد.

افرادی که در معرض آلودگی صوتی محیطی طولانی‌مدت بودند، در مجموع حدود ۲۹٪ ریسک بالاتری برای علائم
اضطراب و افسردگی داشتند.

مثلاً در یک مطالعه دیگه روی ۹۴ نفر که در فاصله‌های مختلف از یک پروژه ساختمانی زندگی می‌کردند، کسانی که بیشتر در معرض صدا بودند، حواس‌پرتی بیشتر، بیدار شدن از خواب، مشکل در استراحت و مطالعه و اختلال بیشتر در کارهای روزمره گزارش کردند.

#علمی
@carboncreate

و یکی از تحقیق‌های مورد علاقه‌ی من درباره این موضوع خیلی جالبه:

وقتی فرودگاه قدیمی مونیخ بسته شد و یک فرودگاه جدید در جای دیگه باز شد، محقق‌ها ۳۲۶ بچه‌ی مدرسه‌ای اطراف هر دو منطقه رو قبل و بعد از این جابه‌جایی بررسی کردند.

بعد از باز شدن فرودگاه جدید، در بچه‌هایی که تازه در معرض صدای هواپیما قرار گرفته بودند، عملکرد حافظه بلندمدت و خواندن بدتر شد.

در بچه‌هایی که کنار فرودگاه قدیمی بودند و بعد از بسته شدنش از اون صدای مزمن خلاص شدند، عملکرد حافظه و خواندن بهبود پیدا کرد.

یعنی حداقل بخشی از مشکلات شناختی مرتبط با آلودگی صوتی می‌تونه وابسته به محیط و قابل بهبود باشه؛ لزوماً قرار نیست مغز برای همیشه در همون وضعیت بمونه.

#علمی
@carboncreate

حالا چه میشه کرد؟ 🥸

خبر خوب اینکه کافیه اون آلودگی صوتی مزمن حذف بشه تا در مدت کوتاهی نوروپلاستیسیته مغز کار خودش رو بکنه و به حالت عادی در بیاد!

جالبه همه تحقیقات پیشنهاد دادند مکان زندگی رو عوض کنید یا پنجره ها رو دو جداره کنید🥸. خب متاسفانه برای خیلی ها این گزینه اصلا ممکن نیست.

پیشنهاد دوم استفاده از هدفون و گوش‌گیر هست برای محدود کردن فیزیکی نویز،
اگه میتونید که استفاده کنید، من حتی با هندزفری احساس خفگی می‌کنم🥸.

پیشنهاد سوم استفاده از نویز های مکمل هست مثل white noise، مثلا یه صدای دیگه پخش کنید، فیلمی آهنگی چیزی که نه خیلی شدید باشه نه ریتم منقطع و اعصاب خرد کن اون نویز ها رو داشته باشه. البته این هم همیشه جوابگو نیست و مثلا صدای این سنگ فرز رو من هیچ جوری نمیتونم پنهان کنم🥲.

راهکار فعلی خودم این هست در دور ترین جای ممکن از هر گونه صدای سنگ فرز و جوشکاری قرار بگیرم :)) با تشکر از کافه
هایی که از صبح باز هستند✌️

#علمی
@carboncreate

راستی سعی می‌کنم اکثر منابع رو لینک کنم، طبیعتا همه‌اش جا نمیشه ولی اگه علاقه به مطالعه بیشتر و دقیق‌تر به هر کدوم از موضوعات دارید، میتونید روی مقاله ها بزنید و بخونید😇.

این تحقیقات رو تقدیم می‌کنم به تمام کسانی که بهم میگن:
حساس شدی
الکی میگی
چه ربطی داره
بقیه مردم چیکار می‌کنند
خب توجه نکن

باشد که رستگار شوید :)))
✌️🙏

بله قیافه کسی رو مشاهده میکنید که نوروپلاستیسه مغزش به دلیل گوش دادن به کتاب صوتی های داستایفسکی صاحبش، نیم سوز شده🤣🤣 #بنجی

ای عقل نگفتم که تو در عشق نگنجی
در دولت خاقان نتوان کرد خلافت

#سعدی

صبحانه مشتی پر کربوهیدرات و پروتئین واسه بعد از یه ورزش سنگین😗👌

من اوتمیل ها رو ساده درست می‌کنم که صبح فقط انواع میوه روش بذارم.

البته این ترکیب، یکم فرق داره👀

یه قاشق سبوس جو یا برنج واسه فیبر بیشتر و یه قاشق کره‌ بادام زمینی با وی بهش اضافه می‌کنم

کلا حدود ۴۵۰ کالری، ۲۲ گرم پروتئین، ۵۴ گرم کربوهیدرات و ۱۰ گرم فیبر داره

همیشه مقدار ها رو وزن و یادداشت می‌کنم که داخل اپ کالری‌شمار ام بنویسم.

#رسپی

“وااا مگه نباید همیشه صبحانه تخم‌مرغ خورد؟”

نه🥸

وقتی یه تمرین خیلی سنگین داشتید که بخش قابل‌توجهی از ذخایر گلیکوژن‌تون (همون کربوهیدرات ذخیره‌شده در ماهیچه‌ها که یکی از منابع اصلی سوخت حین ورزشه) مصرف شده،

و تمرین سنگین بعدی هم با فاصله‌ی کوتاهی انجام می‌شه (مثلاً فقط یک روز استراحت دارید)،

بهتره علاوه بر دریافت پروتئین کافی، به کربوهیدرات هم توجه بیشتری داشته باشید.

چرا؟

چون در تمرینات شدید، بدن برای تأمین انرژی به مقدار قابل‌توجهی از کربوهیدرات ذخیره‌شده در عضلات استفاده می‌کنه. بنابراین بعد از تمرین، تأمین کربوهیدرات به بازسازی ذخایر گلیکوژن کمک می‌کنه.

حالا اگه وعده‌هاتون ترکیب مناسبی از پروتئین + کربوهیدرات داشته باشه، هم مواد اولیه‌ی لازم برای ریکاوری عضلات رو فراهم کردید، هم برای تمرین بعدی سوخت بهتری دارید.

و شاید دیگه اون حالتِ “جون ندارم از جام بلند شم” رو هم کمتر تجربه کنید 😁.

#علمی #مفید