تمرین
326 subscribers
6 photos
4 videos
13 links
توییتر تمرین:

https://twitter.com/bringintoaction

وبسایت تمرین:

www.tamriin.com
ارتباط با ما:
info@tamriin.com
Download Telegram
to view and join the conversation
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
هاروی می‌خواهد بگوید که کرونا به عنوان یک بحران، باید موجب شود تا ما کل ساختار اجتماعی فعلی را زیر سوال ببریم.
@bringintoaction
www.tamriin.com
سباستیائو سالگادو عکاس برزیلی است که بخاطر عکس‌های تاثیرگذار خود از انسان و طبیعت شهرت یافته است. عکس‌های او که عمدتا سیاه و سفید هستند، با تمرکز بر روی سوژه، هرگونه عامل مزاحم که حواس مخاطب را پرت کند حذف کرده و او را مستقیما به هدف عکاسی هدایت می‌کنند. سالگادو که اقتصاد خوانده در سال 1968 با بروز درگیری‌های داخلی در برزیل ناچار به خروج از این کشور و زندگی در فرانسه شد. وی دکترای اقتصاد خود را از دانشگاه پاریس دریافت کرده است.
در مجموعه کار «تمرین» به عکس‌های دفتر «کارگران - باستان شناسی عصر صنعتی» سالگادو پرداخته‌ایم. او در این مجموعه به کار یدی مردان و زنان ادای احترام کرده است. در این کتاب کارگران صنایع مختلف به تصویر درآمده‌اند: کارگران معدن، نفت، کشاورزی، ساخت و ساز و خوراک همگی در سخت‌ترین شرایط چرخ‌دنده‌های ماشین بزرگ کار را می‌چرخانند. خبری از نخبگان نیست. در عکس‌های سالگادو کار با خون، عرق و روغن آمیخته است.
محتوای این کتاب طی یک دوره 6 ساله از سال 1986 تا 1992 جمع‌آوری شده است. داستان، ماجرای مقاومت و کار است.

www.tamriin.com
@bringintoaction
کارگران مزرعه برزیلی
کارگران معدن چینی، سال ۱۹۵۷
کارگر هندی، ۱۹۸۹
کارگران معدن طلا در برزیل، ۱۹۸۶
کارگران معدن طلا در برزیل، ۱۹۸۶
طرح‌های تأمین کالاهای اساسی از چند جنبه حائز اهمیت هستند: 1. این طرح‌ها در شرایط بحرانی مطرح می‌شوند و به حداقل‎های معیشتیِ پایین‌ترین سطوح اجتماعی توجه دارند و عموماً منجر به دامنه‌دارشدن بحران و به تعویق‌افتادن آن می‌شوند. 2. تأمین مالی این طرح‌ها عموماً از منابع درآمدهای ملی (مثل فروش نفت)، چاپ پول و فروش اموال دولت صورت می‌گیرد. به این ترتیب بخش فرودستی از جامعه از گرسنگی نجات پیدا کرده و نظام سیاسی از خطر فوران و شورش اجتماعی رها شده و در مقابل بخش فرادست جامعه فربه‌تر می‌شود. 3. محل و نحوۀ تهیه و توزیع این کالاها، عموماً محل فساد و رانت است. به این دلیل بخش‌ها و قوانین نظارتی بیشتری بوجود آمده که خود به محل‌های جدیدی برای فساد رانت بدل می‌شوند. تشدید فساد منجر به انتفای طرح پیشین به نفع بخش قدرتمندی از سرمایه خواهد شد. این شکلی از فرایند انکشاف سرمایه است. 4. بازرگانان، دلالان، سهام‌داران و بورس‌بازان در برداشتنِ بخش بزرگ‌تری از ارزش اضافیِ تولیدشده قدرت فزاینده‌ای پیدا می‌کنند. 5. طرح‌های از این دست از یک سو موجب تثبیت برخی از نهادهای حاکم و از سوی دیگر محلی برای نزاع‌های سیاسیِ جناح‌های رقیب در قدرت است و به عنوان ابزاری سیاسی مورد استفاده قرار می‌گیرد. 6. جنگ‌ها و تحریم‌ها با بوجودآوردنِ شرایط بحرانی و گذاشتنِ آینده‌ای تاریک پیشِ رویِ طبقاتِ متوسط و فرودست اجتماعی، در عمل به شکاف طبقاتی و جدال نیروهایِ سیاسیِ حاکم عمق بیشتری داده و به نهادهای سیاسی، نظامی و امنیتی مشروعیت بیشتری برای رصد، کنترل و سرکوب اجتماعی می‌دهند. 
تاریخچۀ مختصری که از برخی از این طرح‌ها در اینجا می‌آوریم، نمایانگر مواردی است که در بالا اشاره شد. اما پیش از اینکه به آنها بپردازیم، باید چند پرسش اصلی را در ذهن دائماً تکرار کنیم. الف) چه کسی/نهادی متولیِ تأمین کالاهای اساسی برای چه کسانی است؟ مسأله بر سرِ تولیت امور اقتصادی و معیشتی است که نظام سیاسی با همکاریِ طبقه سرمایه‌دار (بازرگانان، بانک‌دارها، تولیدکننده‌ها) آن را به شکل متناقضی به عهده گرفته است و قصد دارد بخش بزرگی از جامعۀ کارگری و ارتش ذخیرۀ کارِ کارگری را به همراه سربارهای نظام اقتصادی موجود، یعنی آنان که توانایی کارکردن به این شکل را ندارند (تحت عنوان قشر آسیب‌پذیر) از گرسنگی نجات دهد. ب) در دوره‌های مختلف (و بخصوص با شتاب بیشتری در دو دهۀ اخیر) بخش بزرگی از اموال دولتی و عمومی، مایملک صندوق‌های عمومی (تأمین اجتماعی، بازنشستگی، فرهنگیان، بنیاد مستضعفان، ...)، امتیازهایِ اقتصادی، اراضیِ ملی و درآمدهای نفتی به اشکال مختلف (همچون اصل 44 قانون اساسی، خروج از بنگاه‌داری به سهام‌داری و ...)، به بخش کوچکی از جامعه که طبقۀ مسلط جدید را شکل داده‌اند، در یک ساختار کاملاً طبقاتی واگذار شده و همچنان در حال واگذاری است. عملاً امکانِ بازپس‌گیریِ این منابع و سرمایه‌ها بعد از واگذاری‌های قانونی بسیار دشوار خواهد بود. جز ایستادن و نظاره‌کردن این روند چه کاری از دست چه کسی برمی‌آید؟ ج) افراد، جریان‌ها و نیروهایی که طرح‌هایی از این دست را پیشنهاد و تصویب می‌کنند، شامل قوایِ چند‌گانه و شوراهای تخصصی زیرمجموعۀ آنها، اتاق‌های بازرگانی، سرمایه‌داران صنعتی و کشاورزی می‌شوند که قاعدتاً بیشترین نفع را از این طرح‌ها به اشکال مختلف می‌برند. این افراد و نیروها، بیشترین قدرت عملیاتی موجود در سطح ملی را در اختیار دارند و تمام گام‌هایی که برمی‌دارند در جهت تثبیت و تقویت این قدرت است. در مقابل، نیروهایی که ماهیانه مبلغی را برای خرید روغن و گوشت و برنج دریافت می‌کنند تا سد جوعشان شود، چه قدرتی دارند؟ شما که این موضوع را دنبال می‌کنید یا چیزی درباره آن می‌خوانید چه قدرتی را در کجا در اختیار دارید؟ اینجا مسأله حیاتی، میزان توانایی برای فهم و مداخله در موضوع است. به نظر می‌آید هرچه این توانایی کمتر باشد، ایده‌ها انتزاعی‌تر و شکست‌خورده‌تر خواهد بود و به سادگی به نفعِ یکی از نیروهایِ سیاسی رقیب در قدرت (چه خارجی و چه داخلی) مصادره خواهد شد. 
@bringintoaction
#تمرین
#طرح_تامین_کالای_اساسی
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
بیل گیتس کیست؟
طراح نرم‌افزار؟
کاسب؟
نیکوکار؟
متخصص بهداشت جهانی؟
این سوال که زمانی، پرسشی آکادمیک محسوب می‌شد،
برای آن‌هایی که متوجه شده‌اند،
ثروت غیرقابل تصور گیتس
برای کنترل هر بخشی از
سلامت عمومی، تحقیقات پزشکی و ساخت واکسن به کار می‌رود؛
به سوالی واقعی تبدیل شده است
و حالا که ما با مشکلی که گیتس سال‌ها درباره‌اش صحبت کرده است مواجه شده‌ایم،
خیلی زود متوجه خواهیم شد که چگونه این طراح نرم‌افزار
بدون هیچ آموزش پزشکی
می‌خواهد از این ثروت برای کنترل
زندگی میلیاردها نفر استفاده کند.
@bringintoaction
#تمرین #بیل_گیتس #کرونا
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
تصمیمات گیتس گردش میلیون‌ها دلار را تحت کنترل خود درآورده است و
انواع شراکت‌های بین‌المللی را شکل داده و موجب ایجاد بازارهای بهداشتی
برای تولیدکنندگان بزرگ واکسن شده است.
همانگونه که اکنون شاهد هستیم تصمیمات او کل واکنش جهانی به همه‌گیری ویروس کرونا را شکل داده‌اند.
#تمرین #بیل_گیتس #کرونا #واکسن
@bringintoaction
www.tamriin.com
🔷 تا سال‌ها هیچ‌کس نخواهد دانست که مقصر کیست
◾️نوشته حمید نیکخواه

«برای دستفروش‌های خیابان الرشید جنگ با سوتِ جنگنده‌ها شروع می‌شود. سپس صدایی مهیب و گردوخاک، ... تا ساعت‌ها چشم چشم را نمی‎‌بیند و تا سال‌ها هیچ‌کس نخواهد دانست که مقصر کیست ...»

شاید به نظر بیاید که آرایش نیروها، در جاهایی همچون عراق، تا حدی زیادی خود را به روشنی نمایان می‌سازد. عدۀ زیادی در فقر و فلاکت و در میانۀ گلوله و ترس و عزا، روزشان را شب می‌کنند و عدۀ کمی از این بلبشو به اشکال مختلف بیشترین نفعِ سیاسی و اقتصادی را می‌برند. به نظر مرز میان ادبار و اقبال روشنِ روشن است. کافی است نگاهی سرسری به زندگی آدم‌هایی که به نحوی به آنجا مرتبط‌اند داشته باشیم؛ چه می‌پوشند و می‌خورند و سوار چه وسیله‌ای هستند؛ چه منافعی از اینکه در عراق هستند یا ربطی به آنجا دارند، عایدشان می‌شود؛ شبِ روزی که چیزی درمورد عراق می‌گویند، را کجا هستند و چگونه می‌گذرانند و بسیاری موارد عینی و مادی دیگر. شاید به نظر بیاید که موضع‌گیری، در مورد عراق، به راحتی تکلیف را تعیین می‌کند و از آن پس تنها می‌ماند مجادله و مبارزه و ... . اما قضیه لزوماً به این سادگی نیست. یعنی آنگونه که به نظر می‌آید تحلیل تند موضوعات و تعیین‌تکلیفِ صریح با نیروها، نه تنها وضعیت آنجا را سروسامانی نمی‌دهد، بلکه خیال کسی را هم برای آینده‌ای شایدبهتر راحت نمی‌کند.
دولت عراق بعد از تجزیۀ عثمانی در سال 1920 به‌دست انگلیس تأسیس شد و تا 1932 رسماً در قیمومیت بریتانیا قرار داشت. دو خوانش غالب انتقادی از تاریخ این تأسیس و تحقیرها و سیه‌روزی‌هایی که پس از آن تاکنون مردم عراق و بخش‌های بزرگی در این منطقه به آن دچار شده‌اند، وجود دارد، که در اینجا به‌طور خلاصه به آن اشاره می‌کنم و سپس در نسبت با وضعیت کنونی برخی از مسائل سیاسی ایران قرار می‌دهم. خوانش اول از زبان سوزان پِدِرسون تاریخ‌دان کانادایی است که برداشتی (ضد)استعماری از انکشاف امپراطوی بریتانیا را ارائه می‌دهد و خوانش دوم از زبان جسیکا وایت فیلسوف استرالیایی است که با بررسی ِکتاب سرمایه‌داری به‌مثابۀ تمدن از نتینا تزووالا ، برداشتی (ضد)سرمایه‌دارانه از انکشاف امپریالیسم را به دست می‌دهد. علت این‌که پیشوندِ ضد را در پرانتز گذاشتم، برای این است که می‌توان در ضداستعماری یا ضدسرمایه‌دارانه‌بودن این برداشت‌ها اندکی بیشتر تأمل کرد.
www.tamriin.com
@bringintoaction.com
#تمرین #عراق #استعمار
🔷 سطح اول: شرایطی را تصور کنید که با ماشین تصادف کرده‌اید، برای مصاحبۀ کاری در دفترِ گزینش نشسته‌اید، قصد اعتصاب عمومی دارید یا برای خرید کالایی کمیاب به بازار رفته‌اید. در هریک از این شرایط امکانات کلامی، بیانی و اعتراضی خود را که طی سالیان به‌دست آورده‌اید، بکار می‌برید، بدون اینکه نیاز داشته باشید که به صورت بازاندیشانه به این موضوع فکرکنید که آیا از هر یک از این زبان‌ها درست استفاده می‌کنید یا نه. شما در این حالت در موقعیت سادۀ ساینفین قرار دارید: وضعیت ساده (simple/obvious). در این وضعیت ارتباط بین عناصر ضعیف بوده، قوانین از پیش تعریف شده و همه‌ چیز شفاف است. هرکسی می‌تواند امور را همان‌گونه که هست، در این موقعیت ببیند. چنانچه همه می‌دانند X می‌دهد، Y. وقتی تصادف می‌کنیم، به پلیس زنگ می‌زنیم، همانگونه که زمانی که پول لازم داریم، از کسی قرض می‌گیریم، یا وقتی بیماریم، دارو مصرف می‌کنیم.

🔷سطح دوم: حال شرایطی را تصور کنید که در طول یک یا چند سال بارها با ماشین تصادف می‌کنید، بارها برای مصاحبه آماده می‌شوید، بارها اقدام به اعتصاب می‌کنید و ناگزیر شدید که بارها در بازار به جستجوی کالای خاصی بگردید. در این شرایط تمام زبان‌هایی که طبق معمول بکار می‌بردید را با آگاهی متفاوت و بازاندیشانه بکار می‌برید و به آنها در نسبت با آن موضوع تسلط بیشتری پیدا می‌کنید. تا حدی که می‌توانید که به فردی که تازه برای بار اول تصادف کرده یا می‌خواهد برای مصاحبه برود یا اعتصاب کند، کمک کنید. تسلط شما به زبان‌هایی که در اختیار دارید در این روند، از یک‌سو با توسعۀ خود این زبان‌ها در کل زندگی همراه است و از سویِ دیگر، با فراگیریِ زبان‌هایِ دیگری همچون زبانِ تخصصی راهنمایی‌رانندگی، زبان منابع انسانی، زبان مطالبات و اسناد حقوقی و نهادی، و زبان بازارهای خاص. به این صورت در تمام این درگیری‌ها توان زبانیِ شما توسعه می‌یابد. در این حالت به زبان تئوری ساینفین می‌توان شما را در وضعیت پیچیده قرار داد. در موقعیت پیچیده (complicated)، ارتباط قوی بین عناصر وجود دارد، در این وضعیت به دنبال شناخت ناشناخته‌ها هستیم و برای فهمیدن علت X به تحلیل یا تخصص نیاز داریم. در برنامه‌ریزی برای اعتصابی که بیشترین دستاورد را داشته باشد، تمام ملاحظات، دانش و تجربیات خود و دیگران را بکار می‌بندیم و راهبردهای مختلفی را در مقابل هر واکنشی طراحی می‌کنیم، درست همانگونه که اگر بخواهیم کتابخانه‌ای در روستا بسازیم، ضرورت دارد تا دانش، تخصص و اطلاعات لازم برای این کار را داشته و بکار ببندیم.

🔷سطح سوم: حال شرایطی را تصور کنید که تصادفات رانندگی (و مسائل حول و حوش آن همچون وضعیت ترافیک، راه‌ها، جریمه‌ها، فساد سازمانی نیروهای انتظامی، امنیت خودرها و از این‌دست)، پیداکردنِ کار (وضعیت بیکاری، حقوق‌ها و شرایط کاری، تبعیض، استثمار، وضعیت اقتصاد کلان، امکان مهاجرت و غیره)، مبارزات کاری/کارگری (وضعیت طبقاتی، فرصت‌های انقلابی و تهدیدهای سیاسی و امنیتی، دستاوردهای مقطعی و موضعی، سازمان‌دهی، انحراف و انشعاب و …) و سازوکار بازار (تحریم‌ها، واسطه‌ها و دلال‌ها، نظام توزیع، کیفیت کالاها و غیره)، به معضلی جدی، نه دیگر تنها برای شما، بلکه برای بخش بزرگی از جامعه تبدیل می‌شود. در این شرایط، اگر بخواهیم از منظر زبانی و توان و امکانات زبانی به موضوع بنگریم چه اتفاقی برای شما می‌افتد؟ یعنی آیا قدرت زبان اعتراضی شما در طی سالیان در این سطح تقویت شده یا تضعیف؟ علی‌القاعده، شما نه تنها امکان بازاندیشی در زبان‌هایی که دارید را پیش از این پیدا کرده‌اید و به زبان‌های هر حوزه تا حد زیادی مسلط شده‌اید، بلکه امکان انتقال این توانایی را نیز به دست آورده‌اید. اما، عملاً در این سطح شما پا پس می‌کشید و امکان بسط و توسعۀ توانِ زبانی خود را تا حد زیادی از دست می‌دهید. چرا؟ این پرسشی است که در اینجا تا حد کمی به آن خواهم پرداخت. به بیان ساینفین، شما در این مرحله در موقعیت آشوبناک جای دارید. در موقعیت آشوبناک (chaotic) علت و معلول نامعلوم است. کشورهایی که در دوران گذار، موقعیت جنگی و آشوب داخلی قرار دارند، در این وضعیت خواهند بود. ارتباط بین کلیه عناصر ضعیف بوده و تجربه پیشینی که بتوان برای فهم و حل مسأله به آن اتکا کرد وجود ندارد. وضعیت آشوبناک وضعیت کنونی ما در فهم آن چیزی است که دارد بر سرمان می‌آید و ناتوانی در تغییر آن است.

🔸افراد در دو سطح اول عموماً در پی مقاصد شخصی، فضایی برای پیگیری اهدافشان در اختیار دارند، در این فضا رفت و آمد کرده و ورزیده و توانمند می‌شوند. اما در سطح سوم، اگرچه همچنان مقاصد شخصی مورد توجه است، اما امکان ایجاد فضایی مؤثر برای حرکت و تمرین، ورزیدگی و توانمندی عملاً ازدست رفته است.
ادامه در وبسایت تمرین:
www.tamriin.com
@bringintoaction
#تمرین #ساینفین #اعتراض
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
دوربین به دنبال سوژه‌هایش می‌گردد. کارگر پیری که بار سنگینی به دوش دارد. زنانی باچادر در فضای اجتماعی. مهاجرانی احتمالا از افغانستان که به نظر تاجر می‌آیند تا کارگر. دوربین ما را وامی‌دارد موارد خاص را ببینیم و موارد عام را فراموش کنیم. اخباری که هر روز می‌شنویم نیز با ما همین کار را می‌کند.
#تمرین #تاریخ #اخبار
@bringintoaction
www.tamriin.com