محمود درویش یه جمله قشنگی داره که میگه؛

من اگر تصمیم بگیرم نبینمت
تو روی مژه هامم بشینی، دیگر نمیبینمت.!

خلاصه که آدم ها رو به این نقطه نرسونید...


@caption_tel

و من‌
سفارشِ جانم را به تو می‌کنم‌
چرا که ‌او
بیشتر به سویِ تو می‌آید
تا پیشِ من ...

@caption_tel

تا موقعی که ستاره ها دست از درخشیدن بردارن؛ دوستت خواهم داشت.

@caption_tel

آرامش واقعی وقتی میاد که خودت رو بپذیری همونطور که هستی❤️


@caption_tel

‏به موقع بودن مهمه
به موقع شنیده شدن
به موقع اومدن
به موقع حرف زدن
همین‌ به‌ موقع نبودنا ذوق آدمو کور میکنه


@caption_tel

انگار سال‌ها طول کشید که دسته‌ای بوسه از دهانش بچینم؛ و در گلدانی به رنگ سپید،
در قلبم بکارم؛ اما انتظار ارزشش را داشت...
چون عاشق بودم.


@caption_tel

اگه تجربه‌ش نمی‌کردی، مثلِ کسی بودی که کلِ کتابایِ مربوط به بارون رو خونده ، اما هیچ‌وقت خودش زیرِ بارون خیس نشده ..


@caption_tel

مبادا به سبب یک غم
هزاران نعمت را فراموش کنی...


@caption_tel

آدمی که تو رو بخواد؛

هم واست وقت داره
هم حالتو میپرسه
هم حرفی که نباید بزنه رو نمیزنه
همه حرفی رو که باید بزنه رو میزنه
بیشتر منو تو صد تای دیگه هم میفهمه !

فقط کافیه تو رو بخواد ...
همین ...!

@caption_tel

خوشگل بودن یعنی بدرخشی نه فقط با صورتت
با شادی، قدرت و آرامشی که داری،
زیبایی یعنی مسیر، نه مقصد
هر روزی که روی خودت کار می‌کنی،
داری یه قدم به بهترین و واقعی‌ترین خودت نزدیک‌تر می‌شی🤎

@caption_tel

کلبه‌ای که در ان مهربانی هست
و ساکنانش می‌خندند
بهتر از کاخی ست
که مردمانش دلتنگ هستند...
‌

@caption_tel

-راز خوشبختی چیست استاد؟
-اینکه هرگز با احمق ها بحث نکنیم!
-ولی استاد! فکر نکنم این حرف درستی باشد!
-بله! کاملا حق با شماست!

@caption_tel

‏اگه بدونی چجوری این تن‌ رو از جا بلند می‌کنم و می‌برم دنبال زندگی عزیزم اگه فقط بدونی ...


@caption_tel

شمس می‌گوید:
هرچه در پی‌اش بدوی
از تو می‌گریزد
آرام که بگیری؛ می‌آید.

@caption_tel

دهقانی مقداری گندم در دامن لباس پیرمرد فقیری ریخت. پیرمرد شادمان گوشه های دامن را گره زده و میرفت و در راه با پرودرگار خود سخن میگفت: ای گشاینده گره های ناگشوده، گره از گره های زندگی ما بگشای...

در همین حال ناگهان گره ای از گره هایش باز شد و گندم‌ها به زمین ریخت. او با ناراحتی گفت:

من تو را کی گفتم ای یار عزیز
کاین گره بگشای و گندم را بریز؟
آن گره را چون نیارستی گشود
این گره بگشودنت دیگر چه بود؟

و نشست تا گندم‌ها را از زمین جمع کند که در کمال ناباوری دید، دانه های گندم بر روی ظرفی از طلا ریخته است!

ندا آمد که:
تو مبین اندر درختی یا به چاه
تو مرا بین که منم مفتاح راه...

@caption_tel