فکت:
تو گودریدز ادیشن باژ نیست 🤨 کاش اضافه کنن

پ.ن: لازم دونستم مجدد ذکر کنم که به عنوان کار کودک و نوجوان بهش نگاه کنین.
از لحاظ شخصیت پردازی زیاد قوی نیست و همه چیزش یه جورایی هول‌هولکی پیش میره تو داستان و کلا سطح بالایی نداره کتابش. اوکی؟

احساس کردم زیادی مثبت نوشتم ریویو رو 😂

شلیک به معترضان: این راهکار نیاز به هیچ توضیحی ندارد زیرا از دوران بسیار قدیم تا امروز همیشه مورد استفاده قرار گرفته است. شلیک به معترضان راه خروج آسانی از هزارتوی ناآرامی‌هاست اما این راهکار را غالباً رهبران خودکامه‌ای به کار گرفته‌اند که هیچ خلاقیتی نداشته‌اند، ولی به هر حال گاهی هیچ راهی جز مقابله مستقیم با معترضان نیست. ‏«اگر مجبور به انتخاب این راهکار شدی، وظیفه شلیک به معترضان را به نیروهای مسلحی واگذار کن که تبعه کشورت نیستند و به عنوان مزدور استخدام شده اند.» این نیروها، برخلاف نیروهای داخلی، با تردید و عذاب وجدان کم‌تری مردم نافرمان را خواهند کشت زیرا هیچ نقطه اشتراک قومی، مذهبی یا فرهنگی‌ای با آن‌ها ندارند. ‏«اگر مجبور به تعقیب و کشتار معترضان در خیابان‌های شهرهایت شدی، ادعا کن آنان مشتی تروریست، خرابکار و جنایتکارند که سربازان و سپاهیان حامی نظم و قانون را کشته و اموال و مغازه‌های مردم را غارت کرده اند.»
بعداً همه‌شان را بکش تا هیچ‌کس نتواند خلاف داستان تو حرفی بزند.

• خودآموز دیکتاتورها / رندال وود، کارمینه دولوکا

:)

یادم نمیاد آخر هیچ کتاب دیگه ای انقدر بهت زده بوده باشم

چرا یادم اومد

غبرستان

ولی الان از اون موقع هم بهت زده ترم

سفر کوانتومی وال تنها
ایمان سرورپور
نشر ایجاز

نظرم در مورد کتاب:

این کتاب، مثل یه آغوش گرم و مهربونه :) داستانش در مورد یه واله که از بقیه وال‌ها بزرگتره اما هیچ کدوم از وال‌های دیگه صداش رو نمی‌شنون. در نتیجه وال بیچاره فکر می‌کنه نمی‌تونه حرف بزنه و همیشه تنها، افسرده و گوشه‌گیره.

یه روز، می‌شنوه که وال‌هایی که براشون احترام زیادی قائل بود و دوستشون داشت، دارن پشت سرش چیا می‌گن و دلش می‌شکنه و اینجوری می‌شه که تصمیم می‌گیره شهر وال‌ها رو ترک کنه تا بره دنبال صداش و رویاهای خودش.

نمی‌دونم چیزی در مورد نهنگ ۵۲ هرتز می‌دونید یا نه ولی یه نهنگی هست که مثل وال داستان ما، هیچ نهنگ دیگه‌ای صداش رو نمی‌شنوه چون فرکانسش تو بازه شنواییشون نیست و مثل نهنگ داستان ما، تنها‌ست. این کتاب، همون اول من رو یاد اون نهنگ انداخت :)

داستانش خیلی ساده و روونه. در واقع یه چیز دیگه‌ای که این کتاب من رو یادش انداخت، شازده کوچولو بود. ما تو این داستان هم مثل شازده کوچولو، همراه و همسفر کاراکتر اصلی می‌شیم و اون رو تو سفری که درواقع برای شناخت بیشتر خودش آغاز کرده، همراهی می‌کنیم. این سفر ۲۰ سال طول می‌کشه و وال داستان با موجودات مخالفی هم مسیر می‌شه که هر کدوم به حل بخشی از درگیری‌های ذهنی و درونی اون کمک می‌کنه. حالا بعضی‌هاشون با دوستی و بعضی‌هاشون هم با دشمنی!

تم کلی کتاب بیشتر بر پایه مسائل روانشناسی و مرتبط با خودیاریه. مسائلی مثل افسردگی، تنهایی، میل به خودکشی، نداشتن اعتماد به نفس، خودشناسی و غیره و غیره، همه به طریقی توی داستان مطرح می‌شن و وال ما به مرور زمان و تو مسیر سفرش یاد می‌گیره که چطور با هر کدوم از این زخم‌ها که زندگی به روحش زده، کنار بیاد و حتی درمانشون کنه.

واسه همین می‌گم مثل یه آغوش مهربونه :) آغوش کسی که مشکلات تو رو درک می‌کنه و اونها رو تجربه کرده و بهت می‌گه تنها نیستی و از پس حل کردنشون بر میای.

اگه به کتاب‌هایی که تو این زمینه هستن علاقه دارین پیشنهاد می‌کنم حتما حتما این کتاب رو بخونید‌. من شخصا از خوندنش خیلی لذت بردم.

#مرور #دیدگاه #بوکولو

لینک پست کتاب توی اینستاگرام:

https://www.instagram.com/reel/C3Ir_pFK54M/?igsh=MTZndmR3aTN5bTNnZQ==

یادم رفت این هفته بیام از a little life براتون بگم

میگم

اینجا رو ببینی میگی اوه چه خوب چه مرتب

بعد من میام عقب تر...

باید یه کتابخونه دیگه بگیرم 🤧

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
می‌تونی کتابا رو بدی به مشتاقان :))

چشم عباس آقا🗿😂

جنون مکزیکی چقدر خوبهههه

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
بعد بنویس ازش ببینیم ارزش داره با این قیمتا