***
Я сустрэў учора дзяўчыну.
Яе вочы, як у моры вада:
Паўпразрыстыя, мяккія, светлыя,
У іх ніколі не знойдзеш ты дна.

Я глядзеў на ейныя вусны,
Ружовыя нібы зара.
І пухлыя нібы аблокі,
Сакавітыя нібы трава.

Яе тонкія бледныя рукі
Насілі сыгнéт, бранзалет.
Хацелася ўзяць у далоні–
Сагрэць, засланіць ад усіх бед.

Снег мякка кранаў бледны твар.
Яна спяшала дадому.
А за ёю шлейфам цягнуўся пах,
Нейкіх кветак з помессю бергамоту.

Яна згубілася ў натоўпе.
Пралунала дымком у галаве.
І аставіла толькі непрыкметны праменьчык,
Што застаўся жыць у маёй душы.

мае любімыя, віншую вас. чарговы цяжкі год, чарговыя расчараванні і радасці
дзякуй вам, што былі тут, побач, напрацягу гэтага года. дзякуй, што ставілі рэакцыі на пасты, мне гэта вельмі падабаецца
асаблівая падзяка ўсім твітарскім, якія тут ёсць. вы дапамагалі мне напрацягу гэтага часу і натхнялі💜💜
спадзяюся, у вас добры настрой зараз. калі не– дасылаю вам сваю любоў
не сумуйце, калі вы правялі гэты год не так, як хацелася. спадзяюся, што далей будзе толькі лепей.
я вас усіх вельмі моцна люблю, сапраўды, рабяты. любіце і дасылайце любоў у гэты свет і няхай святло будзе з вамі напрацягу ўсяго жыццёвага шляху
ззяйце, тварыце, рабіце так, як не робіць ніхто
у новым годзе пастараюся рабіць больш, чым было, я сапраўды пастараюся(але не абяцаю)
💙💙💙🩵🩵🩵🩵🩵💜💜💜💜💜🩵🩵🩵🩵💙💙💙💜💜💜💜🩷🩷🩷🩷💗💗💗💓💓💓💓💓