کسی که کتاب می خواند
هزاران زندگی را قبل از مرگش زندگی می کند.
کسی که هرگز کتاب نمی خواند
فقط یک بار زندگی می کند...

جورج ر مارتین

@hard_way_to_freedom

هدیه سال نو ، از ویلیام پورتر

امیر کبیر و ایران، از آدميت

عاقبت یک روز
یک نفر می آید
و تمام آنهایی که رفته اند را
از یادمان می برد

ایلهان برک

وقتی او مینوشت من همان مرکبی بودم که بر صفحه سفید روزگار میریختم
شاید قلمی مرا با حرکات موزونش به سویی میبرد
نمیدانم شاید به اخر خط یا شروع خطی دیگر

#ع_دباغ

ای دل تنها و
خسته از بی مهری ها
خسته از ظلم ها ...
تو
بمان
زنده
پاکی عشق در دل تو
تنها راه نجات
از همه بی مهری ها
و ظلم ها خواهد بود
زنده و عاشق بمان. ..

#ع_دباغ

عاشق مترسک، از هستینگز

گلها همه افتابگردانند ، قیصر امین پور

هنگامی که برای انسان ها آرزوی سعادت می کنی، نیروی درونت به تمامی انسان های پاک طینت متصل می شود و راهی می شوی برای عبور تمامی دعاهای خیری که از تمامی مردم فرستاده شده و آن گاه انرژی دعاها و برکت انسان های روی زمین ، وارد زندگیت می شود!
برای هم دعای خیر کنیم،

آرزو می کنم كه :
مــهر
بركت
عشق
محبت
وسلامتى هميشه همنشین شما باشند

#دکتر_الهی_قمشه‌‌ای
‌

باید خواند تا شنید سرگذشتهای غم و شاد،
تلخیهاو شیرینیها را لمس کرد،
سختی جداییها و شوق وصلها را احساس کرد،
عشق و محبتها را فهمید
انسانیت را تشخیص داد
در کوچه سرنوشتها قدم گذاشت و هم قدم با گذشته ها شد ،
باید خواند تا احساسهای خاموش را روشن کرد،
باید خواند تا چشمها را به واقعیتها گشود،
باید خواند تا قدیمی شد، با تجربه شد،
شاید سخنی ، شاید جمله ای تکانم دهد، بیدارم کنم، بیدار

#ع_دباغ

گفتند با زبان می شود حرفها را گفت، راستها و دروغها را زد، دلی را بدست اورد یا شکست، . . ولی زیباترین حرفها و احساسها با دهان بسته، لبی خندان، چشمی مهربان و دلی عاشق نوشته، گفته و شنیده می شوند.

#ع_دباغ

♦️پرندگانی که
در قفس به دنیا آمده اند
فکر می کنند
پرواز بیماریست !

👤فردریش نیچه

وقتی پیشه ات مهر باشد،
سرمایه ات پول نیست!

آبی است که به تشنه ای می دهی!
یا نانی است که به گرسنه ای!
حتی دانه ای به پرنده ای!

شهری چون بهشت، از سیمین دانشور

کتاب‌ های من در برابر گرسنگی یک کودک هیچ ارزشی ندارند...

#ژان_پل_سارتر

«اولین کسی که این‌گونه زندگی کرد #سقراط بود. او در آتن و در اطراف میدان بازار قدم می‌زد و با مردم صحبت می‌کرد، اما هرگز آن‌ها را نصیحت نمی‌کرد. برعکس، به این منظور با افراد صحبت می‌کرد که خودش چیزی یاد بگیرد. او می‌گفت "درختان نمی‌توانند چیزی به من بیاموزند." وقتی متوجه شد مردمی که ادعا می‌کنند چیزهای زیادی می‌دانند، در واقع هیچ چیز نمی‌دانند، سرخورده شد. شاید می‌توانستند قیمت آن روز شراب و روغن و زیتون را به او بگویند، اما درباره زندگی چیز زیادی نمی‌دانستند. خود سقراط می‌گفت او فقط همین قدر می‌داند که چیزی نمی‌داند.»
به اعتراض گفتم: «پس خیلی هم خردمند نبوده است.»
پدر با ترشرویی گفت: «عجله نکن. اگر دو نفر درباره‌ی چیزی بی اطلاع باشند، اما یکی از آن‌ها این تصور را ایجاد کند که چیزهای زیادی می‌داند، کدام یک خردمندتر اند؟»
ناگزیر بودم بگویم خردمندتر کسی است که بیش از آنچه می‌داند، تصور دانایی ایجاد نکند.
«بنابراین مطلب را فهمیده‌ای. این درست همان چیزی است که سقراط را به فیلسوف تبدیل کرد. این احساس که چیز بیشتری درباره زندگی و جهان نمی‌داند آزارش میداد. او در این زمینه خیلی احساس کمبود می‌کرد.»


| #راز_فال_ورق | #یوستین_گوردر | برگردان #عباس_مخبر