+ کتاب پیج، تو راه

رایریا: آومپارتا | مایکل جی سالیوان | #قاچ

ببینین من رویس رو واقعا دوست
ولی هادرین >>>>>>>>>>

انقدر ذوق داشتم از این برعکس عکس گرفتم 😭😂

پیشنهاد من به شما اینه که تا ویدا فروش ویژه داره، ۴ تا جلد اول وارکرفت رو بزنید تو گوشش 🥸 بعدا نگید نگفتی

کاری که بنده کردم
هه هه هه

هرکس بهتون گفت فلان مترجم تونسته لحن کینگ رو دربیاره دروغ گفته.
مثال ساده‌ش چیه؟ کینگ می‌آد از فرهنگ کوچه‌بازاری استفاده می‌کنه برای توصیف حس‌وحال و فضا. مثلا یه اصطلاحی رو می‌آره تو دیالوگ شخصیتش که فقط در اون سال ازش استفاده می‌شده. کسی که از بچگی آمریکا بوده ممکنه این اصطلاح رو بشناسه ولی مترجم چطوری می‌خواد تو متن نشون بده اون اصطلاح مال چه دوره‌ای بوده؟ فقط می‌تونه پانوشت بزنه. ولی اون تاثیری که توی متن می‌ذاره رو نداره.

مثلا فکر کنید یکی پنجاه سال دیگه می‌خواد داستانی از تهران 1404 بنویسه. یکی از شخصیت‌هاش همه‌ش از عبارت فعععععک نکنم استفاده می‌کنه. شما اگه ایرانی نباشی و اون زمان گوشی نداشته باشی نمی‌تونی بفهمی چرا یکی باید هی بگه فعععععک نکنم.

مثالی که دیشب برخوردم بهش بازی تو کوچه بود. سکه‌پرانی. بچه‌ها اون دوره خیلی این بازی رو انجام می‌دادن. ولی کینگ نمی‌آد این رو بگه. خیلی ساده می‌گه بچه‌ها بازی سکه‌پرانی می‌کردن. و این برای کسی که آمریکا بزرگ شده ممکنه کافی باشه که طرف فضای اون لحظه رو درک کنه ولی ما که اصلا نمی‌دونیم سکه‌پرانی چیه چه برسه به اینکه حس و حال بازیش رو بگیریم.

ولی آیا این لحن کینگ خیلی تاثیر می‌ذاره رو داستان؟ در حدی که شما بگی نه این کتاب رو ترجمه نمی‌خونم کلا؟ خیر. اشتباه. شما هر کتابی از کینگ دستتون رسید بخونید. بعدا ازم تشکر می‌کنید.

یه جا مستقر بشم یه توضیحاتی اد کنم به حرفای مبینا

خب

من توی اون متنی که برای مرور درخشش نوشته بودم به این نکته اشاره کردم که وقتی میگیم "لحن" کینگ، واقعا یه چیزی وجود داره که بهش اشاره می‌کنیم. الانم واسه همین این پیام مبینا رو فور کردم چون در این راستا، مثال جالبی داشت.
حالا شاید نباید بهش گفت لحن؟ در مورد کینگ البته. چون منظور صرفا شیوه‌ی بیان نیست، بلکه خیلی چیزای مختلفی رو شامل میشه، مثل همین مثال مبینا، که بیشتر "سبک" شاید باشه؟
ولی خلاصه خیلی نویسنده‌هایی که سرشون به تنشون می‌ارزه واقعا قلمشون شخصیت خودش رو داره

چطور که مثلا تو اگه یه متنی از دولت آبادی رو بذاری کنار احمد محمود، تفاوتشون عین روز روشنه، خب در مورد نویسنده‌های خارجی هم همینطوره

این که یه مترجم بتونه توی متن ترجمه همچنان حس و حال قلم خود نویسنده رو حفظ کنه واقعااااا کار آسونی نیست، به خصوص در مورد بعضی نویسنده‌ها که کلی بازی‌های کلامی دارن. حالا ولی این باعث نمیشه که بگیم فلان کتاب رو نخونین چون "لحن" رو درنیاورده. ترجمه باید صحیح و دقیق و روون باشه حالا هر چقدر بتونه به متن اصلی نزدیک تر باشه، چههههه بهتر

و قطعا ما هم نمی‌گیم خب دیگه نمی‌شه توی متن سبک نویسنده رو نشون داد پس هیچی. با پانوشت‌های مناسب و به‌جا که مربوط باشن و گویا باشن و واقعا فکر شده باشه پشتشون می‌شه تا 70 درصد منظور رو رسوند.

از روزایی که با سردرد شروع میشه متنفرم