زن جوان، غزلی با ردیف " آمد " بود
که بر صحیفه‌ی تقدیر من مسود بود

زنی که مثل غزل‌های عاشقانه‌ی من
به حسن مطلع و حسن طلب زبان‌زد بود

مرا ز قید زمان و مکان رها می‌کرد
اگرچه خود به زمان و مکان مقید بود

به جلوه و جذبه در ضیافت غزلم
میان آمده و رفتگان سرآمد بود

زنی که آمدنش مثل " آ "ی آمدنش
رهایی نفس از حبس‌های ممتد بود

به جمله‌ی دل  من  مسندالیه " آن زن "
..و "است" رابطه و"با شکوه"مسند بود

زن جوان نه همین فرصت جوانی من
که از جوانی من رخصت مجدد بود

میان جامه‌ی عریانی از تکلف خود
خلوص منتزع و خلسه‌ی مجرد بود

دو چشم داشت - دو سبزآبی بلاتکلیف
که بر دوراهی دریا، چمن مردد بود

به خنده گفت :ولی هیچ، خوب مطلق نیست
زنی که آمدنش خوب و رفتنش بد بود


#حسین_منزوی

شعری که وزنش وسط مسجد جمکران توی ذهن من می‌چرخه :)

در و دیوار گواهی بدهد کآری هست :)

🔺 چاپ اول کتاب « مقدمه‌ای بر فلسفۀ ذهن» منتشر شد


📚 کتاب: #مقدمه‌ای_بر_فلسفه_ذهن
🖊 نویسنده: #ادوارد_فیسر
🖋 مترجم: #شیرزاد_گلشاهی_کریم

🔹 چاپ اول
◽️رقعی، شومیز، ۳۰۰ صفحه
🔹قیمت: ۳۳۳ هزار تومان


برشی از متن:

مشکل هویت شخصی مشکل تبیین این مسئله است که چه چیزی این واقعیت را توضیح می‌‏دهد که یک شخص در طول زمان، با وجود تغییرات چشمگیر در ویژگی‌‏های جسمی و روانی، همان شخص باقی می‌‏ماند. حیات ایتل به صورت یک تخمک بارور‌شده آغاز می‌‏شود. او به سلول لقاح‌‏شده، سپس جنین اولیه و بعد جنین ثانویه تبدیل می‌‏شود. او متولد شده است؛ دوران نوزادی، کودکی، نوجوانی، جوانی، میانسالی و پیری را پشت سر می‌‏گذارد و سرانجام می‌‏میرد. بر اساس برخی دیدگاه‌‏ها، او ممکن است پس از مرگ نیز به حیات خود ادامه دهد (به صورت روح بدون بدن یا به صورت بدنی شبیه‌‏سازی‌‏شده که حافظۀ شخص به آن انتقال می‌‏یابد). ویژگی‌‏های بدنی او در طول زندگی‌‏اش به‌طور قابل توجهی تغییر می‌‏کنند و حتی، اگر پس از مرگ به حیات خود ادامه دهد، ممکن است آن‌‏ها کاملاً نابود ‏شوند. ویژگی‌‏های روانی او نیز به‌طور قابل ملاحظه‏‌ای تغییر می‌‏کنند و، همچنین، ممکن است در نتیجۀ از دست دادن حافظه یا رفتن به کما کاملاً از بین بروند. با‌این‌حال، به‌نوعی به نظر می‌‏رسد یک شخص، و همان شخص، دستخوش همۀ این تغییرات می‌‏شود. بنابراین سؤال این است که چه چیزی باعث می‌‏شود شخص در تمام این مدت همان شخص باشد؟


دربارهٔ کتاب:

کتابِ مقدمه‌ای بر فلسفۀ ذهن یک متن درسی است. مباحث آن برگرفته از مطالبی است که نویسنده در طول سالیان تدریسِ خود در دانشگاه، برای دانشجویان کارشناسی و کارشناسی ارشد مطرح کرده است. و از همین‌رو مطالب آن از وضوح و سادگی برخوردار است و برای فهم محتوای کتاب نیازی به اطلاعات قبلی در مورد موضوع آن نیست. هرچند گاهی اوقات به برخی مسائل تخصصی پرداخته‏ شده است، این موارد به حداقل رسیده‌اند و تا حد ممکن برای خوانندگان آسان شده‌اند.
پرداختن به نظرات موافقان و مخالفان، جامعیت و گستردگی مطالب، طرح نظریۀ ماده و صورت، که به اندیشۀ فلسفۀ سنتی ما بسیار نزدیک است، و نیز ارائۀ نظرات فیلسوفان پرنفوذ معاصر از مزایای این کتاب است.


#نشر_هرمس
#چاپ_اول


@hermesspublication

کسی این کتاب رو خونده؟
یا تعریفی ازش شنیده؟

به جای اینکه خود اشخاص را دوست بدارم خیال محبت گذشته‌ی آن‌ها را به یاد آورده، همیشه دوست یادگارها هستم.

[همان]

#نامه‌های_نیما_یوشیج
#نیما_یوشیج

قلبی را دوست داشتم که مرا دوست می‌داشت.

[همان]

#نامه‌های_نیما_یوشیج
#نیما_یوشیج

ولی خاک
تو با او مهربان باش.
اگر آتش با او مهربان نبود.
اگر زندگی، اگر مرگ با او مهربان نبود.
اگر انسان‌های دیگر با او مهربان نبودند
خاک،تو با او مهربان باش…


#رازهای_سرزمین_من
#رضا_براهنی

از الان به سادات یادآوری می‌کنیم که غدیر نزدیکه :))

اینو واسه ۵تا از سادات بفرست. یکی نفرستاد عید غدیر هیچی عیدی گیرش نیومد و سادات هم نبخشیدنش.

حالا چندتا صلوات برای من بفرستین فعلا تا ببینیم چی می‌شه 🚶🏻‍♀️

کارهای دشوار دنیا،
#مرگ را از یادتان برده است...

_علی‌‌بن‌ابی‌طالب‌علیه‌السلام

@alaviaat | نهج‌البلاغه،خطبه۲۰۴

اینجا.

آه! اگر من یک نقاش بودم با این همه رنگ‌ها که طبیعت در هم ریخته است چه می‌کردم! از آن‌ها متصل می‌ساختم و قلب مشتاق و دیوانه ام را بهتر قانع می‌کردم.

[از نامه‌ی نیما به ارژنگی]

#نامه‌های_نیما_یوشیج
#نیما_یوشیج

صدای قلب نیست
صدای پای توست
که شب‌ها در سینه‌ام می‌دوی
کافی‌ست کمی خسته شوی
کافی‌ست کمی بایستی

#گروس_عبدالملکیان

از تو با مصلحت خویش نمی‌پردازم
همچو پروانه که می‌سوزم و در پروازم

گر توانی که بجویی دلم امروز بجوی
ورنه بسیار بجویی و نیابی بازم

نه چنان معتقدم که‌م نظری سیر کند
یا چنان تشنه که جیحون بنشاند آزم

همچو چنگم سر تسلیم و ارادت در پیش
تو به هر ضرب که خواهی بزن و بنوازم

گر به آتش بریم صد ره و بیرون آری
زر نابم که همان باشم اگر بگدازم

گر تو آن جور پسندی که به سنگم بزنی
از من این جرم نیاید که خلاف آغازم

خدمتی لایقم از دست نیاید چه کنم
سر نه چیزیست که در پای عزیزان بازم

من خراباتیم و عاشق و دیوانه و مست
بیشتر زین چه حکایت بکند غمازم

ماجرای دل دیوانه بگفتم به طبیب
که همه شب در چشم است به فکرت بازم

گفت از این نوع شکایت که تو داری سعدی
درد عشق است ندانم که چه درمان سازم

#سعدی

#نوشته_که:
[درک زمان توسط مغز با ضرب‌آهنگ‌ها تغییر می‌کنه. اون ضرب‌آهنگ می‌تونه ضربان قلب یا موسیقی باشه.
حالا این مسئله کجا جالب می‌شه؟
اینجا که این درک زمانی روی تصمیم‌گیری ما اثرگذاره. یعنی وقتی ضرب‌آهنگ تند باشه، زمان تند‌تر می‌گذره و تصمیم‌گیری‌های ما بی‌ملاحظه و خطرناک می‌شه.
پس حواستون باشه چه وقتی دارید چه آهنگی گوش می‌دید!]

#زندگی_پنهان_ذهن
#ماریانو_سیگمان

این فصل درباره تصمیم‌گیریه و خب بَه 🚶🏻‍♀️

محتاجم به دعاتون دیگه.