وصیت نامه آلبرت_انیشتین:
آن لحظه فرا خواهد رسید که دکتر بگوید مغز من از کار افتاده است و به هزار علت دانسته و ندانسته زندگیم به پایان رسیده است.
در چنین روزی، تلاش نکنید به شکل مصنوعی و با استفاده از دستگاه، زندگیم را به من برگردانید و این را بستر مرگ من ندانید. بگذارید آن را بستر زندگی بنامم. بگذارید جسمم به دیگران کمک کند که به حیات خود ادامه دهند.
چشمهایم را به انسانی بدهید که هرگز طلوع آفتاب، چهره یک نوزاد و شکوه عشق را در چشم های یک زن ندیده است.
قلبم را به کسی هدیه بدهید که از قلب جز خاطره ی دردهایی پیاپی و آزار دهنده چیزی به یاد ندارد.
خونم را به نوجوانی بدهید که او را از تصادف ماشین بیرون کشیده اند و کمکش کنید تا زنده بماند تا نوه هایش را ببیند.
کلیه هایم را به کسی بدهید که زندگیش به ماشینی بستگی دارد که هر هفته خون او را تصفیه می کند.
استخوان هایم، عضلاتم، تک تک سلول هایم و اعصابم را بردارید و راهی پیدا کنید که آنها را به پاهای یک کودک فلج پیوند بزنید.
هر گوشه از مغز مرا بکاوید، سلول هایم را اگر لازم شد، بردارید و بگذارید به رشد خود ادامه دهند تا به کمک آنها پسرک لالی بتواند با صدای دو رگه فریاد بزند و دخترک ناشنوایی زمزمه باران را روی شیشه اتاقش بشنود.
آن چه را که از من باقی می ماند بسوزانید و خاکسترم را به دست باد بسپارید، تا گلها بشکفند. اگر قرار است چیزی از وجود مرا دفن کنید بگذارید خطاهایم، ضعفهایم و تعصباتم نسبت به همنوعانم دفن شوند.
گناهانم را به شیطان و روحم را به خدا بسپارید و اگر گاهی دوست داشتید یادم کنید. عمل خیری انجام دهید، یا به کسی که نیازمند شماست، کلام محبت آمیزی بگویید.
اگر آنچه را که گفتم برایم
انجام دهید، همیشه زنده خواهم ماند…
#آلبرت_انیشتین
آن لحظه فرا خواهد رسید که دکتر بگوید مغز من از کار افتاده است و به هزار علت دانسته و ندانسته زندگیم به پایان رسیده است.
در چنین روزی، تلاش نکنید به شکل مصنوعی و با استفاده از دستگاه، زندگیم را به من برگردانید و این را بستر مرگ من ندانید. بگذارید آن را بستر زندگی بنامم. بگذارید جسمم به دیگران کمک کند که به حیات خود ادامه دهند.
چشمهایم را به انسانی بدهید که هرگز طلوع آفتاب، چهره یک نوزاد و شکوه عشق را در چشم های یک زن ندیده است.
قلبم را به کسی هدیه بدهید که از قلب جز خاطره ی دردهایی پیاپی و آزار دهنده چیزی به یاد ندارد.
خونم را به نوجوانی بدهید که او را از تصادف ماشین بیرون کشیده اند و کمکش کنید تا زنده بماند تا نوه هایش را ببیند.
کلیه هایم را به کسی بدهید که زندگیش به ماشینی بستگی دارد که هر هفته خون او را تصفیه می کند.
استخوان هایم، عضلاتم، تک تک سلول هایم و اعصابم را بردارید و راهی پیدا کنید که آنها را به پاهای یک کودک فلج پیوند بزنید.
هر گوشه از مغز مرا بکاوید، سلول هایم را اگر لازم شد، بردارید و بگذارید به رشد خود ادامه دهند تا به کمک آنها پسرک لالی بتواند با صدای دو رگه فریاد بزند و دخترک ناشنوایی زمزمه باران را روی شیشه اتاقش بشنود.
آن چه را که از من باقی می ماند بسوزانید و خاکسترم را به دست باد بسپارید، تا گلها بشکفند. اگر قرار است چیزی از وجود مرا دفن کنید بگذارید خطاهایم، ضعفهایم و تعصباتم نسبت به همنوعانم دفن شوند.
گناهانم را به شیطان و روحم را به خدا بسپارید و اگر گاهی دوست داشتید یادم کنید. عمل خیری انجام دهید، یا به کسی که نیازمند شماست، کلام محبت آمیزی بگویید.
اگر آنچه را که گفتم برایم
انجام دهید، همیشه زنده خواهم ماند…
#آلبرت_انیشتین
🔺فهرست ۱۵ کشوری که مردم آن بیش از همه عاشق کتاب و کتابخوانی هستند
@jaarchi
@jaarchi
وقتی کسی به دروغ گفتن عادت کند، دیگر برایش سخت است یاد بگیرد راست بگوید ! و اگر یکی توانست اول بار کسی را ترک کند، دفعه دوم برایش راحتتر میشود ...
📖 نه فرشته نه قدیس
#ایوان_کلیما
📖 نه فرشته نه قدیس
#ایوان_کلیما
اندیشیدن را جدی بگیریم، اندیشیدن... آنچه که ما کم داریم، مردان و زنانی هستند که اندیشیدن را جدی گرفته باشند...
#محمود_دولت_آبادی
📓 نون نوشتن
#محمود_دولت_آبادی
📓 نون نوشتن
مادرم میگفت : عاشقی یک شب است ،
و پشیمانی هزار شب !
اما هزار شب است ،
پشیمانم، که چرا یک شب عاشقی نکردم !
#دکتر علی شریعتی
و پشیمانی هزار شب !
اما هزار شب است ،
پشیمانم، که چرا یک شب عاشقی نکردم !
#دکتر علی شریعتی
گاهی خراب کردن پل های پشت سر
چیز زیاد بدی هم نیست!
چون باعث میشود نتوانی به جایی برگردی که از همان اول هم نباید
قدم می گذاشتی...
#مارک تواین
چیز زیاد بدی هم نیست!
چون باعث میشود نتوانی به جایی برگردی که از همان اول هم نباید
قدم می گذاشتی...
#مارک تواین
اگر موضوعى را مدام برایتان تکرار میکنند بدانید که به احتمال زیاد آن موضوع دروغی بیش نیست...
#نوام_چامسکی
#نوام_چامسکی
ما به آدمهایی محتاج هستیم که خود را مدیون زندگانی بدانند نه طلبکار آن.
به آدمهایی محتاج هستیم که به زندگانی عشق داشته باشند نه کینه.
به آدمهایی محتاج هستیم که به آینده بچه هایشان فکر کنند نه به گذشته پدرهایشان.
ما از فرومایگی ها استقبال نباید بکنیم, بلکه می خواهیم اول چنین روحیه های بیماری را در هم بشکنیم .
#محمود_دولت_آبادی
به آدمهایی محتاج هستیم که به زندگانی عشق داشته باشند نه کینه.
به آدمهایی محتاج هستیم که به آینده بچه هایشان فکر کنند نه به گذشته پدرهایشان.
ما از فرومایگی ها استقبال نباید بکنیم, بلکه می خواهیم اول چنین روحیه های بیماری را در هم بشکنیم .
#محمود_دولت_آبادی
باید خندید و گریست
عشق ورزید، کار کرد
لذت برد و رنج کشید
با نوسانی بسیار کوتاه
در تمام طول حیات
این به گمان من
هستیِ حقیقیِ انسان است....
#گوستاو_فلوبر
عشق ورزید، کار کرد
لذت برد و رنج کشید
با نوسانی بسیار کوتاه
در تمام طول حیات
این به گمان من
هستیِ حقیقیِ انسان است....
#گوستاو_فلوبر
واعظی منبری رفت و سخنرانی جالبی ارائه داد.
کدخدا که خیلی لذت برده بود به واعظ گفت:
روزی که می خواهی از این روستا بروی بیا سه کیسه برنج از من بگیر!
واعظ شادمان شد و تشکر کرد. روز آخر در خانه ی کدخدا رفت و از کیسه های برنج سراغ گرفت.
کدخدا گفت:
راستش برنجی در کار نیست.
آن روز منبر جالبی رفتی من خیلی خوشم آمد و گفتم من هم یک چیزی بگویم که تو خوشت بیاید.
امثال و حکم
#علی_اکبر_دهخدا
کدخدا که خیلی لذت برده بود به واعظ گفت:
روزی که می خواهی از این روستا بروی بیا سه کیسه برنج از من بگیر!
واعظ شادمان شد و تشکر کرد. روز آخر در خانه ی کدخدا رفت و از کیسه های برنج سراغ گرفت.
کدخدا گفت:
راستش برنجی در کار نیست.
آن روز منبر جالبی رفتی من خیلی خوشم آمد و گفتم من هم یک چیزی بگویم که تو خوشت بیاید.
امثال و حکم
#علی_اکبر_دهخدا
میانِ آفتابهای همیشه
زیباییِ تو
لنگریست
نگاهت
شکستِ ستمگریست
و چشمانت با من گفتند
که فردا
روزِ دیگریست...
#احمد_شاملو
زیباییِ تو
لنگریست
نگاهت
شکستِ ستمگریست
و چشمانت با من گفتند
که فردا
روزِ دیگریست...
#احمد_شاملو
چیزی را نمیتوانی جبران کنی و دوباره درست بگذاری سر جایش. حفرههای زندگیت همیشگی هستند...
#پائولا_هاوکینز
📘 دختری در قطار
#پائولا_هاوکینز
📘 دختری در قطار
همخوانی آن ترانه را یادم هست...
خندیدن بیبهانه را یادم هست...
من با تو کمی قدم زدم در باران...
تا اینکه مسیر خانه را...... یادم نیست!
#امیرحسینعلیاری
خندیدن بیبهانه را یادم هست...
من با تو کمی قدم زدم در باران...
تا اینکه مسیر خانه را...... یادم نیست!
#امیرحسینعلیاری