جون مادرت بکش بیرون

وای

تقریبا ۲۰۰ صفحه‌ست که فقط داره در مورد این سنگر حرف می‌زنه

دیگه کم کم دارم نمی‌تونم

یه کار دیگه‌ای هم که کینگ می‌کنه اینه که خیلی ماهرانه واقعیات تاریخی رو با جزئیات فیکشنال قاطی می‌کنه

اکثرا همه‌ی کتاباش یه بعد سیاسی دارن
و خیلی وقتا حتی شخصیت‌های داستان‌هاش آدم‌هایی رو از نزدیک می‌بینن که توی تاریخ [آمریکا] نقش مهمی داشتن
و این برخورد واقعیت با فیکشن بدون هیچ "مرز" مشخصی اتفاق میوفته. یعنی خیلی خوب ترکیبشون می‌کنه جوری که نمی‌شه تشخیص داد تا کجاش کار تخیل خودشه و تا کجاش واقعی و این داستان رو خیلی باورپذیرتر می‌کنه

ولی کینگ باید دست از استفاده از اسمای ج دار برداره 🙏
جیمز (فامیلی/۱۹۲۲)
جانی (منطقه‌ی مرده)
جِیمی (بعدا)
جک (درخشش)
جیک (۱۱.۲۲.۶۳)
جیمیسن (فامیلی/موسسه)
دقت کرده بودین؟ :)

برام سواله که این کارش عمدیه یا نه

برای اولین بار، به جای محاوره‌ای نوشتن، مرورم رو کتابی و ادبی نوشتم.

از تلگراف تلگرام متنفرم

این همه تغییرات داده به همه چیزش بعد این هنوز همون مزخرف سابقه

قراره به یکی از محبوب‌ترین کتابای نویسنده‌ی مورد علاقه‌م هیت بدم

به حق چیزای ندیده

ایشونم تموم شد

۱۶ تا 🥸

حالا تو راه چی بخونم

هوم

شاید؟

چیزی که قراره به عنوان بوک‌مارک ازش استفاده کنم 😌