Пах суніц забіўся ў бронхах,
Месяцам траўнем разліўся скрозь воды.
Памятаюцца толькі яскравыя промні
У цёмных травах мурожных.

Танчылі мы з табою да ночы,
Мроілі аб шчаслівым жыцці.
Толькі ўсё гэта знікла раптоўна:
Нас разлучылі яны.

Вядома, тады не было анічога.
Яны ўсё змянілі праз нас.
Ты стаў зняволены ў Сонцы яскравым,
Я–у ззянні Поўні начной.

Так і змяняецца ўсё нечакана,
Цяпер бачымся два разы ў год.
У Зацьменні адзін аднаго абдымаем
Ды развітваемся зноў.

мілыя мае , любімкі , я зрабіла першы ў жыцці квіз ( можаце засраць яго і мяне )
пішыце заўвагі і скідвайце ў каменты , што атрымалася
💜 💜 😋

https://uquiz.com/kLkKP0