‼️ ыыы крывяка ‼️

Кроў палілася з раны.
Не важна, што будзе праз момант.
Я бачу блакітнае неба
І апошнюю зорку на ім.

Яна была побач заўсёды
І разам са мною пагасне,
У тусклым ранішнім свеце
Нашай апошняй вясны.

Вось і апошні парэз.
Сышлі з галавы ўсе думкі.
Болей нішто не турбуе,
Болей нішто не баліць.

Больш не сустрэнемся з зоркай,
Больш не паглядзім у вочы.
Болей не скажам ' дабранач ',
Не дакранемся адно да адно.

Вось ляжыць цела без пульсу,
І зорка ўжо болей не ззяе.
Вось яны разам сышлі
Без вер ды надзей у жыццё.

канікулы скончыліся 😔

Пах суніц забіўся ў бронхах,
Месяцам траўнем разліўся скрозь воды.
Памятаюцца толькі яскравыя промні
У цёмных травах мурожных.

Танчылі мы з табою да ночы,
Мроілі аб шчаслівым жыцці.
Толькі ўсё гэта знікла раптоўна:
Нас разлучылі яны.

Вядома, тады не было анічога.
Яны ўсё змянілі праз нас.
Ты стаў зняволены ў Сонцы яскравым,
Я–у ззянні Поўні начной.

Так і змяняецца ўсё нечакана,
Цяпер бачымся два разы ў год.
У Зацьменні адзін аднаго абдымаем
Ды развітваемся зноў.