یه مسئله‌ای که پیش میاد، موضوعِ معضلی بنامِ «گزینشی» عمل کردنه.
مثلاً من به شخصه در ابتدای این ماجراها، بشدت دنبالِ حقیقت بودم و در عین‌حال که ناراحت بودم، اما منتظرِ حقیقت، که الحمدلله بهم ثابت شد.

همه می‌دونیم که سوءرفتارها و سوءبرخورد‌ها پذیرفتنی نیست، اما سوالی که برام پیش اومده اینه که چرا از حاج قاسمِ عزیز، یه «آن دختر بی‌حجاب و محجبه همگی دخترانِ ما هستند.» مقبوله، ولی به اون جمله که «خامنه‌ای را عزیزِ خود بدانید، جمهوری اسلامی حرم است.» اشاره نمی‌شه؟
یا چرا از سی جزء قرآن «لااکراهَ‌فی‌الدّین» مقبول ولی سوره‌ی نساء مردوده؟
یا مثلاً هشتگ‌ها محدود به اون‌هایی می‌شه که از اسمشون می‌شه «سهم‌خواهی» کرد و از سمتِ بعضی‌ها، هشتگی برای شاهچراغ و آرتین و آرشام و اون کودک یک‌ساله‌ی بی‌نام و آرمان علی‌وردی و … زده نمی‌شه؟

مثلاً منم دلم می‌خواد برای سارینا اسماعیل‌زاده‌ها هشتگ بزنم، فقط مسئله اینه که چرا وقتی خانواده‌ش می‌گه بچه‌ی من خودکشی کرده، باید از اسمش «سهم‌خواهی» کنم؟ به عقیده‌ی من، اسم این نوع دلسوزی، لاشخوریه.
رضا حقیقت‌نژاد از براندازانِ معروف که اخیراً مُرد، قبلاً گفته بود که بخاطرِ روابط جنسیِ باز، به ایدز مبتلا شده، اما به اسمش هشتگ می‌زنن.
این نوع از سهم‌خواهی، مشخصاً لاشخوریه.
البته من همچنان منتظر جوابِ سوالاتم هستم.

به من گفتن که «چرا فکر می‌کنید ما از آزادی، برهنگی و روابطِ جنسی آزاد می‌خوایم؟»
می‌تونم بپرسم که این «شرابِ شیراز و روابط جنسی آزاد و دیسکو، و اون لخت شدنِ نیلوفر فولادی که مدعی بود منبعِ شیر بقیه‌س، و برایِ تو کوچه رقصیدن و در میدانِ آزادی بوسیدن و شکستنِ سر و صورتِ بقیه برای کنارِ هم غذا خوردن» چیه؟
پس با این حساب برداشتِ من اینه که اینا «در بینِ خودشون هم پراکنده‌اند و انقدر آرمان‌هاشون فاقدِ ایدئولوژیه» که خودشون هم خودشونو گردن نمی‌گیرن.
فقط نمی‌دونم چرا «برایِ تویِ کوچه رقصیدن»، باید آرتین یتیم بشه و داعش تویِ هفته‌نامه‌ی «النبأ» بگه ما در کنارتون هستیم ای معترضینِ آزادی در حکومت رافضی‌ها :)
دمِ خروس؟ نه ممنون، خودِ خروس زده بیرون.

«جزوه‌های ضبط شده» از یک فرد که با عنوانِ دانشجوی دانشگاه تهران، قصدِ ورود به دانشگاه رو داشته :))
چیزی نیست، اینا در راستایِ اعتراضِ مدنی‌ست، وقتی ‌بخاطرِ «زن و زندگی و آزادی» باهاش به بقیه حمله می‌کنی، رُبِ گوجه می‌پاشه بیرون، خون نیست :)

تعجب می‌کنی؟ این انکار و گردن‌گیرِ خراب، منشِ این‌هاست.
سال ۵۷ هم که جلویِ دانشگاه تهران «کشتار دسته‌جمعی» شد و مردم خونِ شهدا رو به لباس‌ها و پارچه‌ها مالیدن و بالا گرفتن، فرحِ دیبا گفت : انقلابی‌ها در خیابان‌های بالاتر گوسفند می‌کُشند ‌و خونِ آن‌را بجایِ مردم جا می‌زنند، پس «کارِ خودشونه»!

اگه این «معترضین» با «اغتشاشگران» فرق می‌کنن، چرا اغتشاشگران رو از جمعِ خودشون دور نمی‌کنن؟نمی‌تونن؟ پس چجوری توهّمِ تغییر و انقلاب دارن؟
نمی‌خوان؟ جان؟ داعش و جوکر نداریم، داعش، خودِ اینان؟ حله.واضحه.«برانداز-داعشی»، پیوندتان مبارک؟ :)

این فیلم‌ها رو ببینید، بخش کوچیکی از «توحّشِ مدنی».
https://t.me/mrtahlilgar/11819

وقتی می‌گم: منبع‌ت کجاست؟
می‌گه: «عالیجناب سیب‌زمینی ذغالیِ توییتر».
#جماعت‌فتوشاپی

| عِشق، به خاکِت فرقی با مادر نداره،
خاک، یه آتیشه که خاکِستر نداره،
چه کوه‌هایی نذاشتن رو سرِ این خونه خاکستر بِباره.. |

تلخه، خیلی تلخ، اما بماند به یادگار برای مردمی که حافظه‌ی تاریخی‌شون انقدر ضعیفه که فردا برای این «جنایت‌کارانِ وحشی» هم هشتگ می‌زنن «اعدام نکنید.»
از اینا بعید نیست، مگه برای قاتلِ حسن ترکمان، کارمند ساده‌یِ اداره‌ای در شیراز، هشتگ نزدن؟ می‌دونی که کی بود؟ «نوید افکاری.»
مگه برای تروریستِ به هلاک رسیده‌ی داعشی توییت نزدن که «خوب شد مُرد، وگرنه سپاه زجرکُشش می‌کرد»؟
این جماعت از حرصِ جمهوری‌اسلامی؛ امروز ماله‌کشِ داعش و داعشی‌ها شدن :)

امام باقر می‌فرمایند:
‏فرد در روز قیامت بایستد در حالی که همراه او مقداری خون است می‌گوید: به خدا که نه کسی را کشتم و نه در قتلی شراکت کردم! پاسخ می‌گیرد: البته درباره فلان بنده من حرفی زدی یا حرف گسترش یافت تا آن که او به قتل رسید، پس این سهم تو از خون اوست... | کافی، ج۷، ص۲۷۳ |

امشب یه جایی، چند نفر از پنجره‌هایِ خونه‌شون بیرون اومدن و شعار می‌دادن و چون شعارهایِ سطحی بود، در ابتدا کسی کاریشون نداشت.
ولی یه صدایی اومد با عنوانِ «مرگ بر اصلِ ولایت فقیه»، و چندتا شعار همراه با فحاشی که من از نوشتن‌شون هم خجالت می‌کشم، نمی‌دونم این برعندازا چجوری به زبون میارن؟!

اینجا دیگه حرفِ مصادیق مطرح نیست، که اگه مطرح می‌شد هم جایِ اعتراض داشت، چون به فرضِ «مرگ بر دیکتاتور» چه کسی دیکتاتوره؟ اونی که یه طلبه رو صرفاً بخاطرِ همراه داشتن چندتا کتابِ مذهبی شکنجه کرد و چون به مقدسات توهین نمی‌کرد،انقدر شکنجه‌ش کرد تا به شهادت رسید، آزادی‌خواهه؟!

چند ثانیه بعد از این شعار، یه صدایِ دیگه اومد که «الله اکبر»، «مرگ بر منافق» …
به مرور بقیه هم بهشون پیوستن، به چه دلیل؟
به دلیلِ اینکه این نوع از برعندازی، چون تقابلی باهاش صورت نمی‌گیره توَهّمِ اکثریت بودن می‌زنه، خودش رو جریانِ غالب می‌دونه و با توسل به جنگِ روانی، فکر می‌کنه انقلابی در کاره.
صدایِ «الله اکبر و مرگ بر منافق و مرگ بر ضدِ ولایت فقیه» کاملاً اون محله رو گرفت و تقریباً اکثریت بهشون پیوستن.
جایی خونده بودم اسمِ این تاکتیک شکستنِ «مارپیچِ سکوته»، به این ترتیب جوّ به‌ظاهر غالبِ هوچی‌گر، می‌فهمه که در اطرافِ خودش هم اکثریت نیست، چه برسه در جامعه :)

دوستان، استفاده از پست‌هایِ کانال، نه نیاز به اجازه داره، نه نیاز به ذکرِ منبع، هرجایی که تمایل دارید ازشون استفاده کنید :)🤍

به پی‌ویِ من اگر می‌آیید، با سند و مدرک بیایید،
مبادا بشکَند؛ چینیِ نازکِ توهّماتتان، چون سیومسیج ‌و کتابخونه‌یِ من پُره :))🚶🏻‍♀️
حالا این‌که خیلی ریز و سوسکی اینجا رو چک می‌کنید و تو کانال‌هاتون گوشتِ ما رو می‌خورید، به ما ربطی نداره، هرکسی یه کمبود و ایرادی داره به‌ هر‌حال.
#وقتی‌خوب‌جایی‌رومی‌زنی :))

این خبر رو بی‌بی‌سی رفته.
باشه ولی این پهباد ۴ متر اندازه داره و زلنسکی فقط ۱۷۰ سانت قدشه :))🚶🏻‍♀️

یه دو دیقه فتوشاپ نکنین شاید خوشتون اومد.
تقصیر ندارن اینا، مخاطب هرچی می‌بینه باور می‌کنه، اینام می‌رن هزینه می‌کنن فتوشاپ یاد می‌گیرن.

💯باشه ولی «آیت‌الله فاضلِ لنکرانی در ۲۶ خرداد ۱۳۸۶ در قم فوت کردند.»

تعجبی نداره، انکار، گردن‌گیرِ خراب، لاشخوری از متوفیٰ، اسکی رویِ خون از ویژگی‌های بارزِ این‌هاست.
«سایه» حزب‌اللهی نبود، خیلی وقت‌ها هم اشعارش وردِ زبان همین‌ها بود، اما تا شعر معروفش در بابِ «امام‌حسین» ‌وایرال شد و دخترش اعلام کرد که می‌خواد پدرش در ایران دفن بشه، این جریانِ همیشه هوچی‌گر شروع کردن به تخریب و توهین به «متوفیٰ».
پس براشون فرقی نداره، ایرانِ محجبه یا ایرانِ بی‌حجاب، متوفیٰ تصادفی یا متوفیٰ خودکشی‌کرده، تروریستیِ داعش یا حقیقت‌نژادِ برانداز.
ذاتِ اپوزیسیون، تخریب و موج‌سواری بر دروغ و شایعه‌س.

خطاب به احسان ‌و آسیه‌ی عزیز:
«ان‌شالله هرگاه به سنی رسیدید که توانستید این وصایا را درک نمائید هرچند روز یکبار این وصیتنامه رابخوانید؛ احکامِ اسلامی را (فروع دین) با تعبّدِ کامل و به طور دقیق و با معنی به جا آورید.
به کسبِ علم و آگاهی و شناخت در تاریخ اسلام و تاریخ انقلاب اسلامی، اهمیت زیادی قائل باشید.
قدرِ انقلابِ اسلامی را بدانید و مدام در جهتِ تحکیم مبانی جمهوری اسلامی کوشا باشید و زندگیِ خود را صرفِ تحکیم پایه‌های آن قرار دهید؛
در جماعات و مراسم بخصوص نماز جمعه، دعای کمیل و... و در مجالس بزرگداشتِ شهدا مرتب شرکت نمائید.
رساله‌ی حضرت امام را دقیق خوانده و مو به مو اجرا نمائید.»


- شهید حمید باکری -