اگه دوست دارید همراه پادکست روخوانی کنید، میتونید از این منابع مثل گنجور استفاده کنید. فیدیبو هم کتابی که ازش میخونم رو داره.

‏وقتی تو یه جامعه ادا و اطوار و فلکس تبدیل به یک رفتار عادی بشه، معیار ارزش اجتماعی و انسانی از “داشتن کیفیت” تبدیل میشه به “توانایی نمایش کیفیت”. یعنی در واقع آدم‌ها بیشتر برای دوربین زندگی میکنن تا خود زندگی.
‏یک رقابت شکل میگیره که توسط یه عده مریض داره پیش میره که تو این رقابت دیگه هدف “بهتر شدن زندگی” نیست، بلکه “بهتر به نظر رسیدن زندگی”ئه.

🖋️ این موضوع وقتی خطرناک‌تر میشه که این رفتار به طور مستقیم وابسته به منبع درآمد فرد بشه، یعنی خیلی از بلاگر ها و اینفلوئنسر ها و کسانی که به زور دارند تلاش می‌کنند تا مثل اونها باشند.

انسان همیشه علاقه به جلب توجه و دیده شدن داشته، نیاز به تایید خارجی رو نمیتونیم دست کم بگیریم.

حالا تصور کنید این “نیاز به تایید” شغل یک نفر باشه.

اون فرد کاملا معنی کلی زندگی رو از دست میده.
باید از تمام وجه های زندگی، خروجی بگیره.

سفر معمولی نمیره، سفرش باید قابل انتشار باشه.

برای دل خودش چیزی یاد نمیگیره، یاد گرفتنش باید دیده بشه، نمیتونه نقص داشته باشه.

دیگه سلیقه شخصی نداره، سلیقه‌اش باید قابل فروش و مورد تایید دیگران باشه.

و تمام این پروسه مدام و هر روز و فارق از شرایط فرد، باید تکرار بشه چون زندگی‌اش یک “نمایش عمومی” هست.

و این پلتفرم و الگوریتم ها کاری ندارند که تو امروز حالت خوب نیست یا مسافرتت پینترستی نبوده، اونها تو رو برای کافی نبودن تنبیه می‌کنند.

و این کم کم به Anhedonia یعنی بی‌لذتی تبدیل میشه، و متاسفانه در خیلی از موارد در صورت نادیده گرفتن ممکنه منجر به افسردگی هم بشه.

خیلی از تحقیقات روی تولید کننده های محتوا همین رو نشون میده، که بیش از ۷۵٪ از اونها درصد بالایی از استرس، فرسودگی و خستگی تولید محتوا رو تجربه می‌کنند و حس می‌کنند اگه دائما در سطحی که ازشون انتظار میره محتوا تولید نکنند، توسط الگوریتم ها تنبیه میشن که مستقیما روی منبع درآمدشون هم تاثیر میذاره.

و کم کم، اون فرد دیگه زندگی نمیکنه، بلکه فقط مدام در جستجوی یه نسخه قابل انتشار از زندگی‌اش هست.

#علمی #سلامت_روان #مفید
@carboncreate

من وقتی پیش‌نویس متن هام رو آماده میکنم (میتونید تو نوت گوشی یا ورد عامیانه بنویسید و بعد کپی کنید) همراه لینک هایی که پیدا کردم و خلاصه مطالب، به جمینای‌ پرو میدم تا از اونها برام اینفوگرافیک درست کنه.

برای کارهای درسی و تولید محتوا بسیار کاربردی هست. 👌

فقط دقت کنید فیلترشکنتون حتما باید آی‌پی آمریکا/کانادا یا ثابت داشته باشه، جدیدا حتی با اروپا کار نمیکنه🥲

میتونید از این پرامپت استفاده کنید: (جای خالی رنگ های دلخواه رو بنویسید، مثلا سه تا رنگ)

Create an infographic in Farsi, using the information and sources I gave to you. The output should not repeat the exact caption, but to be a compliment for the reader. Do not add or search for more information.
Use […….] colors. 

✨نکته مهم: اصلا به منابعی که خودش پیدا میکنه اعتماد نکنید! تمام مقالات و منابع رو خودتون برسی و صحت سنجی کنید.

#دیجیتال

آن کس که گم کند ره با عقل باز گردد
وان را که عقل گم شد از کی بود پناهش

#فاضل_نظری

راستی من اکانت ها و اینهارو از اینجا میگیرم، اصلا تبلیغ نیست فقط چند ساله راضی هستم و همه‌اش رو ایمیل خودم فعال میشه.

چیزی که درباره این موضوع برای من غم‌انگیزه اینه که همه ما حداقل یک نفر رو میشناسیم که اینجوری زندگی میکنه.

شما رو نمیدونم ولی من در ارتباط با این آدم ها خیلی کلافه میشم، انگار همش وسط صحنه فیلمبرداری هستیم و هیچ چیز واقعی نیست.

کلاس شاهنامه نازنینم ^_^

امروز داریم درباره کله شق بودن سهراب میخونیم 👀.

بخش مورد علاقه خودم تا اینجا واسطه‌گری سیندخت بین زال و رودابه است که تو پادکست به زودی بهش می‌رسیم😁

🖊️ یادآوری:

اینکه احمق ها ازت متنفر باشند، بهایی‌ست که برای شبیه اونها نبودن می‌پردازی.

Being hated by idiots is the price you pay for not being one of them.

برین دشت هم دار و هم منبرست‌
که روشن جهان زیر تیغ اندرست…

#فردوسی

جدی حس می‌کنم باید یه تحقیقاتی چیزی دربارهٔ تأثیرات در تماس مستقیم بودن با صدای ساختمون‌سازی در بازهٔ زمانی طولانی باشه،

یک سال تمام،
از ۷ صبح تا ۸ شب
تق تق تق
صدای سنگ فرز،
صدای دستگاه‌ها و کوبیدن‌ها،
حتی روز تعطیل،
حتی جمعه‌ها.

حس می‌کنم یه بخشی از مغزم رو از دست دادم🥲

می‌دونم هیچ ربطی به اونها نداره، ولی هیچ‌وقت این دوتا ساختمون رو که منظره‌ی زیبای کوه و آسمون پشت پنجره‌ی اتاقم و لذت تماشای ماه هر شب از بالکن رو از من گرفتن، نمی‌بخشم.😒

آدمی به تماشای زیبایی‌ها زنده‌ است،
به لذت سکوت و غرق شدن در شکوه تکرارنشدنی طبیعت.

و ما هر روز داریم از این ها دور تر می‌شویم…

تابحال درباره Neuroplasticity/نوروپلاستیسیته، یا انعطاف‌پذیری عصبی شنیدید؟ 🤔

‌اندوهم برای سکوت و آرامش ازدست‌رفته‌ام، باعث شد بیشتر درباره این موضوع تحقیق کنم و امروز مطالب جالبی درباره‌اش براتون می‌ذارم.

🖋️ نوروپلاستیسیتی اصلاً چیه؟
دیدید قدیم‌ها فکر می‌کردند بعد از یه سنی دیگه مغز تغییر نمی‌کنه یا خیلی‌ها می‌گفتند “سنی از ما گذشته، نمیتونیم فلان چیز رو یاد بگیریم!”

نوروپلاستیسیتی یعنی مغز و سیستم عصبی ما در طول زندگی ثابت نمی‌مونند. در اثر یادگیری، تجربه و عوامل محیطی، ارتباطات و حتی عملکرد بعضی شبکه‌های عصبی می‌تونند تغییر کنند. عملاً: مغز انعطاف داره!

حالا این انعطاف همیشه هم چیز خوبی نیست. مغز می‌تونه در جهت مفید تغییر کنه، مثل یاد گرفتن یک مهارت، و می‌تونه تحت شرایط نامناسب هم سازگاری‌هایی پیدا کنه که به نفع ما نیستند.

یکی از چیزهایی که خیلی جالبه سر و صدای مزمنه.

خیلی‌ها میگن “وااا زیاد حساسی، عادت کن دیگه!”

ممکنه در ظاهر عادت کرده باشید (یا تظاهر کنین! 👀) ولی اینکه دیگه آگاهانه خیلی به صدا توجه نمی‌کنید، لزومأ به این معنی نیست که بدن هم دیگه بهش واکنش نشون نمیده.
#علمی
@carboncreate