از صبح باز وصل نمیشد 🤡

+ 🤲

قطع کردن اینترنت = ۳ سوت
وصل کردن اینترنت = انشالله تا ۲۴ ساعت آینده انجام میشه ( تکرار برای ۳ هفته)

💬ArASH
@Kafiha

وای یه ساعت رفتم توییتر به اندازه‌ی یه سال اعصابم خورد شد

حاضرم صب تا شب، شب تا صب با پروکسی و انواع فیلترشکن و وی‌پی‌ان و هر سوراخ و روزنه‌ای برای دسترسی به اینترنت سر و کله بزنم، اما یک دقیقه نت ملی تحمیلی شما رو باز نکنم.

صد تا شبکه و خبرگزاری و سایت دارید، همه موبه‌مو یک حرف می‌زنند! وقتی از روزنامه تا صداوسیما، از خبرگزاری ظاهراً خصوصی تا ایرنا همه یک حرف می‌زنند، دیگه چه لزومی داره این‌همه سایت و شبکه؟

به همین دلیله که ما بیرون از اینترنت درست مثل ماهی بیرون از آب، بال‌بال می‌زنیم. حس خفگی داریم. همه‌مون مثل ماهی روی شن داغ باله کوبیدیم، تا یه روزنه‌ای به آبِ اینترنت پیدا کنیم. نمی‌بینید؟ نمی‌بینید جون‌کندن رو به نت ملی ترجیح می‌دیم؟ دلیلش اینه اینترنت تنها روزنه تنفس ماست. آره! خفه می‌شیم. اما خفگی رو به نت ملی و اپ‌هاتون ترجیح می‌دیم.

الان هم بابت هیچی التماس نمی‌کنیم. اینترنت حق مسلم ماست.

@Garajetadayoni | گاراژ

گنج پیدا کرده بود :)

از ساعت ۴ اینستام رندوم بدون فیلترشکن وصل شد
و از اون موقع گریه کردم تا حالا

اعتراضات اخیر مصداق بارز اون تکنیک بنه‌جسریت توی تلماسه‌ست که مشخص می‌کرد کی آدمه و کی حیوون

سریال که میبینم به این فکر میکنم که یعنی کدوم یکی از اون آدما هم داشتن اینو میدیدن و هرگز نتونستن آخرشو ببینن

بعد راستش خجالت میکشم

اگه برای شما هم سواله که چرا

یه جورایی انقدر این درد بزرگه از این که نمیتونم درست هضمش کنم از خودم شرمنده میشم. و از این که پناه بردم به بی وقفه کتاب خوندن و یه چیزی دیدن صرفا برای فرار از خودم و فرار از فکر کردن و فکر کردن و فکر کردن

راستش از وقتی که دوباره آنلاین شدیم همه‌ش دوست داشتم یه چیزی بنویسم
یه چیزی بگم
که فقط همه‌ی این فکرا و همه‌ی این حرفا از دلم بیاد بیرون
ولی نشد
می‌خواستیم با محمدحسین برای باز کردن ژانری یه متن بنویسیم. هزار بار نوشتم و پاک کردم. انگار که بلد نباشم کلمه ها رو چجوری بذارم کنار هم. انگار اصلا کلمه‌ای بلد نباشم. الانم باورم نمیشه که تونستم اینا رو بنویسم ولی انگار یه سدی شکست بالاخره

انگار کل مملکت نفسشو حبس کرده

Still awake

دیشب داشتم والیوم ۵ هارت‌استاپر رو می‌خوندم

و اینجوری بود که دنبال این بودن که ببینن دوست دارن برن کدوم دانشگاه. برای همین یه لیست نوشتن و با ماشین راه افتادن که دونه دونه به این دانشگاه‌ها سر بزنن و از بینشون اونی که بهش علاقه دارن رو پیدا کنن. خود دانشگاه بابت شب موندنشون بهشون توی خوابگاه خودش اتاق میداد و یکی از دانشجوهای سال بالایی رو میفرستاد تا براشون یه تور کامل کوچولو بذاره و همینجوری مسیرشون رو ادامه می‌دادن.

اینو مقایسه کن با نحوه‌ی وارد شدن ما به تیمارستان‌ فضای آکادمیک ایران =)))

خیلی بدبختیم بچه‌ها
خیلی
و آدم همچین مواقعی یهو یه در جدیدی از فلاکتی که داریم تجربه می‌کنیم به‌روش باز می‌شه. می‌بینی وع اینجای زندگیمون هم که قهوه‌ایه و من حواسم نبوده

بچه‌ی همسایه بالاییمون واقعا جن‌گیری لازم داره

امروز فهمیدم اون بنده خدایی که می‌گفت از زمان صفویه گ- واقعا راست می‌گفت
همه چی از همونجا شروع شد

((((((((((((((((((((((((((: