انجمن مطالعات برنامه درسی هرمزگان برگزار می کند:

"چالش ها و فرصت های آموزش و پرورش در دولت جدید"

پخش هم زمان در صفحه اینستاگرام دکتر صادقی به نشانی
@drsadeghiacademy

و صفحه اینستاگرام ا. م. ب. هرمزگان به نشانی
@icsa_hrm

#گفتگو_اینستاگرامی
#صادقی

https://t.me/cacpc

https://www.instagram.com/tv/CQ_wC30jVT4/?utm_medium=copy_link

برنامه لایو اینستاگرامی در خصوص چالش های انتخاب وزیر آموزش و پرورش

#صادقی
#انتخاب_وزیر
#دولت_سیزدهم

https://t.me/cacpc

ریز برنامه نشست امروز
پنجشنبه ۱۷ تیر ۱۴۰۰
ساعت ۱۶ الی ۲۰


@cacpc

سپاس گزاری ویژه

پنجشنبه 17 تیر 1400 به مناسبت چهلمین روز درگذشت "مهدی بهلولی" بزرگداشتی به ابتکار دکتر علیرضا صادقی، استاد دانشگاه علامه طباطبایی و به همت گروه مطالعات آموزشی خانه اندیشمندان علوم انسانی و همکاری انجمن مطالعات برنامه درسی ایران به شکل مجازی برگزار شد. در این بزرگداشت همسر و فرزند آقای بهلولی هم حضور داشته و با خواندن یادداشت هایی درباره او مراسم را آغاز کردند.
سخنرانان به ترتیب آقایان و خانم ها: حسین عبدالهی (دانشیار دانشگاه علامه)، زهرا نیکنام (استادیار دانشگاه خوارزمی)، عزت اله مهدوی (نویسنده و دبیر فلسفه دبیرستان های تهران)، مصطفی قادری (دانشیار دانشگاه علامه)، عبدالله پارسا (دانشیار دانشگاه چمران اهواز)، محمدتقی فلاحی (دبیر کل کانون صنفی معلمان تهران و دبیر جامعه شناسی دبیرستان های تهران)، محمود مهرمحمدی (استاد تمام دانشگاه تربیت مدرس)، اکبر رهنما (دانشیار دانشگاه شاهد)، رضا امیدی (استادیار دانشگاه تهران)، عباس معدن دار (استادیار دانشگاه لرستان)، محمدرضا نیک نژاد ( کنشگر صنفی- رسانه ای معلمان و دوست نزدیک آقای بهلولی)، نرگس ملک زاده (کنشگر صنفی -رسانه ای و مدیر مدرسه) بودند.

مراسم در دو پنلِ عدالت آموزشی ( بعنوان بزرگ ترین دغدغه اندیشگی و کنشگرانه بهلولی) و کنشگری اجتماعی و مدنی( بعنوان مهمترین فعالیت او در گستره کنش های صنفی-آموزشی معلمان) برگزار شد.

این بزرگداشت با مدیریت خوب و ارزشمند دکتر صادقی و با پشتیبانی فنی دبیرستان فرزانگان 5 با مدیریت خانم حبیبی پور و همکاری موثر فرزندشان محسن به مدت 5 ساعت در فضای ادوبی کانکت دبیرستان فرزندگان به درازا کشید. در زمان برگزاری نشست همسر و فرزند آقای بهلولی در دبیرستان حاضر و از نزدیک شاهد تلاش های این دوستان بودند.

اما، بدین وسیله خانواده آقای بهلولی، دوستان و دوستداران ایشان، سپاس ویژه‌ی خود را از همه سخنرانان بزرگوار که با حضور ارزشمندشان زمینه بالا بردن سطح کیفی برنامه را فراهم ساختند، مدیریت خوب جناب صادقی، خانم حبیبی پور و فرزندشان که برنامه ای با کیفیت خوب و قابل قبول تدارک دیدند و همه مخاطبان این برنامه، از معلمان علاقه مند به آقای بهلولی و موضوعات مطرح شده در نشست گرفته تا اساتید دانشگاه، معلمان، دانش آموزان و اصحاب رسانه که بردبارانه 5 ساعت سخنانِ سخنرانان را دنبال کردند، اعلام می‌کنند.

امید است فرصتی پیش آید تا در شادی همه بزرگواران بتوانیم پاسخگوی این کار ارزشمند باشیم.

خانواده آقای بهلولی و جمعی از دوستان و دوستداران ایشان

19 تیر 1400
https://s4.uupload.ir/files/نشست_u6sm.jpg

🔸نکته هایی درباره بزرگداشت مهدی بهلولی

✍ محمدرضا نیک نژاد
۲۰ تیر ۱۴۰۰

روز پنج شنبه هفدهم تیر به همت و ابتکار دکتر علی رضا صادقی، استاد دانشگاه علامه، بزرگداشتی برای آموزگار درگذشته مهدی بهلولی برگزار شد. بنا بر شرایط کرونا بخش حضوری این نشست لغو و بناچار به شکل مجازی و در فضای ادوبی کانکت دبیرستان فرزانگان 5 انجام گرفت. پیش و در حین برنامه، قطعی برق و اینترنت نگرانی هایی را برای سخنرانان و برگزار کننده فراهم کرده بود، از این رو همسر و فرزند آقای بهلولی و من (محمدرضا نیک نژاد) در دبیرستان فرزانگان حضور پیدا کرده و از آن جا در برنامه حضور داشتیم و آن را دنبال کردیم. دوست خوبم جناب مرتضی نظری در دقایق پایانی نشست با من تماس گرفتند و از این که گردانندگان فرصت بیان نظر به مخاطبان نمی دهند گله کرده و خواستند که فضا برای این کار فراهم شود. چون به لحاظ فنی حضور زنده جناب نظری ممکن نشد من به ایشان تلفن زدم و از این طریق چند دقیقه با سخنرانان و مخاطبان سخن گفتند و گلایه های خود را مطرح کردند. پس از پایان نشست نیز متنی با عنوان "گفتگو با ارتفاع برابر" منتشر کرده و افزون بر قدردانی از برگزار کنندگان نشست و امیدواری برای ادامه چنین برنامه هایی، نوشتند: "به جز ارایه زنده آقایان محمدرضا نیک نژاد و مهدوی، معلمان نماینده ای برای حضور در این گفت‌وگو هم ارتفاع با اساتید نداشتند و اساتید علیرغم مطالب ارزشمندشان اما آموزش و پرورش را از راه دور تحلیل می کردند. نهاد دانشگاه، مسأله های نهاد مدرسه را در فریم نظریات روانشناسانه محض و آکادمیک می‌نگرد و نگاه جامعه شناختی و بین رشته ای ندارد..." این بخش از سخنان آقا نظری موجب سوء تفاهم برای برخی از همکاران فرهنگی و سخنرانان شد. در این یادداشت کوتاه در پی آن هستم تا مشاهدات خودم از آغاز برنامه ریزی تا اجرای خوب آقای صادقی و خانم حبیبی پور را خدمت مخاطبان ارائه دهم.

من و همسرم در همراهی همسر و فرزند آقای بهلولی ساعت 3 و ده دقیقه به دبیرستان رسیدیم. یک ربع بعد جناب صادقی با همراهی یکی از سخنرانان آمدند. پیش از آغاز نشست همه کارهای فنی به کمک خانم مدیر و فرزندشان انجام گرفت و پس از آغاز نشست با سخنان خانم حبیبی پور، جناب صادقی، همسر آقای بهلولی و آرمان پسرش، نخستین سخنران، سخنانش را شروع و به پایان رساند. قرار بر این بود که اگر هر کدام از سخنرانان به هر دلیلی نتوانستند بموقع حاضر شوند به سرعت سخنران بعدی با هماهنگی جایگزین شود.

از 12 سخنران، خانم ملک زاده و آقایان مهدوی و فلاحی و خودم معلم بودیم و البته دکتر امیدی هم از سوی ما در نشست حضور داشت. از پیش خانم ملک زاده به خاطر فرزند دو ساله شان اعلام کردند که نمی توانند برخط (آنلاین) در نشست حضور داشته باشند و این موضوع یکی از معلمان را از حضور زنده بازداشت. در روند کار جناب فلاحی، دیگر معلم سخنران، نیز به دلایل فنی و با وجود تلاش های تیم اجرایی نتوانست حضور برخط داشته باشد و در پایان توصیه شد که ایشان هم سخنرانی خود را با فایل صوتی ضبط کرده و بفرستند؛ این رویداد دومین معلمِ سخنران را نیز از حضور زنده محروم کرد. اما سه تن دیگر یعنی آقای مهدوی، آقای امیدی و خودم توانستیم بدون مشکل بحث های مان را مطرح و به پایان برسانیم.

خانواده بهلولی و ما معلمان، مهمان آن جمع دانشگاهی بودیم و بطور طبیعی چون شمار دوستان دانشگاهی بیشتر از ما بود زمان بیشتری به آنان داده شد. از سوی دیگر زنده نبودن ارائه خانم ملک زاده و آقای فلاحی آنان را از دسترسی زنده و آنلاین و در نتیجه حضور موثر با دیگر سخنرانان و مخاطبان محروم کرده بود؛ که در این داستان بی گمان گردانندگان نشست مقصر نبودند؛ چراکه با همه تلاش های این دوستان زمینه حضور زنده برای این دو بزرگوار فراهم نشد.
اما همچنان که جناب نظری هم فرمودند این نشست با وجود اندک کاستی های سخت افزاری و نرم افزاری، می تواند زمینه گفت و گوی پداگوژیک میان دانشگاه و مدرسه را فراهم آورد. نگارنده در آغاز بحثم اشاره کردم که یک بد گمانی ریشه دار و تا اندازه ای فرهنگی در دیدِ دانشگاهیان نسبت به معلمان و معلمان نسبت به دانشگاهیان وجود دارد. قطعا چنین کارهای ارزشمندی می تواند از سطح و ژرفای این بدگمانی بکاهد و دو سوی این جریان را به یک درک مشترک برساند.

من با جناب نظری درباره نگاه از بالا به پایین بسیاری از دانشگاهیان نسبت به معلمان هم رای هستم اما در این مراسم نه چنین رفتاری را در آقای صادقی دیدم و نه در دیگر سخنرانان؛ و این حس میان من، خانم آقای بهلولی، آرمان فرزندش و همسرم مشترک بود.

ادامه یادداشت در پست بعدی👇