دیدین توی بحث ها وقتی یه نفر داره از یه مشکلی در مورد خودش صحبت میکنه ما می‌گیم "اتفاقا منم..." و از تجربه خودمون در مورد اون مشکل میگیم؟ "خیلی" وقتا، این کار اشتباهه.
ما فکر میکنیم داریم بحث رو پیش می‌بریم. شاید فکر می‌کنیم داریم به اون آدم اطمینان می‌دیم که درکش می‌کنیم و می‌فهمیم که چی می‌گه. بله این تا یه جایی درسته‌. ولی برای این که به اون فرد این احساس رو بدیم که واقعاااا داریم به "اون" گوش می‌کنیم، به جای این که از خودمون بگیم، باید بهش کمک کنیم تا توی بحث عمیق‌تر بشه. ازش سوال کنیم تا بتونه با جزئیات بیشتری از احساسش و حال و هواش بگه و...
با از خودمون گفتن فقط بهش این حس رو منتقل می‌کنیم که خب... می‌خوایم از خودمون بگیم! نه این که در مورد اون بشنویم. این بخشی از کتاب "باید به هم گوش بدهیم" بود که نشر مون زده

و این درست گوش دادنه، چیزیه که واقعا کمیابه
به خصوص بین ما ایرانیا
چون خیلی سریع وارد مسابقه‌ی کی از همه بدبخت تره میشیم

کمانچه یکی از بهترین سازهای جهانه

امسال از نمایشگاه هر چی بخوام میخرم (میخوام با اسلحه برم هر غرفه)

سلامممم
امسال شماهم غرفه‌ای؟ کدوم نشر؟ 🫂✨

سلام سلااام
نه من تو غرفه خاصی نیستم

یه هفته مریض بودم همچین از کارای دانشگاه عقب موندم انگار چه خبره

من فکر میکردم بیلی سامرز رو ترجمه الکترونیکیش رو دارم

ولی ندارم مثل این که 🤨

کنکله

دستم به کارای دانشگاه نمیره

ای بابا

وا 😐

یه یارویی رندوم بهم پیام داده میگه هزینه کافه رو بزن 😐😂😂😂😂

لایک
وات؟

بعد بهش میگم شما؟ میگه اگه نمیخوای بدی بگو 😂😂

از بین اینا فعلا فقط تمام خشم من رو تموم کردم