اگه دوست داشته باشین می‌تونم کامل توضیح بدم ولی اینجوری مجبور بودم یه عالمه‌ از کارهاش که تا حالا ازش خوندم رو اسپویل کنم که حیفه

واسه همین چندان مثال نزدم اینجا که چرا اینجوری فکر ‌می‌کنم

طرف اومده تو توییتر نوشته "چرا تو ایران انقدر داستایفسکی می‌خونن؟ وقتی یکی کتابای اون جزو اولین کتاباییه که میگه خونده، من احساس میکنم کتابخون درست و حسابی نیست فقط چون داستایفسکی ترنده خونده" :))))))))))))))))))

بابا

به خدا دارم نمی‌تونم دیگه آدما رو

بعد حالا جالبه ازش پرسیدن خب شما بهتر از داستایفسکی سراغ داری بگو بخونیم گفته من هیچوقت ازش نخوندم چون فکر می‌کردم به خاطر مدیا و رسانه معروف شده

کمک

مگه جوجو مویزه؟ مگه کالین هووره؟ مردی از قرن نوزدهم تا حالا دارن کتاباشو می‌خونن در تمام جهان اخه ترند چیه 😭😭😭

وا

عه

پینترست فیلتر نیسسسست

شاید براتون عجیب باشه و شاید خیلیا هم باهام موافق نباشن
ولی من اینو بین کارای کینگ خیلی دوست دارم =]

اصلا هم در ظاهر داستان خاصی نداره‌ها
در مورد یه اقاهه‌ست که بدون این که ظاهرش تغییری بکنه داره وزنش کم می‌شه
حالا نمیدونم کینگ خواسته پشت داستان مفهوم خاصی رو قایم کنه یا نه، ولی برای من خیلی داستان دوست‌داشتنی‌ای بود

انگار کینگ اومده بود اون "تعالی" روح رو تبدیل کرده بود به این که لیترالی بری بالا :))) خیلی داستان آروم و نازیه

در این حد بگم بهتون که اگه یه روز راهم بیوفته به فاضلاب پاریس، گم نمی‌شم

رایبد واقعا دست روی عناوین جالبی میذاره

جدی این قضیه که فارسی محاوره با فارسی نوشتاری و کتابی انقدر تفاوت داره، توی ترجمه تبدیل به یه مسئله‌ی مهمی می‌شه.
توی انگلیسی خب تا وقتی از کلمات خیلی خاص و قلمبه سلمبه استفاده نکنن عملا تفاوتی بین زبان محاوره و و متن نوشتاری وجود نداره.
واسه همین متن اصلی کتاب رو که میخونی میبینی خب یه چیز ساده‌ی نرمالیه اونوقت همون تو ترجمه شده "نگاهم را به چشمان نافذش دوختم"