نمی‌دونم شماهایی که داستان‌های گوگول رو خوندین هم احساس می‌کنین از نظر سوژه، داستایفسکی ادامه‌دهنده‌ی گوگول بوده یا فقط منم؟

گرچه بلاهت در زنان زیبا خودش موهبتی به شمار می‌رود. به‌هرصورت شوهران بسیاری را می‌شناسم که از بلاهت زنانشان به وجد می‌آیند و آن را نشانه‌ای از معصومیت کودکانه آن‌ها می‌دانند. زیبایی چه معجزه‌ها که نمی‌کند! نقص عقلی زنی زیبا به‌جای آنکه توجه‌ها را از او برگرداند، جذاب‌ترش می‌کند؛ و حتی هرزگی و فساد اخلاقی آنان به‌نظر بی‌ضرر و خوشایند می‌رسد، اما اگر یک زن کمی از زیبایی بی‌بهره باشد باید بیست برابر یک مرد باهوش باشد تا حداقل، اگر نه عشق، کمی احترام به خودش جلب کند.

#بلوار_نیفسکی
#یادداشت_های_یک_دیوانه
#گوگول

باید شعری تازه گفت
آهنگی تازه نواخت
باید در چوبی این باغ ها را
که در رویاهای مان شکل گرفته اند
رو به شهر باز کرد
باید
همه چیز را از نو ساخت
هیچ بادی
لانه ی پرندگان را
دوباره سر جایش نمی گذارد.

#رسول_یونان

شاید جالب باشه که بدونین واژه "چک"، واژه جدیدی نیست.
دهخدا

طرف توی داستان تریاک می‌خواسته
می‌ره پیش یه ایرانی توی پترزبورگ

ببینید دوستان
ریشه و اصالت رو ببینید :))

کاش لطف کنین و حمد بخونین.

اینجا کسی نشسته که پیوسته
دست از خودش نخواسته بردارد
اینجا منم ، کسی که دلش می‌خواست
سر روی زانوان تو بگذارد
 
با هیچ کس به جز تو نخواهم گفت
حرفی که با تو نیز نمی‌شد گفت
چشمت منم ، گذشته‌ی من اینجاست
چشمت گذشته‌های مرا دارد
 
از من نخواه از تو بپرهیزم
از من گذشته از تو بپرهیزم
از من نپرس گریه که می‌گیرم
این ابر از کجاست که می‌بارد
 
از قرن‌های پیش تو را دیدم
پیش از تو دیدمت، پسِ هر دردی
دیدم که دست‌های مرا،  دستی
در باغچه، کنار تو می‌کارد
 
زل می‌زنم به یک پل بی‌پایه
تا رد شوم بدون تو ، بی‌سایه
از معبری که روح و روانم را
از قرن‌های پیش می‌آزارد
 
از من نخواه بی‌تو به پاخیزم
از من گذشته بی‌تو به پاخیزم
باید فرو بریزم و می‌ریزم
این پل مرا همیشه می‌آوارد
 
این دستِ کیست؟ دست من است انگار
برگی که از کنار تو روییده ست
برگ من است ، مرگ من است انگار...
مردن مرا چه ساده می‌انگارد
 
دیدم کسی نشسته که دردش را
با هیچکس به جز تو نخواهد گفت
دیدم پلی شکسته ، که پیوسته
دست از خودش نخواسته بردارد

#حسین_صفا

از ترانه‌سراها، حسین صفا، میثم بهاران
از کهن‌های فارسی، نظامی، عطار، بیدل
از ادبیات ملل، روسیه، آمریکا، فرانسه
از معاصرها، سیمین، منزوی، قیصر
از فیلسوف‌ها، کانت، دکارت

با آدم‌ها اندازه‌ی نزدیک‌بودنشان به این‌ها احساس نزدیکی می‌کنم.
می‌فهمید چه می‌گویم؟ نه؟

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
https://t.me/boride_boride/1326
صائب چه؟
اهل و مرید صائب هم هستید؟

صائب هم خوبه
ولی یه شاعرایی حکم فرقان دارن.

نبودنت
نقشه‌ى خانه را عوض کرده است
و هرچه مى‌گردم
آن گوشه‌ى دیوانه‌ى اتاق را پیدا نمى‌کنم 
احساس مى‌کنم
کسى که نیست
کسى که هست را
از پا درمى‌آورد

#گروس_عبدالملکیان

احساس می‌کنم داستایفسکی بشّه‌ی گوگوله.

اینجا.

این میلاد عزیز و مبارک و حلول ماه رجب مبارکمون.

به دورِ لاله قدح گیر و بی‌ریا می‌باش
به بویِ گُل نفسی همدمِ صبا می‌باش

نگویمت که همه ساله مِی پرستی کن
سه ماه مِی خور و نُه ماه پارسا می‌باش

چو پیرِ سالِک عشقت به مِی حواله کند
بنوش و منتظرِ رحمتِ خدا می‌باش

گَرَت هواست که چُون جَم به سِرِّ غیب رَسی
بیا و همدمِ جامِ جهان نما می‌باش

چو غنچه گرچه فروبستگی‌ست کارِ جهان
تو همچو بادِ بهاری گره‌گشا می‌باش

وفا مجوی ز کس ور سخن نمی‌شنوی
به هرزه طالبِ سیمرغ و کیمیا می‌باش

مریدِ طاعتِ بیگانگان مشو حافظ
ولی معاشرِ رندانِ پارسا می‌باش

#حافظ

خلاصه که
"سه ماه می خور و نه ماه پارسا می‌باش"
این سه ماه رو دریابیم و دُر یابیم ان‌شاالله.

#فراخوان
"ششمین جشنواره سراسری طنز دانشجویی تلخند"

📆 مهلت ارسال آثار تا ۶ اسفند ۱۴۰۲
📞 به شماره ۰۹۱۱۶۰۰۲۳۳۵در فضای مجازی
• در دو بخش شعر و نثر
• موضوع آزاد و زندگی دانشجویی

@znuclop

🆔️@sharif_prm

اما هیچ چیز در این دنیا پایدار و ابدی نیست. حتی خوشی‌های ما لحظه به لحظه رنگ می‌بازند و هرگز در لحظه دوم چون لحظه اول شاد نیستیم و لحظه بعدش نیز کاملا به حالت عادی و همیشگی باز می‌گردیم. درست مانند امواجی که در اثر انداختن سنگی در آب ایجاد می‌شوند و رفته‌رفته محو می‌شوند.

#دماغ
#یادداشت_های_یک_دیوانه
#گوگول

یک شخصیت برجسته با ناامیدی اعلام داشت که هیچ نمی‌فهمد چگونه در عصر روشنگری حاضر چنین افسانه‌های احمقانه و بی‌پایه‌ای رواج عام می‌یابد و متعجب است که چرا دولت و مسئولین در این مورد بی‌تفاوت و بی‌توجه اند. روشن است که این مرد محترم از آن دسته از مردم بود که عادت دارند در هر مورد حکومت را مسئول بدانند، حتی تقصیر مشاجره و نزاع با زنانشان را هم به گردن حکومت می‌اندازند.

#دماغ
#یادداشت_های_یک_دیوانه
#گوگول

مَا رَوَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ اَلْكُلَيْنِيُّ فِي كِتَابِ (اَلرَّسَائِلِ) عَمَّنْ سَمَّاهُ قَالَ: كَتَبْتُ إِلَى أَبِي اَلْحَسَنِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ: أَنَّ اَلرَّجُلَ يَجِبُ أَنْ يُفْضِيَ إِلَى إِمَامِهِ مَا يَجِبُ أَنْ يُفْضِيَ بِهِ إِلَى رَبِّهِ قَالَ: فَكَتَبَ: «إِنْ كَانَتْ لَكَ حَاجَةٌ فَحَرِّكْ شَفَتَيْكَ، فَإِنَّ اَلْجَوَابَ يَأْتِيكَ»

[امام هادی علیه‌السلام فرمود]

مجلسی رحمه الله از «کشف المحجة» سید ابن‌طاووس، و او با سند خود از «الرسائل» کلینی، و او از کسی که نامش را می‌برد نقل می‌کند که گفت: به امام هادی علیه‌السلام نوشتم که: آدمی دوست دارد به امامش برساند آن مطلبی را که می‌خواهد به پروردگارش برساند. امام علیه‌السلام در پاسخ نوشت: اگر حاجتی داشتی، لبان خود را بجنبان، که پاسخت آماده است.