روز مادر و روز زن بر همه‌ی شما مبارک 🥳

ای خُرَّم از فروغِ رُخَت لاله‌زارِ عمر
بازآ که ریخت بی گُلِ رویت بهارِ عمر

از دیده گر سرشک چو باران چِکَد رواست
کاندر غمت چو برق بِشُد روزگارِ عمر

این یک دو دَم که مهلتِ دیدار ممکن است
دریاب کارِ ما که نه پیداست کارِ عمر

تا کی مِی صَبوح و شِکرخوابِ بامداد
هشیار گَرد، هان که گذشت اختیارِ عمر

دی در گذار بود و نظر سویِ ما نکرد
بیچاره دل که هیچ ندید از گذارِ عمر

اندیشه از محیطِ فنا نیست هر که را
بر نقطهٔ دهانِ تو باشد مدارِ عمر

در هر طرف ز خیلِ حوادث کمین‌گهیست
زان رو عِنان‌گسسته دَوانَد سوارِ عمر

بی عمر زنده‌ام من و این بس عجب مدار
روز فِراق را که نَهَد در شمارِ عمر

حافظ سخن بگوی که بر صفحهٔ جهان
این نقش مانَد از قَلَمَت یادگارِ عمر

#حافظ
سهم ما از یلدای امسال :)

مگذار به حال خویش، مگذار مرا
این‌گونه مینداز به تکرار مرا
از عالم، از آدم، از غم، از دم
از هرچه منم سیرم، بردار مرا

#امیر_مرادی

یا قاصدکی در تلۀ پرچین است
یا با دل غنچه، عقده‌ای دیرین است
باران یعنی از تپش دلتنگی
در گوشه‌ای از جهان کسی غمگین است

#امیر_مرادی

#برداشت_آزاد
این روزها که دارم کتاب #مستأجر رو می‌خونم به این مسئله فکر می‌کنم:

وقتی شما در جایگاهی قرار می‌گیرید که کسی قبلا در اون بوده، اغلب آدم‌ها سعی می‌کنند شما رو شبیه اون شخص کنند. این یه واقعیته و خیلی اوقات هم به صورت ناخودآگاه رخ می‌ده.
چرا؟
چون انسان ذاتا از تغییر و تفاوت خوشش نمیاد :))
فکر کنید وسط ترم و بنا به دلایلی به عنوان یک معلم وارد کلاسی می‌شید. واکنش بچه‌ها رو تصور کنید. حالا همون رو به تمامی موقعیت‌ها تعمیم بدید! همه‌ی موقعیت‌هایی که عنوان شما رو کس دیگری در اون محیط داشته یا داره، اون قدیمیه و مدت زیادی هست که اون عنوان رو داره و...

مثال توی ذهنم زیاده ولی مجال نیست!

مرتب با خودش تکرار می‌کرد «من باید دوباره خودم بشم.»
چه چیزی از او فردی خاص می‎‌ساخت؟ چه چیزی او را از دیگران متمایز می‌کرد؟ نقطه‌ی ارجاعش چه بود؟ چه چیزی باعث می‌شد فکر کند من این هستم و آن نیستم؟

#مستأجر
#رولان_توپور

‏«دیروقت است. خسته‌ام. تنهایی مثل خالیِ ورم‌کرده و تاریک توی خمره‌ای سربسته اتاق را پُر کرده. خوابْ پناه‌گاهِ خوبی‌ست: خواب و فراموشی.»

- روزها در راه؛ شاهرخ مسکوب.
@monadchannel

در دیدۀ او کسی چو من حیران نیست
انسان بسیار دیده‌ام، این‌سان نیست
می‌بینم و دیگران نمی‌بینندش
آنی‌ست مرا که دیگران را آن نیست

#امیر_مرادی

با من روزی شکفت چشمان کسی
برخاست سبک، پرندۀ جان کسی
من سیب رسیدۀ درختی دورم
دستی بتکاندم به دامان کسی

#امیر_مرادی

لبی که بوسه‌ی سرخی به شوق چیده‌ای از آن
نگفته بود به تو میوه‌ی رسیده‌ی من بود؟

#مبینا_گل‌صفتان

اگر به هر نفس ما نهفته جان جدیدی
جهان نفس به نفس می‌شود جهان جدیدی

اگر که شرح غمت در سی‌‌ و دو حرف نگنجید
بیافرین به الفبای خود زبان جدیدی

در این نمایش بی‌پرده می‌شویم مبدّل
به قهرمان نو و ضدقهرمان جدیدی

تو شاهنامه‌ی خود باش و رخش تازه بیاور
بزن به یاری یزدان به هفت‌خوان جدیدی

به هیچ قصه دو عاشق اگر به هم نرسیدند
چه غم؟ بیا بنویسیم داستان جدیدی!

#علیرضا_نورعلیپور

هرچند از این زمانه خرسند نبود
حرفی به لبش به غیر لبخند نبود
رفت و همه گفتند از او اما او
آن بود که بود، آنچه گفتند نبود

#امیر_مرادی

فرشیم، اگر زمینمان می‌خواهی
عرشیم، اگر برینمان می‌خواهی
ما آنِ توییم، آنِ تو، کاری کن
کاری کن اگر جز این‌مان می‌خواهی

#امیر_مرادی

فوروارد کنید تا که افزون بشویم 🚶🏻‍♀️

آقا امیرالمومنین‌علیه‌السلام:

دوای دردها،
دیدار با رفیقان است.

@alaviaat | نثر اللئالی،ص۶۶

آخرین پرنده را هم رها کرده‌ام
اما هنوز غمگینم
چیزی در این قفس خالی هست
که آزاد نمی‌شود

#پذیرفتن
#گروس_عبدالملکیان

امیرالمومنین علیه‌السلام:

كُنْ لِمَا لاَ تَرْجُو أَرْجَى مِنْكَ لِمَا تَرْجُو فَإِنَّ مُوسَى ع خَرَجَ يَقْتَبِسُ لِأَهْلِهِ نَاراً فَكَلَّمَهُ اَللَّهُ وَ رَجَعَ نَبِيّاً وَ خَرَجَتْ مَلِكَةُ سَبَإٍ فَأَسْلَمَتْ مَعَ سُلَيْمَانَ ع وَ خَرَجَتْ سَحَرَةُ فِرْعَوْنَ يَطْلُبُونَ اَلْعِزَّ لِفِرْعَوْنَ فَرَجَعُوا مُؤْمِنِينَ.

در آنچه نااميدی، اميدوارتر باش از آنچه به آن اميد بسته ای؛زيرا موسی عليه‌السلام رفت تا برای خانواده‌اش آتش بياورد، خدا با او سخن گفت و مقام پيامبری يافت و برگشت و ملكه سبا رفت و هنگام همراهی كردن سلیمان، مسلمانی اختيار كرد و جادوگران فرعون براي آن كه نزد او عزت يابند به مبارزۀ موسی عليه‌السلام رفتند ولی مومن بازگشتند.

[تحف العقول عن آل الرسول صلی ال، ج 2، ص 208]

محتاجم به دعا