آموزش چندفرهنگی(علیرضا صادقی)

تبیین ویژگی هایی مطلوب وزیر آموزش و پرورش؛ با تحلیل برخی از ویژگی های وزرای قبلی آ. پ

علیرضا صادقی، دانشیار برنامه درسی و آموزش چندفرهنگی دانشگاه علامه طباطبایی

❇️ تحلیل تاریخ یک سازمان، سوابق مدیران و ارکان اصلی آن، تا حدود زیادی می تواند، پیش بینی وضعیت آینده آن سازمان را واقعی تر سازد. در آستانه انتخاب وزرای دولت سیزدهم، به ویژه انتخاب وزیر وزارتخانه مهم آموزش و پرورش هستیم. درباره انتخاب وزراء و نیز کاندیدهایی که برای وزارت آموزش و پرورش مطرح است، می شود جداگانه بحث کرد، اما در این فرصت مایلم، توجه خود را معطوف ویژگی های مطلوب وزیر آموزش و پرورش کرده و با تاکید و تحلیل ویژگی های وزرای قبلی، پیشنهادی را ارائه کنم.

✅ با بررسی ویژگی های وزرای آ. پ بعد از انقلاب، وزیران آ. پ در مجموع دارای چهار ویژگی زیر بوده اند:

الف) برخی ایده‌مند و متخصص در حوزه آموزش
ب) برخی دارای محبوبیت و مقبولیت در میان بطن و متن اهالی حوزه آموزش
ج) برخی صاحب جایگاه و نفوذ در مجموعه هیات دولت و به ویژه در نزد رییس جمهور
د) برخی هم اهل تعامل و همراهی نخبگان

✅ پس از انقلاب وزارتخانه آ. پ، ۱۴ وزیر را تجربه کرده است. شاید تنها وزیری که هر چهار ویژگی فوق را دارا بود،استاد غلامحسین شکوهی بودند. هم صاحب ایده و نظر در حوزه آموزش، دارای محبوبیت نسبتا بالا در میان اهالی علم و آموزش آن دوره، صاحب رای و نظر در هیات دولت و نزد نخست وزیر وقت و نیز اهل تعامل با نخبگان و مقبولین حوزه آموزش به طور همزمان بودند. با سقوط دولت مهندس بازرگان، بسیاری از حرکت های بخردانه ایشان در این وزارتخانه ناکام و ناتمام ماند.

✅ در ادامه و در میان ۱۳ وزیر بعدی آ. پ هر کدام، یک و یا حداکثر دو ویژگی یاد شده از این چهار ویژگی را برخوردار بودند؛ برخی از اهالی آموزش بودند ولی متاسفانه صاحب اثر و جایگاه مناسب در هیات دولت نبودند، ضمن اینکه اهل تعامل با اهالی دانش هم نبودند و خود را مافوق جامعه نخبگانی می دانستند.

✅ برخی از نزدیکان و مقبولین رییس جمهور بودند، اما کارایی لازم را در مقام عمل نداشتند.

✅ برخی هم نمایندگان تشکل های تعلیم و تربیت با نگاه های خاص سیاسی و مذهبی بودند، ولی در مقام اجرا، موفق عمل نکردند.

✅ تعداد اندکی هم فقط یکی از این ویژگی های یاد شده را برخوردار بودند و شاید یک یا دو نفر هم از این مجموعه می توان پیدا کرد که فاقد هر چهار ویژگی مذکور بود.

✅ دو وزیر، در میان این ۱۴ وزیر نه اهل حوزه آموزش و نه اهل ایده، اما دو ویژگی بارز داشتند، صاحب رای در هیات دولت و نیز اهل همراه کردن نخبگان آموزش با خود بودند. با قدرت تاثیر گذاری که در هیات دولت داشتند و نیز با هنر همراهی جامعه نخبگانی حوزه آموزش، توانستند، فرصت های کمیاب و طلایی را در وزارتخانه آ. پ رقم بزنند که بعدها چنین فرصت هایی کمتر پدیدار گشت.

✅ سخن آخر
به عقیده بسیاری از وزاری قبلی آموزش و پرورش، هیچ وقت وزارت آموزش و پرورش، وزارتخانه مهمی برای رییس جمهور و دولت نبوده است، هیچ وقت جزء اولویت های اول جامعه نبوده است. اما انتظار می رود در دولت جدید، این وضعیت به نفع آموزش و پرورش تغییر کرده و این وزارتخانه مهم و آینده ساز جامعه، جزء اولویت های دولت سیزدهم قرار گیرد. با انتخاب وزیری که هر چهار ویژگی مطلوب یاد شده را داشته باشد، شاید بتوان دوره طلایی وزارتخانه آموزش و پرورش را مجددا بازآفرینی کرد. اگر انتخاب چنین فردی با چنین ویژگی هایی، برای دولت دشوار باشد، انتظار فردی که هم نزدیک به رییس جمهور و هم اهل تعامل با خردمندان حوزه آموزش باشد، انتظار زیادی نیست. امیدوار است رییس جمهور منتخب در دولت سیزدهم این امکان را برای حوزه آموزش فراهم آورد.

#وزیر
#هیات_دولت
#رئیسی
#آموزش_و_پرورش

https://t.me/cacpc