بانگی سوزناک به مناسبت پرواز ناگهانی جوان زحمتکش روستا مرحوم اسلام آذری(جعفر)
با صدای دلنشین
بانو ساریگل بوانلو

@buvanloo

*من لم یشکر المخلوق لم یشکر الخالق*
با نهایت احترام و رعایت ادب و در کمال تواضع و ارادت و با عرض سپاس، بدین وسیله مراتب قدردانی و سپاس خود را از یکایک شما سروران، هم ولایتی ها، دوستان، آشنایان، بستگان  ارجمندی که در مراسم تشییع، تدفین، مجالس ترحیم و یادبود و سوم
برادر و فرزند عزیزمان مرحوم ((( اسلام آذری ))) شرکت نموده و یا از طریق فضای مجازی ،چاپ بنر و آگهی و پیامک و تلفن  با ابراز همدردی، موجب تسلی خاطرمان شدید صمیمانه تقدیر و سپاسگزاری می‌نماییم

از این که به علت تألمات روحی حاصل  از این مصیبت بزرگ و جانکاه، توفیق تشکر حضوری از تمامی شما بزرگواران  میسر نشد، قلباً پوزش می‌طلبیم
امیدواریم خداوند بزرگ عنایت فرماید تا بتوانیم.لطف و زحمات یکایک عزیزان را در شادی ها جبران نماییم


از طرف خانواده های آذری،شرفپور،ابراهیمی،پاسپان و....


@buvanloo🖤🖤🖤🖤

ویدئویی زیبا از بوانلو که  توسط جناب ساسان خوش ترکیب تهیه و  ارسال شده است.
ضمن تشکر از آقا ساسان ،ادمین های کانال منتطر دریافت  متن،  شعر ،عکس،ویدئو و ....(با موضوعات مختلف) هستند
@buvanloo

‍ Bîr

Mîna barişa xweşê biharê
bîra te, bi carê
dighêje bi germî, ji hewa rê
mîna ewrê li çiyan
ji nava hêstirên diyan
dibare ser gul û giyan
dibare ser birîna rozigarê
ser zinarê
ser simarê
mîna berf û ba û bageran
Li ser heval û kûlberan
mîna ku xem digihêje pe dûmanê
mîna bordumanê
mîna hesret û emanê
bîra te, bi carê
ji çavên şehîdê min xwe der dike
û kanî kanî ter dike
welatê ku
mîna gulên zîlanê
kesk û sor û zer dike...



Helbest ; Mamoste Elîrêza Sipahî Layîn


یاد

همانند باران دلنشین بهاری
یاد تو به یکباره
از هوای راه می‌رسد
همانند ابر که بر کوهها
از میان اشکهای مادران
بر گلها و گیاهان فرومی‌بارد
می‌بارد بر زخمهای روزگار
بر سر صخره
بر روی رود
همانند برف و باد و گردباد
که می‌بارد بر دوستان و کولبران
همانند غم که با مه فرامی‌رسد
همانند بمباران
همچون حسرت و فریاد
یاد تو، به یکباره
از چشمهای شهید من بیرون می‌زند
و چشمه چشمه خیس می‌کند
سرزمینی را که
همچون گلهای کوه زیلان
در رنگهای سرخ و زرد و سبز، می‌درخشد..

@buvanloo

اطلاعیه :
به استحضار مردم شریف وجوانان نیکوکار بوانلو می رساند هیات امنای مسجد  با تفاهم وهمفکری اقدام به تعمیر وترمیم وبهینه سازی مسجد روستا نمودند  این کار در چهار بخش
---رنگ آمیزی درب و پنجره ها ی مسجد توسط آقای مرتضی جنانی از اوغاز
---برقکاری مسجد بصورت سیم‌کشی توکار وجمع آوری کابلهای آویزان  وبهبود روشنایی توسط
اقای عیسی اذری  وجابجایی کنتور برق از داخل به درب ورودی  بعد از ۵ ماه مکاتبه وپیگیری
---گچکاری لازم در کنده کاری وسرستونهای مسجد  توسط آقای شهریار قدسی
--نقاشی ورنگ آمیزی سقف ودیوار داخلی مسجد واشپزخانه وراه پله ها توسط قربان شجاعی از ملوانلو
لازم به ذکر است جهت شفاف سازی موضوع
کل هزینه انجام شده هفتادوپنج میلیون تومان شد که از این  مبلغ حدود ۵۳ میلیون از محل موجودی حساب مسجد  هزینه شد و حدود ۲۳ میلیون از محل کمک اداره اوقاف به مسجد  با تاکید و سفارش آقای دکتر جدی نماینده محترم شهرمان در مجلس شورای اسلامی  هزینه گردید
لازم است از مردم خیر ونیکوکار بوانلو بخاطر کمک به مسجد و از تلاش وعنایت جناب آقای دکتر جدی  جهت تخصیص این مبلغ به مسجد بوانلو  تشکر وقدر دانی کنیم و برای همگان عاقبت به خیری و آرزوی توفیق روز افزون  نماییم  جزاکم الله وخیرا
هیات امنای مسجد امام حسین ع بوانلو
@buvanloo

یک نوامبر روز جهانی کوبانی !
کوبانی نامی ست که در ادبیات مقاومت ماندگار شد. دختران كوباني ایامی تفنگ در دست، شانه به شانه ی هم، قراولان پيشگام، چون سرو، سر بلند، ايستادند تا جهان به آنها لقب دختران آفتاب بدهند.
  آنها اجازه ندادند که كوه هاي سربلند سرزمين شان سرافكنده شود و به زير پاي شب پرستان پست افكنده شوند.
آنها تاريخ مقاومت و آزادی خواهی را بازنويسی كردند. اثبات کردند زنانی ايستاده، ميدان دار، و خارچشم افراط و سرمايه هستند آنها خوب سوره ی نسا را فهميدند.بحث خاک شد دیگر زن بودن جرم بود و بايد طنازي ها و كرشمه ها را به لباس نظامي بدل ميكردند و موهاي دراز و پريشانشان را با گل مويي محكم ميبستند. مدتها بود كه ديگر درخشش چشم هيچ مردی برايشان معنا نداشت فقط آن چيزي كه آنها را به ميدان كشاند مبارزه عليه انسانهايي بود كه براي دفن انسانيت قدمهاي كثيفي برداشته بودند.
آن روزها کوبانی خانه به خانه سقوط میکرد و دختران کورد یکی پس از دیگری با اخرین نرمی گلوله هایشان عروس خاک میشدند تا آرزوی دست یافتن داعشیان بر تن پاکشان با دل های کثیفشان حک نمایند و امروز یاد آور آن روزهاست روز کوبانی ! / فریدون آقائی