میدونی یه چیزی هست بین طرفدارای سبکای موسیقی آلترناتیو که وقتی آهنگا "وایرال" میشن دیگه بهش به عنوان پاپ نگاه میکنن و شروع میکنن هیت دادن. کیفیت کار مهم نیست سایز و دامنه‌ی جذب مخاطب تعیین میکنه که این بند اصیله یا نه.

میفهمم اینو ولی اینم هیچوقت واقعا درک نکردم

خب اگه یه چیزی وایرال شده یعنی یه مشخصه‌ای توش هست که آدمای خیلی زیادی فارغ از سلیقه و غیره باهاش حال کردن. شاید بتونی اسمشو بذاری "عوام پسندانه" مثلا! که همیشه هم چیز خوبی نیست ولی در مورد یه چیزی مثل موسیقی که موسیقی خوبی هم هست، خب ایرادش چیه؟

دیگه هیت دادن نداره که. این که گاهی 💩ش درمیاد و آدم اعصابش خورد میشه رو میفهمم ولی این که بگی نه متالیکا فلانه یا نیکل‌بک فلانه فقط به خاطر این که مین استریمن، خب به نظرم منطقی نیست

حالا متالیکا به اندازه نیکل‌بک هیت نمیگیره ولی پیروی این موضوع، در مورد اونا هم خیلی شنیدم که میگن اگه متالیکا فنی پس اونقدرا هم متالهد نیستی چون اونا رو دیگه عالم و آدم گوش دادن

الان همینو میشه در مورد این کتابایی که یهو وایرال می‌شن هم گفت. خب اگه کتاب خوبی باشه، ایرادش چیه؟ منظورم اینه

به صرف وایرال شدن نباید هیت داد

میدونین احساس میکنم این تفکر جمعی بینمون جا افتاده که سلیقه عمومی جامعه چیز بدیه 😬 که لزوما هم اشتباه نیست اگه آدم واقع بین باشه 😂 ولی همیشه هم درست نیست

که اینطور
اوکی
و اینکه این چه کاری بود دخترررر
ی اهنگ چشم من داربوش گذاشتی انگار وسط یه رابطه ی ده ساله و شکست خوردم که طرف رفته منم نمیتونم هیچ کاری بکنم
نه عاشق بشم
نه مثل قبل زندگی کنم

بازم داری ازینا؟

نمی‌دونم این چه کاریه داریوش با آدم میکنه واقعا :))))))

داریوش گوش کنیم اصلا 😔😂

اینم گوش کنیم چون یه تیکه از قلب منه 🧚🏻‍♀

آقای اشتاین بکِ عزیزم،
این کتابتون سختمه.

#معرفی_کتاب 🤓

تابوت سرگردان
حمیدرضا شاه آبادی
نشر افق

امتیاز من: 4.5/5 ⭐️⭐️⭐️⭐️

نظرم در مورد کتاب:

صمد دانشجوی پزشکی دارالفنونه که دستی هم بر آتش شعر و شاعری داره. سر همین موضوع به دعوت شخص خود ایرج میرزا داره می‌ره تبریز که شعرهاشو توی مجلس شعرخوانیِ اونجا بخونه. اما صمد تنها نیست! همراهش یه نظامیِ بداخلاق، یه تاجر خسیس و غلامش، یه کتابفروش، یه مرد روستاییِ ناشنوا و... یه جسد هست! صمد داره یه جسد می‌بره تبریز!!!!! اما چرا؟؟؟ و چه ماجراهایی توی جاده در انتظار این گروه عجیب و غریبه؟

آقا من خیلی دوسش داشتممم 😍 این کتاب در اصل کار نوجوانه و وقتی شروعش می‌کردم حواسم به این موضوع بود که توقعم چندان بالا نباشه ولی وااقعاااا خیلی بهتر از چیزی که توقع داشتم بود.

داستان خیلی سرگرم کننده‌ست و خط روایی جالبی داره، اینجوری که بخشی از داستان با فلش‌بک روایت می‌شه و اون فلش‌بک‌ها هم برعکس می‌رن! و فصل‌های کتاب جالب به هم متصل می‌شن. شخصیت‌ها هم بانمکن و هر کدوم معمای جدیدی رو به داستان اضافه می‌کنن.

تا یه جاهایی که پیش رفت فکر می‌کردم قراره خیلی "اسکوبی دو"طور همه چیز با یه توضیح منطقی و جنایی-معمایی مانند، حل بشه ولی غافلگیر شدم! و داستان خیلی بیشتر به ژانرِ اصلیش، یعنی وحشت، و همچنین ژانر فانتزی نزدیک شد.

من فکر می‌کردم این کتاب اولین کتابی باشه که از آقای شاه آبادی می‌خونم ولی بعد یادم اومد که در واقع سومین کتابه! و ازشون "دیلماج" و "اعترافات غلامان" هم خوندم. این که دوره‌ی زمانی و تاریخی داستان خیلی از کتاب‌هاشون رو بر مبنای قاجاریه می‌ذارن برام خیلی جالبه :))) دوست دارم بدونم چرا؟ ولی به هر حال خیلی خوب اون دوره‌ رو تو ذهن آدم تصویر می‌کنن.

خلاصه خیلی روون بود و خیلی از خوندنش لذت بردم. و گذاشته بودم شب‌ها بخونم که این لذت و هیجان خوندنش رو دوچندان کرده بود :)) به عنوان یه کار سرگرم کننده‌ی تالیفی واقعا کار خوبی بود. چه به عنوان یه نوجوون و چه به عنوان بزرگسال می‌شه از خوندنش کیف کرد.

لینک معرفیش توی اینستا:

https://www.instagram.com/p/DCg-XB3oMDD/?igsh=dHFvaXFjam15M2ht

#مرور #ریویو #هیولاشناس #بوکولو

سلام
یه راهکار میگی برای وقتایی که کتابی که می‌خونی رو اصلا خوشت نیومده و گیر کردی توش؟
نمیتونم بزارمش کنار چون آدم کمالگرایی هستم، چیزی نصفه نیمه باشه می‌ره رو مخم چیز دیگه ای نمیتونم بخونم
و کنارش هم نمیخوام چیز دیگه ای شروع کنم
چیکار کنم؟
کتاب poor folk داستایوفسکی رو دارم میخونم، دو نفر همش دارن به هم نامه میدن، هیچ کاری نمیکنن، هیچ اتفاقی نمیوفته، داره می‌ره رو مخم، کل داستان نامه‌س😩

سیلام گل

راستش خیلی سوال سختی پرسیدی 😂 ولی بهترین راهی که به نظرم میرسه و خودم هم امتحان کردم اینه که تعداد صفحات باقی مونده رو اومدم پخش کردم. مثلا گفتم روزی ۲۰ صفحه می‌خونم.

اینجوری تبدیلش میکنی به یه پروژه‌ی روزمره و دیگه فارغ از این که با داستان حال میکنی یا نه هر روز انقدر می‌خونی که تموم شه 🥸