آموزش چندفرهنگی(علیرضا صادقی)

این داس در جیب ماست!

✍ علیرضا صادقی، عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی

سخن اول

این داسی که بر سر رومینا فرود آمد، کم و بیش در جیب همه ماست. شک نکنید. ایرانی و غیر ایرانی هم ندارد. روشنفکر بازی هم در نیاوریم، فقط بسته به شغل، تحصیلات و موقعیت اجتماعی مان، احتمالا دوز آن فرق می کند‌. همه ما مردان و زنان، پدر رومینا هستیم، با همان ویژگی ها. اما احتمالا با اندکی واریانس دانشی، نگرشی و رفتاری.

خبر دردناک قتل رومینا اشرفی دختر ۱۳ ساله ایرانی، دل همه ما را به درد آورد‌ که از وجوه مختلف حقوقی، اجتماعی، آموزشی و ... قابل بررسی است. در این نوشته، نویسنده سعی کرده است دست کم چهار دلیل وقوع چنین حوادثی را با تاکید بر زمینه ایران، بررسی کند.

✅ داسی که سر رومینای بی گناه را برید، سال هاست در فرهنگ ما سر می برد. اما امروزه به لطف فضای مجازی است که بیشتر دیده و شنیده می شود. تعصبات بی پایه و اساس، آموزش های ناکافی برای خانواده ها، عدم ارائه تربیت جنسی در آموزش های رسمی و غیر رسمی به دانش آموزان، مخالفت حکومت با اجرای هرگونه سندهای علمی معتبر جهانی و نداشتن بدیل بومی در این زمینه و از همه مهمتر فقر فرهنگی و جهالت محض، دست به دست هم داده تا رومیناها قربانی این وضعیت شوند.

✅ عدم نگاه درست برخی خانواده ها به دختران در مقایسه با پسران(ضرب المثل قدیمی و غلط ما ایرانی ها که دختر مال دیگران است)، عدم توجه کافی پدران و مادران به ویژه در مناطق متعصب فرهنگی، یا از بی توجهی به فرزندان دختر سر در می آورد و یا سر از جنایت پدران و برادران نسبت به دختر خانواده. که بارها در اخبار و حوادث و یا در فضای واقعی دیده و یا شنیده اید.

✅ اما قتل های روحی دیگری همچنان پنهان است. قتل های روحی، قتل هایی هستند که پدر خانواده نسبت به دختر خود اعمال می کند که حتی به زبان آوردن آن قلب انسان را می آزارد؛ تجاوز به دختران از جانب پدر، مالش اندام خصوصی دختران، لمس بدن و ... مواردی از قتل های پنهان فرزندان دختر در این مرز و بوم است. هر چند و به احتمال خیلی زیاد، بروز این موارد نادر است اما، باید اذعان کرد که وجود دارد و باید اولویت کشور باشد. ای کاش، اولویت دخالت حاکمیت و صرف هزینه های هنگفت برای دخالت در امور کشورهای دیگر، صرف آموزش همین موضوعات در کشور می شد. دخالت بدون اجازه مردم و صرف هزینه های بسیار زیاد از پول این مردم برای کشورهای دیگر، که نه تنها هیچ عایدی برای کشور نداشته و ندارد، کشور ما را بدنام هم می کند، که نمونه بارز این داس است. وقتی از اولویت ها صحبت می شود منظور، این گونه اولویت هاست. مثال داس حاکمیت می تواند این باشد که اولویت ها را نادیده می گیرد.

✅ موضوع آموزش خانواده ها اساسا در ایران، موضوع رها شده ای است. آنچه که در ایران وجود ندارد و مهم هم نیست، آموزش خانواده است. در ایران برای احراز شغل های معمولی هم؛ باید آموزش مخصوص به آن را داشت، از معدود مواردی که ‌‌در ایران آموزش ندارد، موضوع ازدواج و فرزند آوری و تربیت آنهاست. اگر به پدر رومینا آموزش داده می شد که با رومینا درست رفتار کند، دوستش داشته باشد، برایش وقت بگذارد، او را محترم شمارد، به احتمال خیلی زیاد، رومینا در ۱۳ سالگی عاشق نمی شد. داس دولت ها، عدم ارائه آموزش به خانواده هاست.

✅ نکته بعدی، عدم ارائه آموزش های مربوط به تربیت جنسی برای دانش آموزان است. وقتی صحبت از تربیت جنسی می شود، رگ گردن برخی بیرون می زند‌ چون آنها به جهت دانش اندک خود، تربیت جنسی را معادل آموزش جنسی به کودکان تلقی می کنند. در حالیکه تربیت جنسی طیف گسترده محافظت از اندام فرد را شامل می شود که یکی از آنها محافظت از خود تا سنین ۱۸ سالگی است. اگر صرفا همین مورد به رومینا آموزش داده شده بود که ۱۳ سالگی، سن مناسبی برای ازدواج نیست و این موضوع با مباحثی همچون کودک همسری توجیه نمی شد، این واقعه دردناک به احتمال خیلی زیاد اتفاق نمی افتاد.

✅ نکته بعدی جهالت و فقر فرهنگی است. چند سال پیش، شکم یکی از دختران اقوام نزدیک در سن ۱۴ سالگی بزرگ شد، گویی که حامله شده است. خانواده تحصیل کرده ای داشت، اما شنیدم که پدر و برادرانش او را تهدید کرده بودند که خواهند کشت، حرف و حدیث های همسایه ها و اقوام دیگر نیز مزید بر علت شده بود، همسایه ها در نقل این موضوع که کدام پسر فامیل در نبود پدر و مادر، به منزل آنها رفت و آمد داشت،از هم سبقت می گرفتند. پس از چندی که به پزشک مراجعه کردند، متوجه شدند، دخترک بی گناه سرطان مزمن و قدیمی در رحم دارد و به خاطر این، شکمش تا این حد بالا آمده است. دخترک پس از مدتی به واسطه سرطان از دنیا رفت. اما ظاهرا داس خانواده در جیب پنهان بود که اگر این نبود، به احتمال خیلی زیاد، آن برگردن دخترک فرود می آمد.

ادامه در یادداشت بعدی

https://t.me/cacpc