тараканни ўлдирганимдан сўнг, оиласи уни кечги овқатга кутаётганини ўйласам..

гапирсам махмадонаман. жим турсам писмиқ.

“self-serving bias” — ютуқларни ўзимизга, мағлубиятларни бошқа омилларга боғлаш.

хаёлингдаги “мукаммал вақт” ҳеч қачон келмаслиги мумкин.

одамлар ўзгаришни хохлайди, лекин ўзгаришга сабаб бўладиган одатлардан воз кечишни истамайди.

сиёсатда дўст йўқ, фақат манфаат бор.

инсоният яратган энг кучли қурол – бу баҳона.

бойлик — нарсаларинг кўплигида эмас, эҳтиёжларинг камлигида.

кимдир сизни ёмон кўрса, бу унинг муаммоси, сизнинг эмас.

ким билан кўп вақт ўтказсанг, шу одамга айланасан.

одамлар вақт етмаслигидан эмас, устуворликларни нотўғри белгилаганидан азият чекади.

мияни формат қилиш имконсиз, лекин уйқу деган нарса бор.

болаликда «уйда қол» дейишса, хафа бўлардим, катта бўлганда эса орзу.

фарзандга мерос қолдиришдан олдин унга қандай яшашни ўргат.

кимнидир синаш учун вақт керак эмас, вазият етарли.

бахт оддий нарсаларда яширинган.

ҳар бир йўқотиш — янги бирор нарсани топиш учун тайёргарлик.

энг қийин жанг — ўзинг билан бўладиган жанг.

ҳаёт қийин эмас, шунчаки биз уни қийинлаштирамиз.