بی‌تو من شبانه با که گفت‌وگو کنم؟
ای حریف صحبت شبانه‌های من، بمان

#حسین_منزوی

به کسی که با تو هر شب همه شوق گفت‌و‌گو بود
چه رسیده است کامشب سر گفتگو ندارد؟

#حسین_منزوی

شبم به نیمه رسید و صدای او نرسید
حریف صحبتم امشب به گفتگو نرسید

#حسین_منزوی

خلاصه که اینگونه 🚶🏻‍♀️

عاجزی‌ام در خرابی زاده من
در خرابی می‌روم بی‌باده من

#منطق_الطیر
#عطار

در میان آه تو دانم که بود
در حقیقت توبه بشکستی چه سود؟

#منطق_الطیر
#عطار

هر که را در عشق چشمی باز شد
پای‌کوبان آمد و جان‌باز شد

#منطق_الطیر
#عطار

ادبیات کهن واقعا خوبه.
وااااقعا خوبه.
اصلا خیلی واااااقعا خوبه.

می‌ری سمت داستانی‌طورها مثل نظامی، یه جور زیبایی می‌بینی.

می‌ری سمت ادبیات عرفانی مثل عطار، یه جور زیبایی می‌بینی.

می‌ری سمت ادبیات حماسی مثل فردوسی، جور دیگری زیبایی می‌بینی.

خلاصه اینکه
دور افتادن از این زیبایی‌ها جفایی بود که جامعه امروز در حق خیلی‌ها کرد. به بهانه‌های مختلف!
شما نگذارید چنین بشه. بچه‌هاتون رو با این‌ها انس بدید. ما به لطافت و زیبایی‌های اینچنینی احتیاج داریم.

خال به پشت لب یکی، طره‌ی مشک‌فام دو
وای به حال مرغ  دل! دانه یکی و دام دو!

وعده‌ی وصل می‌دهی، لیک وفا نمی‌کنی
من به جهان ندیده‌ام مرد یکی، کلام دو!

|امّ هانی|

خطوط را رها خواهم کرد
و هم‌چنین شمارش اعداد را رها خواهم کرد
و از میان شکل‌های هندسی محدود
به پهنه‌های حسی وسعت پناه خواهم برد...

|فروغ|

خسرو و شیرین همدیگه رو دیدن بالاخره :)

در عشق شکیب کی کند سود
خورشید به گِل نشاید اندود

#خسرو_و_شیرین
#نظامی

مهین‌بانو (عمه‌ی شیرین) به شدت خانم خردمندیه!

پس مردان شدن مردی نباشد
زن آن به کش جوانمردی نباشد

بسا گل را که نغز و تر گرفتند
بیفکندند چون بو برگرفتند

بسا باده که در ساغر کشیدند
به جرعه ریختندش چون چشیدند

#خسرو_و_شیرین
#نظامی

کتاب‌ها زیادن، ما و جیب ما کم.

مشنو ای دوست که غیر از تو مرا یاری هست
یا شب و روز به جز فکر توام کاری هست

به کمند سر زلفت نه من افتادم و بس
که به هر حلقه موییت گرفتاری هست

گر بگویم که مرا با تو سر و کاری نیست
در و دیوار گواهی بدهد کآری هست

هر که عیبم کند از عشق و ملامت گوید
تا ندیده‌ست تو را بر منش انکاری هست

صبر بر جور رقیبت چه کنم گر نکنم
همه دانند که در صحبت گل خاری هست

نه منِ خام طمع عشق تو می‌ورزم و بس
که چو منْ سوخته در خیلِ تو بسیاری هست

باد، خاکی ز مُقام تو بیاورد و ببرد
آب هر طیب که در کلبه عطاری هست

من چه در پای تو ریزم که پسند تو بود
جان و سر را نتوان گفت که مقداری هست

من از این دلق مُرَقّع به درآیم روزی
تا همه خلق بدانند که زُنّاری هست

همه را هست همین داغ محبّت که مراست
که نه مستم من و در دور تو هشیاری هست

عشق سعدی نه حدیثیست که پنهان مانَد
داستانیست که بر هر سر بازاری هست
 
#سعدی

اینجا.